Τίποτα δεν είναι σήμερα, όπως ήταν το χθες και το προχθές. Και το αύριο θα είναι εντελώς διαφορετικό από το σήμερα. Τα γεγονότα και οι εντάσεις που συνταράσσουν σήμερα τον πλανήτη, συμπιεσμένα χρονικά μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα, προκαλούν και σπέρνουν ανησυχίες παντού. Πραγματικά δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει, με την ορατότητα και την προβλεψιμότητα να αδυνατίζουν και τις εκτιμήσεις και υποθέσεις να διαψεύδονται η μία μετά την άλλη. Και να ανατρέπονται όλα τα σενάρια που εδράζονται πάνω στη λογική.
Ωστόσο, οι χρηματιστηριακές αγορές παραμένουν σε μια παρατεταμένη κατάσταση «Ζεν». Παρουσιάζοντας ισχυρά αντισώματα απευαισθητοποίησης απέναντι στο πολυτάραχο και πολύπλοκο περιβάλλον. Στη στοίβα με τα άλυτα συσσωρευμένα προβλήματα προστίθενται και άλλα, που δεν υπήρχαν και που ούτε τα φανταζόμασταν. Προβλήματα που εμφανίζονται από το πουθενά. Προβλήματα τα οποία όμως, όχι μόνο δεν φοβίζουν τους επενδυτές, αλλά τους κινητοποιούν για να αναζητήσουν ευκαιρίες, που πάντα αναδύονται μέσα από τις δυσκολίες.
Ωστόσο η ταραχή, είναι ταραχή. Μέσα στο 2026, είχαμε την αμερικανική κίνηση στη Βενεζουέλα με τον παράλληλο αποκλεισμό της Κίνας από έναν σημαντικό οικονομικό, εμπορικό και γεωστρατηγικό εταίρο στην Λατινική Αμερική, τις κινητοποιήσεις και αιματηρές συγκρούσεις μετά την έκρηξη οργής των Ιρανών κατά του Θεοκρατικού Ισλαμικού καθεστώτος, την εκτόξευση του υπερηχητικού πυραύλου Oreshnik από τη Ρωσία που όπως φαίνεται είχε στόχο τον εκφοβισμό των Ευρωπαίων, τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Ταϊβάν από την κινεζική αεροπορία, την απαίτηση του Λευκού Οίκου για την «αγορά και τον έλεγχο» της Γροιλανδίας, τις νέες σφοδρές συγκρούσεις ανάμεσα στον συριακό στρατό και τις κουρδικές δυνάμεις, τις αναταραχές στη Μινεσότα μετά τον θανατηφόρο πυροβολισμό μιας γυναίκας από πράκτορα της ICE (Immigration and Customs Enforcement) και τις δηλώσεις του προέδρου Τραμπ σχετικά με τις ενδιάμεσες εκλογές και την πιθανότητα να του απαγγελθούν κατηγορίες ώστε να παραπεμφθεί για παράβαση καθήκοντος, σε περίπτωση που νικήσουν οι Δημοκρατικοί.
Δηλαδή, «σήμερα δεν ξέρω αν το προσέξατε… είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα» όπως έλεγε ο ηθοποιός Ντίνος Ηλιόπουλος στην ελληνική κωμωδία του 1961, «ο Ατσίδας». Όσο ωραία μπορεί να είναι μια ατμόσφαιρα ρευστή και δυνητικά εκρηκτική, που εγκυμονεί περαιτέρω εντάσεις, συγκρούσεις, κρίσεις και μια γενικευμένη αστάθεια. Αλλά και κινδύνους που πιθανότατα θα λάβουν συστημικές διαστάσεις.
Όμως, παρ’ όλο που οι χρηματιστηριακές αγορές παραδοσιακά εμφανίζουν συμπτώματα δυσανεξίας απέναντι σε τέτοιου είδους καταστάσεις και εξελίξεις, η πορεία τους μέσα στο 2026 είναι εντελώς, μα εντελώς διαφορετική. Έτσι βλέπουμε τα διεθνή χρηματιστήρια αντί να αρχίσουν να χάνουν έδαφος, ή να υποχωρούν ατάκτως, να επικεντρώνουν την προσοχή τους στις προοπτικές των επιχειρήσεων και των κλάδων που επωφελούνται από τις κρίσεις. Μεταφράζοντας το κάθε πρόβλημα σε ευκαιρία. Με αποτέλεσμα τόσο οι μετοχές όσο και οι δείκτες, να συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία.
Έτσι βλέπουμε τους επενδυτές να ανταποκρίνονται στο πρόβλημα «Βενεζουέλα», με μαζικές αγορές μετοχών του κλάδου των εταιρειών υποδομών στον χώρο της άντλησης κοιτασμάτων πετρελαίου, καθώς και εταιριών διύλισης «βαρέως» πετρελαίου.
Τους βλέπουμε να προσεγγίζουν την χαίνουσα πληγή του Ουκρανικού μετώπου με μαζικές αγορές μετοχών του ευρωπαϊκού κυρίως αμυντικού τομέα. Παράλληλα, διακρίνοντας έστω και αμυδρά την επίτευξη ειρήνευσης, οι επενδυτές επιλέγουν μετοχές του κλάδου των κατασκευών, των δομικών υλικών, των ενεργειακών και τηλεπικοινωνιακών δικτύων και των βασικών υποδομών που θα πρέπει να ξαναστηθούν στο έδαφος της Ουκρανίας από το μηδέν.
Ακόμα και τα γεγονότα στη Μινεσότα, στην καρδιά των ΗΠΑ, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εξάπλωση της βίας σε εθνική κλίμακα και σε πολιτική και κοινωνική πόλωση με απρόβλεπτα αποτελέσματα, αντιμετωπίζονται ως ευκαιρίες αγοράς μετοχών, που κινούνται στον κλάδο της ανάλυσης δεδομένων και του σχεδιασμού λογισμικού που χρησιμοποιούνται εκτενώς από τις υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ.
Ωστόσο, παράλληλα με τον S&P 500 που αντιπροσωπεύει τις «μετοχικές επενδύσεις» που βρίσκεται μόλις 18 μονάδες χαμηλότερα από τα ιστορικά υψηλά του και η τιμή του χρυσού που πάνω του αντικατοπτρίζεται ο δείκτης φόβου και ανησυχίας των επενδυτών πλησιάζει και αυτή στην κορυφή των τελευταίων 52 εβδομάδων. Αποδεικνύοντας ότι για δεύτερο συνεχόμενο έτος, η προσδοκία για κέρδη συμβαδίζει με την αβεβαιότητα και η απληστία με τον φόβο.
Αλλά ας μην μένουμε μακριά. Ας σταθούμε στα δικά μας, εδώ στο Χρηματιστήριο Αθηνών, το οποίο «κατάπιε» με ευκολία κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του έτους τις 2.200 μονάδες του Γενικού Δείκτη. Σε γενικές γραμμές το 2026, θα κινηθεί και πάλι στο πλαίσιο του ενάρετου κύκλου που έχει ανοίξει με ισχυρό πρωτογενές δημοσιονομικό αποτέλεσμα, με ανοδική πορεία του ΑΕΠ και με τις συνεχιζόμενες εισροές από το Ταμείο Ανάκαμψης. Η εθνική οικονομία σε αυτή τη φάση φαίνεται να μην είναι τόσο ευάλωτη στις διεθνείς συγκυρίες. Και τα όποια προβλήματα, θα κάνουν την εμφάνισή τους μέσα στο 2027, αν και αναμένεται να ενσωματωθούν στις τιμές των μετοχών, αρκετά νωρίτερα.
Το βασικό ερώτημα έχει να κάνει με το «επενδυτικό κενό» μετά το τέλος των εισροών από το Ταμείο Ανασυγκρότησης. Οι αισιόδοξοι εκτιμούν ότι πιθανότατα θα δημιουργηθεί ένα νέο Ευρωπαϊκό Ταμείο στήριξης των ευρωπαϊκών οικονομιών, αλλά και ότι η εικόνα της Ελλάδας θα έχει βελτιωθεί ακόμα περισσότερο ώστε να καλύψει το συγκεκριμένο επενδυτικό κενό. Οι απαισιόδοξοι, από την άλλη πλευρά, υποστηρίζουν ότι το κενό δεν θα καλυφθεί και ότι αντιθέτως θα αποκαλυφθεί ότι η Ελλάδα δεν έχει καταφέρει να αποτελέσει έναν ελκυστικό προορισμό για ουσιαστικές παραγωγικές επενδύσεις, λόγω των παγιωμένων στρεβλώσεων και της υστέρησης του «ανοίγματος» της αγοράς.
Για το 2027, μεταθέτουν οι επενδυτές του Χρηματιστηρίου Αθηνών, τις ανησυχίες τους σχετικά με τις εκλογές και την τοξική προεκλογική περίοδο. Με τον «αντισυστημισμό», τον ανορθολογισμό και την εχθροπάθεια να καλύπτουν το σύνολο του αντιπολιτευτικού λόγου. Ο κίνδυνος ακυβερνησίας, ανατροπής της θετικής πορείας της οικονομίας και της επιστροφής σε λαϊκίστικες οικονομικές πολιτικές, δεν είναι αμελητέος.
Γενικότερα, βλέπουμε ότι η ευρύτερη αρνητική ψυχολογία, δεν έχει βρει προς το παρόν πρόσφορο έδαφος στις χρηματιστηριακές αγορές. Οι επενδυτές εντελώς αποκομμένοι από τα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα, μεταφράζουν κάθε γεγονός στη γλώσσα της επενδυτικής ευκαιρίας και της κερδοφορίας. Μέσα από αυτό το πρίσμα, οι επενδυτικές θάλασσες, δεν έχουν επηρεαστεί στο παραμικρό από την παγκόσμια τρικυμία.
