Το χειρότερο δυνατό σενάριο σε αυτήν τη φάση για την Ελλάδα είναι μια κρίση στις σχέσεις Ευρώπης και ΗΠΑ, κατά την οποία θα αναγκαστούμε να πάρουμε θέση. Σήμερα πατάμε σε δύο βάρκες, στις συμφωνίες με τις ΗΠΑ και στο «μαξιλάρι» της ΕΕ. Χρειαζόμαστε και τα δύο, δεν μας κάνει μόνο ο ένας ή ο άλλος. Η κρίση της Γροιλανδίας, εφόσον επιδεινωθεί και δεν βρεθεί μια αμοιβαία αποδεκτή λύση, θα μας εκθέσει σε έναν από τους δύο εταίρους μας. Ή και στους δύο!
Η Ευρώπη του 2026 δεν είναι η ίδια με την Ευρώπη του 2016. Τότε το ζητούμενο ήταν η διεύρυνση. Μετά από το σοκ του πολέμου στην Ουκρανία η Ευρώπη δοκιμάζει τα όρια της ύπαρξής της. Δεν είναι ίδιες οι περιστάσεις, δεν είναι ίδιο το ενδιαφέρον του διευθυντηρίου της Ένωσης για μικρές χώρες σαν την Ελλάδα. Έχουν να λύσουν άλλα θέματα, πιο καυτά για τους ίδιους. Με άλλα λόγια, αν αντιμετωπίζαμε σήμερα μια νέα οικονομική κρίση, το ενδιαφέρον της Ευρώπης για την διάσωσή μας θα ήταν περιορισμένο. Από την άλλη εξακολουθούμε και ζούμε από την Ευρώπη. Η Ελλάδα χωρίς την Ευρώπη και το ευρώ θα ήταν σήμερα σαν μια χώρα του τρίτου κόσμου σε οικονομική κρίση.
Η Ελλάδα εξαρτάται οικονομικά απόλυτα από την Ευρώπη. Τι θα κάνει, λοιπόν, αν θα πρέπει να δείξει την αλληλεγγύη της στη Δανία ή τη Γερμανία σε περίπτωση που οι ΗΠΑ του Τραμπ επιχειρήσουν να προσαρτήσουν βίαια τη Γροιλανδία; Θα μπορούσε να απαντήσει όπως μας απάντησαν οι Βορειοευρωπαίοι σε όλες τις στιγμές έντασης με την Τουρκία: «βρείτε τα»! Το θυμικό μας θα χόρευε γεμάτο περηφάνεια ζεϊμπέκικο. Μπορούμε;
Η εθνική ασφάλεια είναι για την Ελλάδα θέμα υψίστης σημασίας. Το πλέον σημαντικό! Με την Τουρκία να απειλεί την εδαφική μας ακεραιότητα, δεν μπορούμε να αφήσουμε τις τύχες μας στα χέρια της τύχης. Η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν στάθηκε ικανή να αναχαιτίσει την επιθετικότητα των γειτόνων μας. Αντιθέτως, οι οικονομικές συμφωνίες που έχουν ήδη υπογραφεί στον τομέα της ενέργειας με τις ΗΠΑ είναι ένα ισχυρό τείχος απέναντι σε όποιον θα ήθελε να αποσταθεροποιήσει τη χώρα και να πλήξει τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή.
Να το πούμε όσο πιο απλά γίνεται! Χρειαζόμαστε τις ΗΠΑ για την Τουρκία και την ΕΕ για την οικονομική μας πρόοδο. Χωρίς την Ευρώπη θα καταντήσουμε ένα προτεκτοράτο τύπου Λατινικής Αμερικής και χωρίς τις ΗΠΑ θα ανοίξει η όρεξη του Ταγίπ Ερντογάν για περιπέτειες.
Πατάμε σε δύο βάρκες και μέχρι στιγμής τα καταφέρνουμε περίφημα. Μέχρι στιγμής. Η Γροιλανδία μας χάλασε, δυστυχώς, το «σχέδιο». Ή έστω τη βόλεψή μας.
Θανάσης Μαυρίδης
