Μακράν του «ενθουσιασμού» που ήθελε να δει διατυπώνοντας την απαίτησή του άλλες χώρες να στείλουν πολεμικά πλοία και άλλα στρατιωτικά μέσα για να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, ο Ντόναλντ Τραμπ βρέθηκε αντιμέτωπος με ψυχρότητα από πλευράς συμμάχων των ΗΠΑ, απόρροια των επιθέσεών του στο πεδίο του εμπορίου με την επιβολή δασμών, των διπλωματικών ταπεινώσεων, αλλά και των περιορισμό των χωρών αυτών ως προς το τι μπορούν ή προτίθενται να διαθέσουν.
«Ενθαρρύνουμε σθεναρά άλλες χώρες να συνεργαστούν μαζί μας και να εμπλακούν γρήγορα και με πολύ ενθουσιασμό», είπε χθες ο Αμερικανός πρόεδρος, που εξηγεί ότι θέλει να αποκατασταθεί η ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε αυτή τη θαλάσσια αρτηρία ζωτικής σημασίας για το εμπόριο πετρελαίου σε παγκόσμια κλίμακα, που έχει εγκαταλειφθεί σχεδόν εντελώς αφότου ξέσπασε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή την 28η Φεβρουαρίου.
Ο Ρεπουμπλικάνος, που διέταξε να αρχίσει ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν χωρίς πρώτα να το συζητήσει με τους συμμάχους της Ουάσιγκτον, παρουσίασε την αξίωση αυτή για συνδρομή ως δοκιμασία πίστης.
«Ο βαθμός ενθουσιασμού είναι σημαντικός για μένα», είπε.
«Δεν έχουμε ανάγκη κανέναν», ανέφερε ο Ντόναλντ Τραμπ προτού προσθέσει, υπόψη των χωρών μελών του NATO ιδιαίτερα: «θα όφειλαν να πηδήξουν πάνω και να μας βοηθήσουν, διότι τους βοηθάμε εδώ και χρόνια».
Έφθασε να πει ότι ακόμη και αυτός που οι ΗΠΑ θεωρούν τον μεγαλύτερο αντίπαλό τους σε διεθνές επίπεδο, η Κίνα, θα «έπρεπε να (τον) ευχαριστήσει» που άρχισε τον πόλεμο αυτό.
Η ψυχρότητα των συμμάχων
Κανείς πάντως δεν προσφέρθηκε να βοηθήσει, με εξαίρεση κάποιες χώρες που κατά τον Ντόναλντ Τραμπ υποσχέθηκαν να υποστηρίξουν τις ΗΠΑ.
Ερωτηθείς για την τηλεφωνική συνδιάλεξή του με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, ο Ρεπουμπλικάνος είπε πως «στην κλίμακα από το μηδέν ως το δέκα, θα έλεγα πως άξιζε 8». Δεν ήταν «τέλεια», αλλά «για τη Γαλλία μιλάμε».
Η Βρετανία και η Γερμανία απέρριψαν χθες οποιαδήποτε αποστολή του NATO με σκοπό να αποκατασταθεί η κυκλοφορία των πλοίων στα Στενά. Η Ιαπωνία και η Αυστραλία, ιστορικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, απέκλεισαν την αποστολή στρατιωτικών μέσων.
«Είναι αληθινά απίστευτο αίτημα», σχολίασε ο Φίλιπ Γκόρντον, που συμβούλευε άλλοτε τη Δημοκρατική πρώην αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις για ζητήματα εθνικής ασφαλείας και εργάζεται πλέον ως ειδικός στο κέντρο μελετών Brookings Institution.
Έκρινε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ κατά κάποιο τρόπο θερίζει αυτό που έσπειρε, με τους τελωνειακούς δασμούς του, τις επικρίσεις του στο NATO, τις απαιτήσεις του για την προσάρτηση της Γροιλανδίας, την υποβάθμιση των απωλειών που υπέστησαν οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και ούτως καθεξής.
«Φανταστείτε πως είσαστε Ευρωπαίος ηγέτης που πρέπει να δικαιολογήσετε το ότι θέτετε σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές όχι μόνο για αυτή την επιχείρηση, αλλά για έναν πρόεδρο ο οποίος δεν σταματά να σας προσβάλλει και να σας υποβαθμίζει εδώ και δεκαπέντε μήνες. Πάει πολύ», έκρινε.
«Οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν πόλεμο χωρίς να συμβουλευτούν τους συμμάχους τους και τώρα ελπίζουν ότι θα έρθουν εκείνοι να διορθώσουν τη ζημιά, κάτι που δεν θα εκλάβουν καλά», ανέφερε ο Έρουαν Λαγκαντέκ, καθηγητής στο George Washington University.
Πέρα από την πολιτική διάσταση, τόνισε πως το αίτημα του Λευκού Οίκου συναντά επίσης πρακτικά όρια.
Έλλειψη δυνατοτήτων
Το NATO «δεν έχει τόσες ναυτικές δυνατότητες», σύμφωνα με τον ίδιο, κι η κατάσταση δεν είναι «δίχως ειρωνεία» καθώς οι δυνατότητες αυτές πρόσφατα συμφωνήθηκε να αναπτυχθούν σε ένδειξη βούλησης «κατευνασμού» του προέδρου Τραμπ και των δηλώσεών του πως η Ουάσιγκτον έπρεπε να «αποκτήσει» τη Γροιλανδία.
Ορισμένοι σύμμαχοι των ΗΠΑ «μπορεί να αλλάξουν τόνο» ή να προτείνουν κάτι «ήσσον», όπως για παράδειγμα «περισσότερη επιμελητειακή υποστήριξη» αλλά χωρίς να αλλάξουν θεμελιωδώς θέση, εκτίμησε μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο η Λιάνα Φιξ του Council on Foreign Relations.
Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε ασκήσει μεγάλη πίεση στα κράτη μέλη του NATO για να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες τους -- κάτι που έγινε.
Όμως πολλοί από «τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και τους πυραύλους που έχουν παραγγείλει (Ευρωπαίοι) στις ΗΠΑ για τη δική τους άμυνα ή για την Ουκρανία τώρα χρησιμοποιούνται στο Ιράν», πρόσθεσε.
Εξάλλου οι ευρωπαϊκές επιφυλάξεις δεν είναι κάποιας μορφής ρεβάνς για φραστικές επιθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ στο παρελθόν, βασίζονται σε πολύ πρακτικούς λόγους, κατά την ίδια.
Δείτε εδώ όλες τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.
