Η πρώτη σκέψη που ήρθε στο μυαλό των επενδυτών μετά την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, ήταν οι μαζικές πωλήσεις ευάλωτων επενδυτικών προϊόντων όπως είναι για παράδειγμα οι μετοχές, καθώς και η στροφή προς τα γνωστά ασφαλή επενδυτικά καταφύγια. Και αυτό είναι απολύτως λογικό, καθώς σε περιόδους τέτοιας ακραίας αβεβαιότητας, η κυρίαρχη ψυχολογία των επενδυτών μεταβάλλεται από την επιδίωξη του κέρδους στην ανάγκη για επιβίωση.
Το βασίλειο των ασφαλών καταφυγίων είναι διαχρονικά τα πολύτιμα μέταλλα και ειδικά ο χρυσός. Ωστόσο, δεν καταγράφηκε μια έκρηξη στην τιμή του, τόσο στη spot όσο και στην προθεσμιακή αγορά. Ίσα ίσα που μετά την αρχική άνοδο ακολούθησε μια γενναία υποχώρηση από την αρχική κορυφή των $5.435/oz προς τα $5.135/oz. Τα πράγματα στο ασήμι ήταν πολύ πιο αρνητικά με την τιμή του στο συμβόλαιο SIK6, να υποχωρεί συνολικά κατά -16%. Γίνεται, επομένως, προφανές ότι οι επενδυτές δεν μετακινήθηκαν μαζικά προς τα πολύτιμα μέταλλα, ή τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό, που να διαταράξουν τις τρέχουσες ισορροπίες.
Αντιθέτως, δεν ήταν λίγοι οι επενδυτές, οι οποίοι στράφηκαν προς την αγορά ενός επενδυτικού προϊόντος που συνοδεύεται από υψηλό ρίσκο, όπως είναι το πετρέλαιο. Το οποίο στην τρέχουσα συγκυρία, χαρακτηρίζεται - όσο και αντιφατικό να ακούγεται - ως ένας πολεμικός παράδεισος ασφαλείας, αφού λειτουργεί ως το απόλυτο εργαλείο αντιστάθμισης του κινδύνου από τον πόλεμο. Δηλαδή το πετρέλαιο, δεν λειτουργεί σαν καταφύγιο, αλλά μεταμορφώνεται σε ένα επενδυτικό εργαλείο που κινείται επιθετικά σε κατεύθυνση αντίθετη προς την πτωτική πορεία των μετοχών. Έτσι η άνοδος του WTI κατά +14,89% και του Brent κατά +15,5%, εμπεριέχει κινήσεις της πραγματικής αγοράς πετρελαίου, κερδοσκοπικές κινήσεις, αλλά και κινήσεις αντιστάθμισης κινδύνου.
Ασφαλή καταφύγια σε περιπτώσεις κρίσεων είναι τα κρατικά ομόλογα, τα οποία μάλιστα συνοδεύονται στην περίπτωση αυτή από τον αγγλοσαξονικό τίτλο «safe and sound». Εδώ όμως εμφανίστηκαν δυο αντιδιαμετρικές κινήσεις. Με το άνοιγμα των αγορών της Δευτέρας, οι επενδυτές στράφηκαν μαζικά στα κρατικά ομόλογα, με αποτέλεσμα απόδοση του 10ετούς ομολόγου των ΗΠΑ να υποχωρήσει αρχικά σε χαμηλό 17 μηνών, αγγίζοντας το 3,92% - 3,93%, λόγω των μαζικών αγορών.
Όμως κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, οι αποδόσεις άρχισαν να ανεβαίνουν εκ νέου λόγω των ανησυχιών για αναζωπύρωση του πληθωρισμού. Καθώς είναι γνωστό ότι ο πληθωρισμός «διαβρώνει» την αξία των σταθερών αποδόσεων των ομολόγων. Αυτή η «νευρική» κίνηση δείχνει ότι η αγορά ομολόγων είναι διχασμένη. Από τη μία πλευρά αναζητά την ασφάλεια που προσφέρει το αμερικανικό δημόσιο χρέος, αλλά από την άλλη φοβάται ότι η ενεργειακή κρίση θα αναγκάσει τη Fed να κρατήσει τα επιτόκια σε υψηλό επίπεδο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Το αμερικανικό δολάριο αποτέλεσε για μια ακόμα φορά το απόλυτο νομισματικό οχυρό. Έτσι το δολάριο ανατιμήθηκε κατά 1,69% έναντι του ευρώ, κατά 1% σε σχέση με το γιεν, κατά 1,3% με τη στερλίνα και κατά 2% έναντι του ελβετικού φράγκου.
Σχετικά ασφαλείς επιλογές είναι και οι τοποθετήσεις σε μετοχές της αμυντικής βιομηχανίας, οι οποίες ανεξάρτητα της έκβασης του πολέμου στο Ιράν, θα απορροφούν τεράστια ποσά από τους κρατικούς Προϋπολογισμούς. Στην ίδια κατηγορία ασφάλειας εντάσσονται και οι μετοχές των εταιρειών κοινής ωφέλειας που προσφέρουν υπηρεσίες και προϊόντα, που καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των ανελαστικών δαπανών των νοικοκυριών, καθώς και οι μετοχές των ενεργειακών «κολοσσών» που εκμεταλλεύονται με κερδοφόρο τρόπο τις υψηλές τιμές των υδρογονανθράκων.
Βέβαια, εκτός από όλες αυτές τις μορφές επενδυτικών «σωσιβίων» και «παραδείσων», η καλύτερη εξασφάλιση είναι η «τακτική» θωράκιση των χαρτοφυλακίων μέσω options, τα οποία λειτουργούν ως επασφάλιστρα κινδύνου, όπως σε κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα. Μια θωράκιση με χαμηλό κόστος και ικανοποιητικά αποτελέσματα.
