Να την πάλι η γυάλινη οροφή για τις γυναίκες και το παλιό ντιμπέιτ, μεταξύ των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ, το οποίο ξαναζεστάθηκε, για το αν θα σπάσει, επιτέλους, αυτός ο θόλος…ή θα παραμείνει έτσι θυμίζοντας τους κολλημένους ανθρώπους στα τζάμια του μετρό του Τόκυο, κατά τις ώρες αιχμής.
Πρώτη άνοιξε τον χορό η Μισέλ Ομπάμα, η οποία είπε ότι δεν είναι έτοιμη η Αμερική για γυναίκα πρόεδρο. Πολλοί άνδρες δεν πρόκειται να ψηφίσουν μια γυναίκα, κατά την πρώην Πρώτη Κυρία, η οποία φωτογραφίζεται με Chanel, κομψότερη παρά ποτέ, και εξακολουθεί να είναι ζαλιστικά δραστήρια και δημιουργική στα 62 της.
«Υπάρχουν άνδρες εκεί έξω που δεν θα ψήφιζαν γυναίκα», είπε στο podcast «Call Her Daddy», το οποίο είναι δημοφιλές στις γυναίκες της Gen Z και των millennials. «Ας είμαστε ειλικρινείς και ας το βάλουμε στο τραπέζι και ας συζητήσουμε, λοιπόν, τι σημαίνει αυτό; Ας μην θυμώνουμε επειδή έκανα αυτή τη δήλωση». Και θύμισε ότι ο 2008 οι Αμερικανοί ήταν «πιο άνετοι» με τον Μπαράκ Ομπάμα, τότε έναν «νεοεισερχόμενο» στην πολιτική, παρά με την κυρία Κλίντον, πρώην Πρώτη Κυρία και γερουσιαστή από τη Νέα Υόρκη.
Η εμφάνιση της Μισέλ στο εξαιρετικό στούντιο του podcast εδώ. Οικοδέσποινα του «Call Her Daddy» η Άλεξ Κούπερ, η οποία έχει υπογράψει τριετές συμβόλαιο εξήντα εκατομμυρίων δολαρίων με το Spotify.
Την άποψη της Ομπάμα αντέκρουσε η κυβερνήτης του Μίσιγκαν, Γκρέτσεν Γουίτμερ, η οποία θεωρείται πιθανή υποψήφια στις επόμενες προκριματικές των Δημοκρατικών για την προεδρία.
Η Γουίτμερ είπε ότι ναι μεν αγαπάει την Μισέλ, αλλά είναι δικαίωμά της να διαφωνεί. Ούτως ή άλλως έχει άλλες βλέψεις και προφανώς φιλοδοξίες. Και ναι, η Αμερική είναι πανέτοιμη για γυναίκα πρόεδρο! Στην πορεία και μετά από πολλή γκρίνια η Ομπάμα ανασκεύασε αποδίδοντας τη δήλωση στο χιούμορ της και στον ότι ήθελε να βάλει ένα τέλος στα σενάρια που θέλουν την ίδια να διεκδικεί την προεδρία. Και ότι μακάρι, μακάρι να δει μια γυναίκα Πρόεδρο των ΗΠΑ.
Τώρα, αναφορικά με την ήττα του κόμματος το 2024 η Γουίτμερ είπε ότι αν και το ζήτημα καταλήγει σε μια επιλογή ανάμεσα σε δύο ανθρώπους είδαμε κάτι πολύ σημαντικό στις τελευταίες εκλογές, παρόλο που η Κάμαλα Χάρις δεν νίκησε τον Πρόεδρο Τραμπ, είδαμε περισσότερες γυναίκες να εκλέγονται σε όλη τη χώρα.Η ίδια συμμετέχει στις πολύ πρόωρες λίστες δυνητικών υποψηφίων για το 2028. Ακόμα κι αν αλλάξουν τα πράγματα και τελικά δεν διεκδικήσει το χρίσμα είναι βέβαιο ότι κάποιες άλλες θα το κάνουν, όπως η Κάμαλα Χάρις, η Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτέζ ή η Έιμι Κλομπουσάρ. Ακόμα κι αν όλα αυτά αποδειχθούν ευσεβείς πόθοι, κάθε συζήτηση που ανοίγει είναι υπέρ των γυναικών, υπέρ της ενδυνάμωσης και τη συμμετοχής τους. Κάποια στιγμή αναπόφευκτα (ευτυχώς) θα συμβεί.
Η Κάμαλα Χάρις, ή οποία δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά της, μάλλον ετοιμάζεται, έχει και το know how στα δύσκολα και στις τρικλοποδιές. Τα γράφει όλα στο βιβλίο με τις αναμνήσεις της από μια δύσκολη περίοδο. Τίτλος του «107 Days» ( Simon and Schuster, 2025) και είναι τα «απομνημονεύματα» της Χάρις από την προεδρική εκστρατεία του ’24 που κατέληξε σε ήττα. Όπως γράφει στο βιβλίο «το επιτελείο του Μπάιντεν την υπέσκαψε».
Από ό,τι φαίνεται και από το παρακάτω απόσπασμα του «107 Days» θα θελήσει να πάρει το αίμα της πίσω. Τα φίλια πυρά την λάβωσαν και την όπλισαν με περισσότερη αποφασιστικότητα και μαζί με πείσμα.
Ακόμη χειρότερα, διαπίστωνα συχνά ότι το επιτελείο του προέδρου τροφοδοτούσε τα αρνητικά αφηγήματα που αναπτύσσονταν σε βάρος μου. Ένα αφήγημα που ρίζωσε επίμονα ήταν ότι διέθετα «χαοτικό» γραφείο και ασυνήθιστα υψηλή κινητικότητα στελεχών κατά τον πρώτο χρόνο μου. Τα δημοσιεύματα ήταν άδικα ή ανακριβή, όμως ο στενός κύκλος του προέδρου έδειχνε να μην ενοχλείται. Έμοιαζε σαν να είχαν αποφασίσει ότι έπρεπε να υποστώ ακόμη ένα πλήγμα.
Στην περίπτωση της Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτές τα νούμερα μιλούν από μόνα τους και δείχνουν το μέλλον της νεαρής πολιτικού, ιδίως τώρα με τον Ζόραν Μαμντάνι δήμαρχο της Νέας Υόρκης. Σε δημοσκόπηση της Data for Progress η βουλευτής Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ εμφανίζεται να προηγείται του ηγέτη των Δημοκρατικών στη Γερουσία και βετεράνου πολιτικού, Τσακ Σούμερ. Και μάλιστα με διψήφια διαφορά σε ένα υποθετικό σενάριο αναμέτρησης για τη Γερουσία το 2028, συγκεντρώνοντας το 55% των ψήφων έναντι 36% για τον έμπειρο ηγέτη. Ένα 9% των ερωτηθέντων δήλωσε αναποφάσιστο.
Η εταιρία δημοσκοπήσεων διαπίστωσε επίσης ότι ο Σούμερ διαθέτει την χαμηλότερη δημοφιλία μεταξύ των Δημοκρατικών της Νέας Υόρκης , λαμβάνοντας καθαρό δείκτη δημοφιλίας +26, σε σύγκριση με τον γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος έλαβε +69, καθώς και με την πρώην αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις, η οποία συγκέντρωσε +63. Η συγκεκριμένη δημοσκόπηση δημοσιεύθηκε πρώτα από το Politico .
Για την ιστορία η εμφατική επικράτηση του Τραμπ συνοδεύτηκε από μια αξιοσημείωτη μετατόπιση υπέρ των Ρεπουμπλικανών εκ μέρους νέων ανδρών, ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνοτικής προέλευσης. Οι ψηφοφόροι αυτοί, βεβαίως, δεν πρόκειται να ομολογήσουν σε δημοσκόπους ότι απέρριψαν την Κάμαλα Χάρις λόγω του φύλου της ή, ειρήσθω εν παρόδω, λόγω της φυλής της. Συνεπώς, η πραγματική αιτιώδης σχέση παραμένει αβέβαιη. Ακόμη κι αν ο φόβος περί «σεξιστικής προδιάθεσης» ενός τμήματος του εκλογικού σώματος αποδειχθεί εν τέλει δεισιδαιμονικός, δεν παύει να υφίσταται ως πολιτική ανησυχία.
Αποκλείεται οι Ρεπουμπλικανοί να σπάσουν πρώτοι τη γυάλινη οροφή για το 2028, λένε οι επικριτές τους και υπογραμμίζουν πως αυτό δεν πρόκειται να συμβεί με τον Τζέι Ντι Βανς και την πατριαρχία να ανεβαίνει, ενώ κρίνουν ανεπαρκείς τις γυναικείες παρουσίες, έστω κι αν κατέχουν υψηλά αξιώματα. Στο πλαίσιο των γνωστών επιθέσεων με το πρόσωπο Μαρ-α- Λάγκο και τα περί αυτοδιάθεσης να πηγαίνουν περίπατο.
Όπως επισημαίνει το Intelligencer η μπάλα είναι στα πόδια των Δημοκρατικών «η ρευστή κατάσταση σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να αποκλείσουν πρόωρα το ενδεχόμενο να προτείνουν μία γυναίκα για την προεδρία το 2028 και ότι θα πρέπει να αξιολογούν τον παράγοντα του μισογυνισμού βάσει σκληρών, απτών δημοσκοπικών στοιχείων και όχι βάσει φόβου και υποψιών. Για να αναφέρουμε το πιο προφανές προηγούμενο της «τόλμης της ελπίδας», κανείς δεν πίστευε ότι ένας μαύρος υποψήφιος για την προεδρία ήταν καν πιθανός, μέχρι που ο σύζυγος της Μισέλ Ομπάμα κατέβηκε και κέρδισε. Ναι, ασφαλώς, οι Δημοκρατικοί πρέπει να βλέπουν κατάματα τις κοινωνικές προκαταλήψεις. Αλλά από τη στιγμή που η γυάλινη οροφή έχει επιτέλους διαρραγεί (όπως έχει συμβεί σε 86 άλλες χώρες), θα πρέπει να πάψει οριστικά να υφίσταται».
Παρά την αβεβαιότητα και τις έντονες πολιτικές διαιρέσεις, το ενδεχόμενο μιας γυναίκας υποψήφιας για την προεδρία των ΗΠΑ το 2028 δεν είναι ούτε απίθανο ούτε μακρινό. Τα τελευταία εκλογικά κύματα έδειξαν ότι τα στερεότυπα φθείρονται, τα κοινωνικά προτάγματα μετατοπίζονται και οι ψηφοφόροι –ιδίως οι νεότεροι– αξιολογούν περισσότερο την ικανότητα και λιγότερο το φύλο. Η Αμερική μπορεί να άργησε σε σχέση με άλλες δημοκρατίες, αλλά η δυναμική υπάρχει. Το αν θα μετουσιωθεί σε επίσημη υποψηφιότητα και, τελικά, σε προεδρία, θα εξαρτηθεί από τα πρόσωπα, τις συγκυρίες και τα μηνύματα που θα καθορίσουν το κλίμα του 2028. Το βέβαιο είναι ότι η συζήτηση δεν είναι πλέον θεωρητική. Έχει ανοίξει.
