Οι απώλειες του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία καταγράφουν απότομη αύξηση τους τελευταίους μήνες, περιορίζοντας τις δυνατότητες της Μόσχας να επιτύχει τις επιχειρησιακές ανατροπές που επιδιώκει ο Βλαντίμιρ Πούτιν, σύμφωνα με τους Financial Times.
Ευρωπαίοι και Ουκρανοί αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι ο αριθμός των νεκρών και αγνοουμένων δυσχεραίνει τη διατήρηση του ρυθμού των επιθετικών επιχειρήσεων, οι οποίες σε ορισμένα μέτωπα εξελίσσονται με ρυθμούς βραδύτερους ακόμη και από ιστορικές συγκρούσεις φθοράς του 20ού αιώνα.
Παρά τα υψηλά οικονομικά κίνητρα, οι νεοστρατολογήσεις δεν επαρκούν για να καλύψουν τις απώλειες. Η Ρωσία καταφεύγει σε ευρύτερη στρατολόγηση καταδικασμένων, πιέζει στρατιώτες να ανανεώνουν συμβόλαια μετά τη λήξη της θητείας τους και επαναφέρει τραυματίες στην πρώτη γραμμή. Τα ποσοστά λιποταξίας βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων ετών, ενώ αναλυτές εκτιμούν ότι η τακτική συνεχούς πίεσης σε εκτεταμένο μέτωπο δεν μεταφράζεται σε ουσιαστικά επιχειρησιακά κέρδη.
Παρότι η Ρωσία επιτυγχάνει τους ποσοτικούς στόχους στρατολόγησης, η συντριπτική πλειονότητα των νεοσύλλεκτων κατευθύνεται στην αναπλήρωση απωλειών και όχι στη συγκρότηση νέων, αξιόμαχων σχηματισμών.
Η πρόοδος στο πεδίο της μάχης παραμένει αργή και επιτυγχάνεται με δυσανάλογο κόστος σε ανθρώπινες απώλειες. Δυτικοί και ουκρανικοί υπολογισμοί συγκλίνουν ότι οι μη ανακτήσιμες απώλειες της Ρωσίας αυξάνονται, γεγονός που περιορίζει την αντοχή των δυνάμεών της σε βάθος χρόνου.
Καθοριστικό ρόλο στη μεταβολή των ισορροπιών έχει η εκτεταμένη χρήση drones. Τα μη επανδρωμένα συστήματα έχουν καταστήσει τις κινήσεις στο μέτωπο εξαιρετικά επικίνδυνες, αυξάνοντας τα ποσοστά απωλειών και δυσχεραίνοντας τη διακομιδή τραυματιών.
Η επιμονή της ρωσικής διοίκησης για προώθηση σε κορεσμένα από επιτήρηση πεδία μάχης οδηγεί σε απώλειες που, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, θα μπορούσαν σε αρκετές περιπτώσεις να αποφευχθούν.
Η Μόσχα συνεχίζει να στηρίζεται σε πλουσιοπάροχα μπόνους κατάταξης, τα οποία χρηματοδοτούνται σε μεγάλο βαθμό από περιφερειακούς προϋπολογισμούς. Ωστόσο, η αυξανόμενη πίεση στα δημόσια οικονομικά και η επιβράδυνση της οικονομίας ενδέχεται να περιορίσουν τη δυνατότητα διατήρησης αυτών των κινήτρων.
Αναλυτές εκτιμούν ότι, όσο οι πολεμικές δαπάνες παραμένουν προτεραιότητα, η Ρωσία μπορεί να διατηρήσει τους αριθμούς στρατολόγησης. Το τίμημα, όμως, σε ανθρώπινες απώλειες και οικονομικούς πόρους αυξάνεται σταθερά, υπονομεύοντας την προοπτική επίτευξης των στρατηγικών στόχων της Μόσχας.
