Η ιστορία γράφτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τι είδε ο Βραζιλιάνος τουρίστας στην Αθήνα; Πόσταρε ένα βίντεο, στον λογαριασμό του στο Ίνσταγκραμ, όπου βαδίζει με κοντομάνικο μπλουζάκι και σχολιάζει τις …ομορφιές της βουερής, μπετονένιας και πυκνά ανοικοδομημένης ελληνικής πρωτεύουσας.
Ο Βραζιλιάνος τουρίστας είναι κάπου στο κέντρο της πόλης, συγκεκριμένα κοντά στην Ομόνοια, όπου οι ακάλυπτοι «χάσκουν», οι άσχημοι τοίχοι με την εικόνα της εγκατάλειψης είναι πασαλειμμένοι με ακόμα πιο άσχημα γκράφιτι και το γκρι ως χρώμα απλώνει και τις πενήντα αποχρώσεις του.
Όπως βαδίζει με το κινητό του στην Πειραιώς, το πλάνο που ξεχωρίζει, στον περίγυρο της ασοβάτιστης ασχήμιας, είναι η εμβληματική τοιχογραφία του Π.Τσάκωνα, με τις ενωμένες παλάμες που προσεύχονται προς τη γη και όχι προς τον ουρανό, εμπνευσμένη από το «Praying Hands» του Ντίρερ. «Είναι σαν ο ίδιος ο Θεός να προσεύχεται για να σώσει αυτή την πόλη και τους κατοίκους της».
Αλλά την τοιχογραφία δεν την είδε. Και όχι μόνο έχει βάλει τιτλάκι «Η Ελλάδα είναι τόσο άσχημη που πονάει» αλλά «τόλμησε» να συγκρίνει την Αθήνα με την πόλη Μπέλο Οριζόντε (Belo Horizonte). Που όπως διαβάζω, αποτελεί την πρώτη σύγχρονη πόλη της Βραζιλίας που σχεδιάστηκε εξαρχής βάσει πολεοδομικού σχεδίου. Και αν το καλοσκεφτείς το «Όμορφος Ορίζοντας» είναι θαυμάσιο όνομα για πόλη. Έχει προοπτική. Εξόργισε, ωστόσο, πολλούς χρήστες που δεν άφησαν ασχολίαστη τη σύγκριση και σχεδόν βγήκαν εκτός εαυτού. Το αν ξέρουν που βρίσκεται το Μπέλο Οριζόντε είναι άλλο θέμα, αλλά εξέπεμπαν μια σιγουριά ότι γνωρίζουν την βραζιλιάνικη πόλη σαν την παλάμη του χεριού τους και δεν τη βρίσκουν του γούστου τους.
«Η Ελλάδα είναι τόσο άσχημη που πονάει. Στην πραγματικότητα, είναι θέμα προσδοκίας και πραγματικότητας. Επειδή πρόκειται για μια ευρωπαϊκή χώρα, αρχαία, γεμάτη ιστορία, δεν φανταζόμουν ότι θα έβρισκα ένα μέρος που μοιάζει με το Μπέλο Οριζόντε (BH). Βέβαια, είναι σημαντικό να πω ότι μιλάω συγκεκριμένα για την Αθήνα, αλλά είναι πιο εύκολο να χαρακτηρίσεις ολόκληρη τη χώρα «άσχημη», γιατί έτσι έχει μεγαλύτερη απήχηση, χαχα. Φυσικά, εδώ υπάρχουν μέρη αδιαμφισβήτητα παραδεισένια και, ακόμη και μέσα στην ίδια την Αθήνα, υπάρχουν όμορφες γωνιές». Αυτό ανέβασε. Με την τελευταία φράση «σώζει» την παρτίδα, αν και θα έπρεπε να βάλει «πινέζα» κατευθύνοντας τους αδαείς στους παράδεισους που εντόπισε.
Σίγουρα η Αθήνα έχει τις ομορφιές της κι ας έχει γίνει αβίωτη, με τα αυτοκίνητα να είναι ο χαλκάς της. Αλλά, ο Βραζιλιάνος τουρίστας δεν εκτίμησε, πρώτα από όλα το γεγονός ότι φορούσε κοντομάνικο-καταμεσής του χειμώνα. Αν βρισκόταν στο Βερολίνο; Στο Λονδίνο; Θα ήταν ντυμένος σαν το ανθρωπάκι της Μισελέν, αυτής με τα ελαστικά.
Δεν είναι τόσο δύσκολο να καταλάβει κανείς τι εννοεί ο χρήστης «rai-hl»- είναι καθαρά θέμα προσδοκίας που διαψεύστηκε από την πραγματικότητα. Όταν σκεφτόταν την Ελλάδα, μάλλον φανταζόταν λευκά σπίτια με μπλε τρούλους, χρυσά ηλιοβασιλέματα πάνω σε αρχαία μνημεία, τιρκουάζ θάλασσες… και ξαφνικά φτάνει στην Αθήνα και βλέπει πολυκατοικίες της δεκαετίας του ’60, μπετόν, γκράφιτι, έντονη κίνηση. Το σοκ είναι υπαρκτό.
Έλλην της Βραζιλίας πρέπει να τον αποστόμωσε με το σχόλιο του. Σε μετάφραση από τα Πορτογαλικά: «Γνωρίζατε ότι η Αθήνα έχει περισσότερα από 3.000 χρόνια ιστορίας; Όταν η Ελλάδα απέκτησε την ανεξαρτησία της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η πόλη ήταν χτισμένη γύρω από την Ακρόπολη και ο πληθυσμός της ήταν μόλις 4.000 άνθρωποι, κυρίως στη γειτονιά που σήμερα γνωρίζουμε ως Πλάκα.
Κατά τη διάρκεια του ελληνοτουρκικού πολέμου σημειώθηκε μεγάλη ανταλλαγή πληθυσμών, καθώς διαπράττονταν γενοκτονίες εις βάρος των Ελλήνων, και η Αθήνα χτίστηκε βιαστικά για να στεγάσει τους πρόσφυγες.
Όταν η Ελλάδα βρισκόταν στο οικονομικό της απόγειο, γύρω στη δεκαετία του 2000, η πόλη ήταν περιποιημένη και χωρίς οικονομική κρίση· ήταν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.
Σήμερα η χώρα ανακάμπτει, και το μεγαλύτερο συγκρότημα καζίνο, μαρίνων και εμπορικών κέντρων θα δημιουργηθεί στην Αθηναϊκή Ριβιέρα, στο έργο που ονομάζεται Ελληνικό.
Βρίσκεστε σε μια γειτονιά εντελώς απομακρυσμένη… επισκεφθείτε ολόκληρη την πόλη για να έχετε πλήρη εικόνα πριν μιλήσετε.
Σεβαστείτε το λίκνο του δυτικού πολιτισμού και δείτε το με άλλα μάτια.
Υ.Γ. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας είναι διπλάσιο από της Βραζιλίας».
Η ελληνική πρωτεύουσα δεν είναι «σκηνικό». Είναι πυκνή, θορυβώδης, μεσογειακή με την πιο ωμή της έννοια. Πολυκατοικίες, πολυκατοικίες και ξανά πολυκατοικίες, ελάχιστη αισθητική ομοιομορφία και εμφανή τα σημάδια της οικονομικής κρίσης, της έλλειψης σεβασμού στον δημόσιο χώρο και της απουσίας οράματος. Για κάποιον που περιμένει μια κινηματογραφική εικόνα σε κάθε γωνία, μπορεί πράγματι να φανεί δυστοπική.
Ίσως, τελικά, η Αθήνα να είναι μια πόλη που απαιτεί χρόνο-και ένα βλέμμα λιγότερο ιδεαλιστικό. Δεν προσφέρει άμεση, τουριστική ομορφιά. Προσφέρει στρώσεις, αντιφάσεις, ιστορία και μια χαοτική αλλά αυθεντική ενέργεια.
Από τις φωτογραφίες, το Μπέλο Οριζόντε μοιάζει με την Αθήνα, αν και η βραζιλιάνικη πόλη είναι εμφανώς καλύτερα «κομμένη». Κυριαρχούν θεόρατες πολυκατοικίες, σχεδόν ουρανοξύστες, για τα δικά μας δεδομένα, και πολύ μπετόν. Το αστικό τοπίο έχει την ίδια εσάνς. Το επιβεβαιώνει και ντόπιος χρήστης στο
Ίνσταγκραμ : «Στα σχόλια τον κράζουν, ενώ πίσω του φαίνεται ξεκάθαρα η πόλη. Μοιάζει όντως με το κέντρο του Μπέλο Οριζόντε!»
Για την ανάρτηση εδώ: https://www.instagram.com/reel/DSP7kqIEqV3/?utm_source=ig_embed
