Από την 3η εντολή, στη μια ψήφο διαφορά

Κάποιοι παραδοσιακοί Νεοδημοκράτες αντιμετωπίζουν ακόμα το ΠΑΣΟΚ σαν να βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1980. Βέβαια, για να είμαι δίκαιος, σε αυτό συντελεί και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ που νομίζει πως έχει τα ποσοστά εκείνης της δεκαετίας. 

Άλλοι Νεοδημοκράτες κατηγορούν το Κίνημα διότι δεν θέλει να συνεργαστεί μετεκλογικά με τη Νέα Δημοκρατία, και καλά κάνει. Αν συνεργαστούν τα δύο κόμματα, η μεθεπόμενη κυβέρνηση θα είναι του Τσίπρα ή της Καρυστιανού ή κάτι ακόμα χειρότερο, κυβέρνηση Τσίπρα - Καρυστιανού. 

Ως συγκυριακός ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας, κάτι σαν διαβατάρικο πουλί, αντιμετωπίζω το ΠΑΣΟΚ με ιδιαίτερη τρυφερότητα, καθώς αυτό το πολύπαθο κόμμα πέρασε πολλά. Αυτό που του λείπει είναι ένα στοργικό χάδι από την κοινωνία, μια αναγνώριση της κατάστασης που εξακολουθεί να βρίσκεται. Πολυτραυματίας σε παρατεταμένη φάση ανάρρωσης.

Βέβαια, θα πρέπει και το ίδιο να βοηθήσει, διότι διαπιστώνω πως δεν έχει επίγνωση, εδώ και καιρό, της κατάστασής του. Έτσι θυμήθηκα τη στρατηγική της περίφημης 3ης εντολής που κυριάρχησε στις εκλογές του 2023. Τι έλεγε αυτή η στρατηγική; 

Λόγω της απλής αναλογικής, η εντολή στο πρώτο κόμμα θα απέβαινε άκαρπη. Το ίδιο και η εντολή στο δεύτερο κόμμα. Και, ω του θαύματος, μόλις έπαιρνε την 3η εντολή το ΠΑΣΟΚ ως τρίτο κόμμα θα σχημάτιζε κυβέρνηση. Ήταν το αφελές σενάριο της κυβέρνησης των ηττημένων. Ως γνωστόν οι Έλληνες πολίτες είχαν άλλη γνώμη και η 3η εντολή πήγε άκλαυτη. 

Σήμερα η στρατηγική του Κινήματος συνοψίζεται σε ένα σύνθημα: «πρώτοι, έστω και με μια ψήφο διαφορά». Έλα όμως που έρχεται ο Παύλος Γερουλάνος και δηλώνει πως: «Αν ο καθένας από εμάς φέρει έναν συμπολίτη μας που απέχει, να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ στην κάλπη, τότε θα διπλασιάσουμε τα ποσοστά.» Το διάβασα και δεν το πίστευα! Το ΠΑΣΟΚ έλαβε 12% στις τελευταίες εκλογές, άρα ο Παύλος βαριά - βαριά βλέπει ένα 24%. Καταλαβαίνω άριστα τι τραβά ο δύσμοιρος ο Ανδρουλάκης. 

Είμαι σίγουρος πως αυτήν την πανέξυπνη τακτική θα την εφαρμόσει και η Νέα Δημοκρατία, οπότε θα χτυπήσει ένα 80%, αλλά χάρη της συζητήσεως το προσπερνώ αυτό το ενδεχόμενο. 

Ας κάνουμε την υπόθεση εργασίας πως όντως το ΠΑΣΟΚ έρχεται πρώτο κόμμα με μια ψήφο διαφορά. Τι θα κάνει τότε; Προφανώς, θα δώσει το χέρι στα ορφανά της ριζοσπαστικής Αριστεράς και επειδή τα κουκιά δε θα βγαίνουν, θα δώσει το χέρι και στον Τσίπρα και πιθανόν και στη Ζωή. Έτσι θα έχουμε την κυβέρνηση των «προοδευτικών» δυνάμεων με πρωθυπουργό κοινής αποδοχής. Το ποιος θα είναι αυτός είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, όμως από πρωθυπουργίσιμους ο τόπος δεν πάσχει. 

Και τι θα κάνει η κυβέρνηση του λαϊκού μετώπου; Πρωτίστως θα βάλει στη φυλακή τον Μητσοτάκη. Μετά βλέπουμε. Για αυτό αναπροσαρμόζω το πλάνο του Γερουλάνου. Κάθε Πασόκος θα πρέπει να φέρει όχι έναν, αλλά δύο φίλους του να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ. Σε τέτοιες περιπτώσεις ας είμαστε λίγο large.