Μια πτυχή παιδαγωγικής μεθόδου, μας έρχεται από τη Θεσσαλονίκη.
Γονείς κλήθηκαν να καλύψουν περίπου 7.000 ευρώ για βανδαλισμούς που προκάλεσαν τα παιδιά τους σε σχολικές εγκαταστάσεις του Δήμου Θέρμης. Πρόκειται για εννέα μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που εντοπίστηκαν από αστυνομικές αρχές και κάμερες ασφαλείας, για φθορές σε δύο νηπιαγωγεία.
Ο δήμος αποκατέστησε τις ζημιές και ζήτησε από τους γονείς την οικονομική ευθύνη, η οποία και εξοφλήθηκε πλήρως. Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος υπογράμμισε την σημασία της διαχείρισης τέτοιων φαινομένων όχι μόνο σε επίπεδο αποζημίωσης αλλά και παιδαγωγικής προσέγγισης.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Εμείς ως Δήμος, φροντίσαμε και ήρθαμε σε επαφή με τους γονείς αυτών των παιδιών, κατ’ αρχάς για καθαρά παιδαγωγικούς λόγους, για να δούμε τι είναι εκείνο που ωθεί τα παιδιά σε αυτές τις πράξεις. Συγχρόνως, όμως, είμαστε υποχρεωμένοι να απαιτήσουμε την κάλυψη των ζημιών από τις οικογένειες των παιδιών, όπως και έγινε».
Το γεγονός αποκτά συμβολική και παραδειγματική αξία, καθώς την επικαιρότητα σκιάζει ο θάνατος της καθηγήτριας Αγγλικών Σοφίας Χρηστίδου, η οποία υφίστατο ανελέητο bullying από τους μαθητές «τρόφιμους» του σχολικού θηριοτροφείου.
Φίλοι, συνάδελφοι και η οικογένεια της θανούσης κατήγγειλαν εκφοβισμό με φωνές, ύβρεις, πεταμένα βιβλία, κραυγές ζώων κ.λπ. Η οικογένεια θα κινηθεί νομικά εναντίων των υπευθύνων μαθητών, συναδέλφων της καθηγήτριας και της διοίκησης.
Αντιθέτως ο Σύλλογος Γονέων του σχολείου διαψεύδει κατηγορηματικά ότι υπήρχε bullying, και καταγγέλλει ότι τη δημόσια διακίνηση μη τεκμηριωμένων ισχυρισμών που στοχοποιούν ανήλικους μαθητές!
Πιο πριν ο καθηγητής Μαθηματικών σε σχολείο της Αχαΐας Κώστας Σταυρόπουλος είχε δηλώσει ότι οδηγήθηκε σε παραίτηση έπειτα από εκφοβισμό και συνεχείς επιθέσεις από μαθητές. Ο ίδιος μίλησε για «μεροκάματο του τρόμου», καταγγέλλοντας ότι δίδασκε μέσα σε ένα καθεστώς φόβου, ενώ συνάντησε αδιαφορία και από τους αρμόδιους φορείς. Κάτι που είχε καταγγείλει και η άτυχη Χρηστίδου.
Και οι γονείς, ήταν παιδιά και αυτοί της μεταπολιτευτικής «αντιαυταρχικής εκπαίδευσης» και του «δικαιωματισμού». Αντί να προβληματιστούν για την αντικοινωνική συμπεριφορά των παιδιών τους, κατέθεσαν εις βάρος του καθηγητή καταγγελίες.
Χαρακτηριστικό είναι και το περιστατικό που περιγράφεται στο «alfavita» το οποίο επικεντρώνεται σε θέματα της εκπαιδευτικής κοινότητας. Η Ελένη, δασκάλα σε δημοτικό σχολείο, περιγράφει: «Με κάλεσαν πέντε γονείς για να μου ζητήσουν εξηγήσεις γιατί δεν έδωσα καλύτερο βαθμό στα παιδιά τους. Δεν υπήρξε συζήτηση, μόνο κατηγορίες. Ένιωσα σαν να με έσερναν στο εδώλιο. Εκείνη τη μέρα γύρισα σπίτι και σκέφθηκα να παραιτηθώ»!
Άλλα παραδείγματα που παραθέτει: Στην Αργυρούπολη γονέας επιτέθηκε σε υποδιευθυντή. Στα Χανιά πατέρας ξυλοκόπησε διευθυντή Λυκείου στο γραφείο του. Στην Καστοριά καθηγήτρια κατέληξε σε νοσοκομείο ύστερα από επίθεση γονέα.
Επίσης με αφορμή τον θάνατο της καθηγήτριας είδαμε στις τηλεοπτικές οθόνες αδιανόητες σκηνές μαθητικού τραμπουκισμού και επιθετικής απρέπειας εναντίον καθηγητών και θυμηθήκαμε περιστατικά όπου περίπου τριάντα κουκουλοφόροι είχαν εισβάλει σε σχολικό συγκρότημα με ξύλα και ρόπαλα, τραυματίζοντας τρεις καθηγητές.
Φυσικά δεν είναι όλα τα σχολεία έτσι. Αλλά όπως επισημαίνει το alfavita, «όταν ο φόβος μπαίνει στην σχολική κοινότητα, κανένα περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Η βία εντός σχολικών μονάδων, η έλλειψη άμεσης θεσμικής παρέμβασης και η ψυχολογική φθορά των εκπαιδευτικών συνθέτουν ένα πρόβλημα που δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ως ζήτημα δημόσιας παιδείας και θεσμικής ευθύνης».
Ότι δεν είναι όλα τα σχολεία έτσι είναι αυτονόητο. Το επεσήμανε κι η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, λέγοντας ότι τα σχολεία δεν είναι χώροι ανομίας. Και ανακοίνωσε τη δημιουργία του θεσμού του «Νομικού Συμπαραστάτη» στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης για την πρακτική νομική προστασία των εκπαιδευτικών.
Παράλληλα επεσήμανε την προσπάθεια διατήρησης και ενίσχυσης της παράλληλης στήριξης με ίδρυση 3.448 νεών τμημάτων ένταξης τον Ιούλιο του 2025.
Μη έχοντας ειδική γνώση του θέματος, και διαβάζοντας με αφορμή τον θάνατο της καθηγήτριας πολλά άρθρα ειδικών, όπως π.χ. περί αξιολόγησης διευθυντών και καθηγητών, υλικοτεχνικών υποδομών κ.λπ. (αυτά φταίνε και τραμπουκίζουν καθηγητές τα αγγελούδια), πουθενά δεν διαβάσαμε τη φράση «επιβολή πειθαρχίας στους μαθητές».
Κάτι που θεωρείτο αυτονόητο στις παλαιότερες γενιές, πριν την «μαθητοκεντρική», «αντιαυταρχική» και «εναλλακτική» εκπαίδευση.
