Όπως έγραψα στο πρώτο μέρος του άρθρου (https://www.liberal.gr/d-kampoyrakis/o-ellinikos-epektatismos-sta-matia-ton-toyrkon), η Τουρκία θεωρεί την Ελλάδα ένα κράτος που το 1821-30 δημιουργήθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις ως υπομόχλιο για τον διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πιστεύουν ότι η σημερινή Ελλάδα δεν έχει ιστορικά δικαιώματα στην περιοχή (σε αντίθεση μ’ αυτούς) και ότι τους δυο αιώνες που ακολούθησαν είχε μια συνεπή πολιτική δυτικής περικύκλωσης της Τουρκίας ως πιόνι των Ευρωπαίων.
Όταν ο Φιντάν ή Μπακσελί μιλούν για «ελληνικό επεκτατισμό», επαναλαμβάνουν απλώς όσα λένε διαχρονικά οι Τούρκοι σε όλους τους διπλωμάτες και στα φόρουμ της υφηλίου. Πρώτα απ’ όλα οι Τούρκοι θεωρούν την σημερινή Ελλάδα ένα μικρό και αδύναμο (εδαφικά, δημογραφικά, οικονομικά, στρατιωτικά) κρατίδιο, που από μόνο του δεν θα μπορούσε καν να επιβιώσει, πόσο μάλλον να τους βλάψει. Θα μπορούσαν – θεωρούν – να μας κάνουν μια χαψιά, αν εμείς οι Έλληνες δεν στηριζόμασταν διαρκώς και σκανδαλωδώς από τους Ευρωπαίους (παλιότερα) και τους Αμερικανο-ευρωπαίους (σήμερα), ως εντολοδόχοι των συμφερόντων τους στην ανατολική μεσόγειο.
Με βάση αυτή την οπτική ερμηνεύουν οι Τούρκοι την διαχρονική πορεία των ελληνοτουρκικών. Στα μάτια τους ήμασταν πάντα ένα χρεοκοπημένο οικονομικά κράτος, που τροφοδοτούνταν διαρκώς και αδιαλείπτως με απεριόριστο και αγύριστο δυτικό χρήμα. Αρχίζοντας από το δάνειο που πήραμε από τους Άγγλους μέσα στην επανάσταση πριν καν φτιαχτεί ελληνικό κράτος, και φθάνοντας μέχρι την οριακή χρεωκοπία μας το 2010, οι Τούρκοι μένουν κατάπληκτοι από τον πακτωλό των χρημάτων, δανείων, επιχορηγήσεων και κοινοτικών πακέτων που παίρνει συνέχεια η μικρή Ελλάδα από την Δύση. Στα μάτια τους, οι Ευρωπαίοι μας ταΐζουν για να υπάρχουμε.
Την ίδια ακριβώς αντίληψη έχουν και για τις πολιτικές σχέσεις της Δύσης με την Ελλάδα. Όπως το βλέπουν αυτοί, η Δύση έχει απλώσει πάνω από την Ελλάδα όποια προστατευτική φτερούγα διαθέτει για να κουρνιάσουμε εμείς από κάτω. Μας έχουν στο ΝΑΤΟ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην ζώνη του ευρώ και όπου αλλού, δίχως μάλιστα να διαθέτουμε τα τυπικά κριτήρια ή τα ουσιώδη προσόντα ή το γεωπολιτικό εύρος για τόσα κολλητιλίκια με τους Μεγάλους της Δύσης. Στο πλαίσιο αυτό, εντάξαμε με το ζόρι και την Κύπρο στην Ευρώπη εις βάρος των Τουρκοκυπρίων, έτσι το βλέπουν.
Κι εμείς, αποθρασυνόμενοι απ’ αυτή την εύνοια, είμαστε το πιο κακομαθημένο παιδί της Ευρώπης, που κρύβεται πίσω από τους συμμάχους και εταίρους του για να κάνει τσαμπουκάδες στην Τουρκία και για να την περιορίσει μέσα στα χερσαία της σύνορα. Η Άγκυρα δαιμονίζεται κάθε φορά που μας βλέπει να μετατρέπουμε τα ελληνοτουρκικά θέματα σε ζητήματα Ευρωτουρκικά. Τους είναι αδιανόητο το πώς πείθουμε τους ευρωπαίους γι' αυτό, αλλά πρωτίστως το θεωρούν αποτέλεσμα της δικής μας αποθράσυνσης.
Η ελληνική αυτή «αποθράσυνση», στα μάτια τους προσαρμόζεται ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες. Εμείς οι τετραπέρατοι απατεώνες Έλληνες τσιμπάμε κάθε ιστορική ευκαιρία για να τους βλάψουμε. Τα τελευταία χρόνια συμμαχήσαμε με τον άλλο τους μεγάλο εχθρό, το Ισραήλ, και με ενδιάμεσο την Κύπρο τους ξανακυκλώνουμε σε όλο το μήκος των νοτιοδυτικών θαλάσσιων συνόρων τους.
Στο μεταξύ, Γάλλοι και Αμερικανοί μας εξοπλίζουν πάλι προκλητικά, με Belharra, με Rafalle, με F-35, με αντιβαλλιστικούς θόλους, ενώ πετάνε την Τουρκία έξω από τους εξοπλισμούς και τις στρατιωτικές προμήθειες. Μόλις οι Αμερικανοεβραίοι άρχισαν την επίθεση στο Ιράν, βρήκαμε πάλι ευκαιρία να προσγειώσουμε αεροπλάνα στην Κύπρο και συστοιχίες πυραύλων στα νησιά μας. Η «περικύκλωση» συνεχίζεται ακάθεκτη.
Το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια των διακοσίων χρόνων που πέρασαν, η Ελλάδα βρέθηκε με το πλευρό των νικητών σε όλες τις οριακές ιστορικές στιγμές (και άρα κάτι κέρδιζε απ’ αυτό), στα μάτια τους δεν οφείλεται σε σωστές ελληνικές επιλογές αλλά στο ότι είμαστε ένα διαχρονικό πιόνι των Δυτικών. Έτσι διαβάζουν την πορεία μας και στους βαλκανικούς πολέμους και στον πρώτο παγκόσμιο και στον δεύτερο, όταν εμείς βρεθήκαμε στο σωστό στρατόπεδο την σωστή στιγμή, σε αντίθεση με τους Τούρκους.
Αύριο: Τι βλέπουν οι Τούρκοι στον χάρτη της περιοχής μας
