Από την ίδρυσή της, η Ευρωπαϊκή Ένωση οικοδομήθηκε πάνω στη θεμελιώδη αρχή ότι η εμβάθυνση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών‑μελών, δηλαδή η σταδιακή ενίσχυση των κοινών πολιτικών και θεσμών, δεν αποτελεί μόνο πολιτική επιλογή, αλλά προϋπόθεση για την οικονομική της ισχύ, τη θεσμική της σταθερότητα και την παγκόσμια επιρροή της.
Σήμερα, αυτή η ιστορική σταθερά αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα παγκόσμιο περιβάλλον όπου ο ανταγωνισμός εντείνεται, οι γεωπολιτικές ισορροπίες μεταβάλλονται και η οικονομική ισχύς συγκεντρώνεται σε μεγάλες ενιαίες οντότητες. Σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση για την εμβάθυνση δεν είναι θεωρητική αλλά υπαρξιακή. Επανέρχεται όμως σήμερα με μεγαλύτερη ένταση από ποτέ, καθώς η Ευρώπη καλείται να ανταποκριθεί σε μια παγκόσμια πραγματικότητα που αλλάζει ραγδαία. Σε έναν κόσμο όπου οι ΗΠΑ και η Κίνα λειτουργούν ως ενιαίες οικονομικές υπερδυνάμεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να λειτουργεί ως ένα σύνολο 27 διαφορετικών συστημάτων. Η ασυμμετρία αυτή δεν είναι απλώς τεχνικό ζήτημα είναι στρατηγικό μειονέκτημα. Και αυτό ακριβώς ανέδειξε η πρόσφατη άτυπη Σύνοδος Κορυφής στο Άλντεν Μπίζεν.
Διαβάστε περισσότερα στα makedonikanea.gr
