Οι νταήδες - μελανοχίτωνες και ο καθηγητής που δεν φοβήθηκε

Οι νταήδες - μελανοχίτωνες και ο καθηγητής που δεν φοβήθηκε

Ο Ρουβίκωνας δημιούργησε και φοιτητική παράταξη. Υποθέτω πως θα πάρει μέρος και στις φοιτητικές εκλογές. Προχθές μπούκαραν στην κατάμεστη αίθουσα όπου έκανε το μάθημα του ο καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου ο κ. Κωνσταντίνος Υφαντής. Προσπάθησαν να διακόψουν με τον τσαμπουκά την παράδοση, διότι ο συγκεκριμένος καθηγητής είναι πρόεδρος του ΙΔΙΣ, ενός Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του οποίου τους «ιδεολογικούς» προσανατολισμούς απορρίπτει ο… Ρουβίκωνας.

Τους θεωρεί «μιλιταριστικούς», που εξυπηρετούν τα νατοϊκά σχέδια, όπως υποστηρίζει σε γραπτή προκήρυξη ο εκπρόσωπος της οργάνωσης. Η προκήρυξη κλείνει με την απειλή - προειδοποίηση πως «τα μέλη του ΔΣ και ο Υφαντής καλά θα κάνουν να αναθεωρήσουν την ιδεολογική κατεύθυνση του Ινστιτούτου… Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Αυτό το τελευταίο κολλά παντού. 

Ο κ. Κ. Υφαντής δεν φοβήθηκε τους νταήδες, τους αντιμετώπισε στα ίσα, κάτι μάλλον σπάνιο για τα πανεπιστημιακά δεδομένα. Συνήθως οι τραμπούκοι αντιμετωπίζονται με φόβο καθώς είναι απρόβλεπτοι στις αντιδράσεις τους. Μετά από τη θαρραλέα στάση του καθηγητή αυτοί οι τύποι αποχώρησαν και το μάθημα διεξήχθη κανονικά. 

Φαίνεται πως όλοι αυτοί οι μελανοχίτωνες - νταήδες έχουν αποθρασυνθεί τόσο, ώστε θέλουν να ορίζουν και το περιεχόμενο των μαθημάτων. Αν εγκρίνουν τον ιδεολογικό προσανατολισμό τους, έχει καλώς. Αν όχι, θα πρέπει οι απείθαρχοι καθηγητές να συνετιστούν δια της βίας. Το συγκεκριμένο σεμινάριο είχε τίτλο « Ο πόλεμος στον σύγχρονο κόσμο: στρατηγική, οπλικά συστήματα, τακτικές.»

Μόνον ένα «κολλημένο» μυαλό θα ήθελε να ματαιώσει ένα μάθημα με αυτό το θέμα. Μόνον οπισθοδρομικοί άνθρωποι δε θα ήθελαν να ενημερωθούν για το πώς διεξάγονται οι σύγχρονοι πόλεμοι. Φυσικά μέλη τέτοιων οργανώσεων, όπως ο Ρουβίκωνας, που είναι βυθισμένοι στον κυκεώνα των ιδεοληψιών τους, επιδιώκουν με βίαιο τρόπο να αποτρέψουν την διεξαγωγή αυτών των μαθημάτων. Επιζητούν το δικό τους το σκοτάδι να το επιβάλλουν, σαν τους Ταλιμπάν, σε όλους. Στην περίπτωσή μας όμως έπεσαν επάνω στον κ. Κ. Υφαντή. Δε μάσησε και όλα στη συνέχεια κύλησαν ομαλά. 

Ας αφήσει ο αναγνώστης την φαντασία του λίγο να καλπάσει. Μια ομάδα μελών της ΔΑΠ, της φοιτητικής παράταξης της Νέας Δημοκρατίας, μπουκάρει στην αίθουσα όπου διδάσκει καθηγητής αριστερών φρονημάτων. Γιατί; Διότι δεν τους αρέσουν οι απόψεις του. Δε χρειάζεται να σας πω τι θα συνέβαινε στη συνέχεια! Για μια εβδομάδα θα είχαμε συλλαλητήρια και συνελεύσεις. 

«Μα δεν είναι το ίδιο μια περιθωριακή οργάνωση, όπως ο Ρουβίκωνας, με την οργάνωση του κυβερνώντος κόμματος», θα αντιτείνει ο αναγνώστης. Σωστά, αλλά η βία καταδικάζεται από όπου και αν προέρχεται, όπως λέει η κλισαρισμένη έκφραση. Μόνον που δεν έχω δει να καταδικάζεται ομόθυμα η αριστερή βία. Δε διάβασα δηλώσεις συμπαράστασης στον καθηγητή Κ. Υφαντή. Να υποθέσω πως κάποιοι «προοδευτικοί» μπορεί και να σιγοψιθύρησαν ότι και «αυτός ο Υφαντής τι θέμα βρήκε να διαλέξει; Προκάλεσε κι αυτός!»

Τελικά, η υπόθεση της πανεπιστημιακής βίας θα παραμείνει ένα ανεπίλυτο πρόβλημα, διότι λίγοι καθηγητές αντιδρούν όπως αντέδρασε ο Κ. Υφαντής.