7ος χρόνος, ημέρα 2095η
Τρίτη, 27 Ιουλίου 2021

Το τραγικό ατύχημα στο ΑΠΘ και τα κορονοπάρτι

Το τραγικό ατύχημα στο ΑΠΘ και τα κορονοπάρτι
φωτ. αρχείου

Αυτό που συνέβη στον 23χρονο στη Θεσσαλονίκη που κινδυνεύει να χάσει το πόδι του είναι τραγικό. Τουλάχιστον. Πήγε στο παράνομο κορονοπάρτι που στήνεται κάθε Παρασκευή και Σάββατο στο ΑΠΘ και βρέθηκε να παλεύει στο άνθος της ηλικίας του προκειμένου να μη μείνει ανάπηρος διότι ο φίλος του έχοντας καταναλώσει αλκοόλ έβαλε μπροστά ένα σκαπτικό μηχάνημα και τον πάτησε. Η μητέρα του ζει το δικό της γολγοθά, δήλωσε όμως ότι θα προσφύγει κατά παντός υπεύθυνου κατηγορώντας ουσιαστικά αυτούς που δεν φυλάσσουν το χώρο του Πανεπιστημίου.

Η τραγικότητα της περίπτωσης του 23χρονου ίσως δεν ενδείκνυται για σχόλια αν και δεν πρόκειται για κάποιον ανήλικο που διέφυγε της προσοχής των γονιών του ή τύγχανε της ανοχής τους. Είναι ένας νέος ενήλικας που επέλεξε να βρεθεί σε ένα παράνομο πάρτι. Από αυτά που στήνονται διαρκώς στο χώρο του ΑΠΘ με όλους τους κινδύνους που εγκυμονούν για τη δημόσια υγεία ελέω πανδημίας.

Η μητέρα του είπε πως οι γονείς παρακαλούν για φύλαξη του Πανεπιστημιακού περιβάλλοντος χώρου. Το ίδιο ζητά και ο Πρύτανης. Μόνο που υπάρχουν βουλευτές, καθηγητές και νεολαίοι οι οποίοι αντιδρούν. Προσφάτως δε ο έλεγχος που επιχειρήθηκε κατά την προσπάθεια ορισμένων να εισέλθουν στο χώρο για να πραγματοποιήσουν ένα ακόμη κορονοπάρτι μετατράπηκε σε μείζονος σημασίας θέμα για τις «δυνάμεις καταστολής» και το «αυταρχικό κράτος».

Δεν έχει περάσει άλλωστε και πολύς καιρός από τότε που βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ πανηγύριζαν γιατί απέτρεψαν την είσοδο αστυνομικών δυνάμεων προκειμένου να σταματήσουν μια εν εξελίξει κατάληψη από τις δεκάδες που σημειώνοντας στο εν λόγω πανεπιστήμιο. Την ίδια στιγμή η αντιπολίτευση καταγγέλλει την κυβέρνηση και κατακεραυνώνει όλους όσοι ζητούν να υπάρξει φύλαξη στα Πανεπιστήμια.

Πριν από μια εβδομάδα περίπου στο twitter έγινε… πάρτι διότι στους ελέγχους της αστυνομίας βρέθηκε σε ένα σακίδιο ενός νεαρού ή μια νεαρής ένα μπουκάλι τζιν και ένα τόνικ το οποίο επιχείρησε να βάλει στο ΑΠΘ στα πλαίσια ενός ακόμη κορονοπάρτι που ετοιμαζόταν. Ο χλευασμός προς την ΕΛΑΣ κυριάρχησε.

Ας υπολογίσουν όμως όλοι αυτοί ότι ο νεαρός, φίλος κατά το ρεπορτάζ της ΕΡΤ3 όπου μίλησε η μητέρα του άτυχου 23χρονου, είχε καταναλώσει αλκοόλ. Και επιχείρησε να κινήσει ένα σκαπτικό μηχάνημα την ώρα του παράνομου πάρτι. Οι ευθύνες για το αν υπήρχαν πάνω στο μηχάνημα τα κλειδιά θα αποδοθούν, όμως αναδεικνύεται σε όλο το μέγεθος της η ουσία αναφορικά με τα κορονοπάρτι και τα όσα γίνονται υπό την μορφή μια αντίστασης που κανείς δεν καταλαβαίνει το νόημα της.

Αν οι γονείς της Θεσσαλονίκης είναι αντίθετοι είναι ένα θέμα. Τουλάχιστον για όσους ανήλικους συμμετέχουν σε αυτά εν τούτοις δεν έχει καταγραφεί κάποια σχετική παράσταση διαμαρτυρίας. Το άλλο είναι πως η αίσθηση της ατομικής ευθύνης απλά δεν υπάρχει σε μια έστω και μικρή μειοψηφία και τα επίχειρα αυτής της απουσίας πήραν δυστυχώς αυτή τη φορά σάρκα και οστά. Διότι τα άλλα, αυτά που αφορούν στη διασπορά του κορονοϊού είναι αόρατα αν και μετρήσιμα όπως έχει αποδειχτεί

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν την επόμενη φορά, που δυστυχώς θα υπάρξει, η αστυνομία επιχειρήσει να κάνει τη δουλειά της ποιος και πως θα αντιδράσει; Θα τεθεί θέμα «αυταρχικού κράτους» και «δυνάμεων καταστολής»; Θα επιχειρηθεί να αναδειχθεί ειδικά στα social media η… βιαιότητα των ελέγχων και της προσπάθειας αποτροπής αναλόγων φαινομένων;

Το ζήτημα της φύλαξης των χώρων των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων καθίσταται ολοένα και πιο επιτακτικό. Και αν πράγματι το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει αποφασίσει να δημιουργήσει ομάδες κρούσης για την αντιμετώπιση των κορονοπάρτι ίσως είναι ώρα να το πράξει…

Σε κάθε περίπτωση η πολιτεία άνοιξε και την εστίαση επέτρεψε έστω και με σταδιακά βήματα την μουσική και σύντομα θα αρθεί και ο περιορισμός ως προς το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων.

Οπότε και εδώ γεννάται το ερώτημα κατά πόσο αυτή μορφή… διασκέδασης (που είναι και φθηνή) θα συνεχιστεί με ότι αυτό συνεπάγεται δεδομένου ότι στους χώρους εστίασης ένας έλεγχος υπάρχει με το φόβο να μην γυρίσουν σε καταστάσεις lockdown.