Σημαντικό ορόσημο για τις έρευνες υδρογονανθράκων στην Ελλάδα αποτελεί η νέα συμφωνία που υπεγράφη, με τους κολοσσούς Chevron – Helleniq Energy σηματοδοτώντας όπως τόνισε ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΔΕΥΕΠ, Άρης Στεφάτος.
Η εξέλιξη όπως είπε σε δηλώσεις του στην ΕΡΤ εντάσσεται σε μια εθνική προσπάθεια που ξεκίνησε το 2014 και συνεχίζεται με στόχο να διαπιστωθεί εάν η Ελλάδα διαθέτει εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα φυσικού αερίου.
Τα οφέλη για το Δημόσιο
Σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, τα έσοδα του ελληνικού Δημοσίου προκύπτουν από:
- Εταιρικό φόρο 20%.
- Περιφερειακό φόρο 5%.
- Δικαιώματα (royalties) που κυμαίνονται από 4% έως 15% επί της παραγωγής, ανάλογα με τον όγκο εξόρυξης.
- Μπόνους υπογραφής και πρώτης παραγωγής.
- Ενοίκια παραχώρησης και κονδύλια για εκπαίδευση εγχώριου προσωπικού.
Συνολικά, εκτιμάται ότι περίπου το 40% των κερδών από πιθανή παραγωγή θα κατευθύνεται στο ελληνικό Δημόσιο, χωρίς να υπολογίζεται τυχόν πρόσθετη συμμετοχή του κράτους σε εταιρικά σχήματα.
Το ενεργειακό πλαίσιο και ο στόχος του 2050
Η προοπτική αξιοποίησης κοιτασμάτων τίθεται στο ευρύτερο πλαίσιο της ενεργειακής μετάβασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία έχει θέσει ως στόχο την κλιματική ουδετερότητα έως το 2050. Παράλληλα, ο κ. Στεφάτος, επισήμανε ότι η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα απαιτεί χρόνο, ενώ το φυσικό αέριο θεωρείται καύσιμο-γέφυρα, με χαμηλότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σε σχέση με άλλα ορυκτά καύσιμα, ιδίως όταν συνδυάζεται με τεχνολογίες δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα.
Η συμφωνία και τα χρονοδιαγράμματα
Σχετικά με τη συμφωνία, τι περιλαμβάνει και ποια είναι τα χρονοδιαγράμματα, επισήμανε ότι η χώρα μας, στην πραγματικότητα, έχει καταφέρει να προσελκύσει και την δεύτερη μεγαλύτερη, μετά την πρώτη την Exxon Mobil, τώρα και τη Chevron, τη δεύτερη, μεγαλύτερη ενεργειακή εταιρεία στον κόσμο, με την οποία υπεγράφη η συμφωνία.
«Με βάση αυτή τη συμφωνία, ουσιαστικά διπλασιάζουμε τις περιοχές των ελληνικών θαλασσών στις οποίες θα κάνουμε έρευνες στο υπέδαφός μας για να δούμε ποιος είναι ο ενδεχομένως ορυκτός πλούτος της χώρας μας και αυτό είναι κρίσιμο. Γνωρίζουμε ήδη ότι υπάρχουν ενεργά συστήματα υδρογονανθράκων στην Ελλάδα. Έχουν γίνει πολλές γεωτρήσεις στο παρελθόν. Ο Πρίνος στην Καβάλα λειτουργεί από το 1981. Το 1983 έχει ξεκινήσει την παραγωγή, από το ‘73 που βρέθηκε, υπήρξε και μια διακοπή γενικότερα του πόσα μπορούσαμε να κάνουμε στην περιοχή.
Αλλά αυτή τη στιγμή έχουμε κινούμαστε σε περιοχές στις οποίες δεν έχουμε εμπόδια. Κινούμαστε στη Δυτική Ελλάδα, έχουμε απομακρυνθεί από τις ακτές σημαντικά και για πρώτη φορά πάμε σε πολύ μεγάλα βάθη νερού, σε μεγάλες αποστάσεις, περιοχές που δεν έχουν εξερευνηθεί ποτέ στο παρελθόν και όπως πήγα να πω οι στόχοι είναι μεγάλοι, άρα έχουμε μια μεγάλη προσδοκία. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί γιατί μπορεί και να απογοητευτούμε. Πρέπει να το λέμε πάντα αυτό. Αλλά έχουμε εξασφαλίσει τις ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες είναι διατεθειμένες να ριψοκινδυνεύουν ιδιωτικά κεφάλαια για να απαντήσουμε στη χώρα μας το πολυπόθητο ερώτημα εάν διαθέτουμε έναν σημαντικό ορυκτό πλούτο, ο οποίος εάν αποδειχθεί και ανάλογα με τις ποσότητες τις οποίες αποδειχθεί, θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν μετασχηματισμό, να αλλάξει τις ζωές μας. (…)
Οι περιοχές οι οποίες είναι ήδη σε καθεστώς ερευνών, ωριμάζουν η μία μετά την άλλη. Η πρώτη, η οποία έρχεται είναι η ερευνητική γεώτρηση, η οποία ανακοινώθηκε με την είσοδο της ExxonMobil στην κοινοπραξία της Energean με την Helleniq Energy στα βορειοδυτικά της χώρας. Είμαστε δυτικά της Κέρκυρας, στα όρια με την ΑΟΖ με την Ιταλία και στην οποία στις αρχές του επόμενου έτους ευελπιστούμε ότι θα έχουμε την πρώτη θαλάσσια γεώτρηση μεγάλου βάθους νερού.
Αντίστοιχα ωριμάζουν και οι υπόλοιπες περιοχές η μία μετά την άλλη, αλλά για να έχουμε κάτι στο μυαλό μας και ο ακροατής να μπορέσει να καταλάβει. Συνήθως, όπως τώρα κάναμε με τις συμβάσεις, τα τρία πρώτα χρόνια γίνονται έρευνες κατά βάση δισδιάστατες σεισμικές έρευνες, οι οποίες είναι λίγο πιο φθηνές. Εάν τα αποτελέσματα είναι θετικά, η κοινοπραξία προχωράει για τα επόμενα δύο χρόνια στην εκτέλεση τρισδιάστατων σεισμογραφικών ερευνών, οι οποίες είναι και πιο ακριβές και αν και μετά από αυτό το στάδιο των ερευνών καταλήξουμε ότι εξακολουθούν να είναι αισιόδοξα και εντοπίσουμε κάποιον μεγάλο στόχο ο οποίος θα μπορούσε να έχει οικονομικά απολήψιμα αποθέματα υδρογονανθράκων, προχωρούμε στην ερευνητική γεώτρηση, όπου πλέον μιλάμε για κόστη της τάξης των 100 εκατομμυρίων δολαρίων.
Κυρίως, μας ενδιαφέρει το φυσικό αέριο, υπό την έννοια ότι το φυσικό αέριο έχει πολύ μεγαλύτερο χρόνο ζωής. Θα μας συνοδεύσει νομίζω για πολύ καιρό ακόμα, διότι είναι το πιο καθαρό από τα ορυκτά καύσιμα και το οποίο μπορεί πολύ εύκολα να συνδυαστεί και με τεχνολογίες δέσμευσης και αποθήκευσης του διοξειδίου και να γίνει ακόμα καθαρότερο.
Από την άλλη, να πω την αλήθεια, όπως και να το κάνουμε, γιατί όλοι θα θέλαμε να έχουμε μια γρήγορη μετάβαση, για τα πετροχημικά δεν έχουμε βρει λύσεις. Συνεπώς, θα συνεχίσουμε να καταβάλλουμε τις προσπάθειες να μειώσουμε το αποτύπωμα του άνθρακα, οι υδρογονάνθρακες νομίζω ότι δεν θα φύγουν τόσο γρήγορα και τόσο εύκολα από τη ζωή μας. Συνεπώς, είναι σημαντικό να μειώσουμε όμως το αποτύπωμά τους, να μειώνουμε τις εκπομπές, γιατί δεν είναι τόσο για μένα η χρήση των υδρογονανθράκων όσο η εκπομπή των αερίων του θερμοκηπίου» συμπλήρωσε ο κ. Στεφάτος.
