Κλείνοντας τις εργασίες του 16ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε μερικούς αριθμούς, οι οποίοι δεν σχετίζονται ούτε με την απόδοση του κυβερνητικού έργου, ούτε με την επιδίωξη και την προοπτική της τρίτης τετραετίας. Στα 52 χρόνια ιστορίας του κόμματος έχουν διεξαχθεί 16 συνέδρια, εκ των οποίων τα 7, δηλαδή σχεδόν τα μισά, επί της δικής του προεδρίας. «Και αυτό κάτι λέει για τον τρόπο με τον οποίο η παράταξή μας αντιλαμβάνεται τις δημοκρατικές διαδικασίες, τη δυνατότητα να δίνουμε τον λόγο, όχι μόνο στα επιφανή πολιτικά στελέχη, αλλά στους συνέδρους…» τόνισε ο Κ. Μητσοτάκης. Η υπόμνηση αυτή, εμπερίεχε την βιωματική και πολιτική αντίληψη του σημερινού αρχηγού της ΝΔ, ότι χωρίς ισχυρό και υγιή κομματικό οργανισμό, παρόντα και δρώντα, η «κεφαλή», δηλαδή η κυβέρνηση, δεν μπορεί να σταθεί. Από την άλλη πλευρά ο ίδιος, έχοντας την ίδια πεποίθηση, επαναλαμβάνει από την αρχή της διακυβέρνησης, ότι είναι άλλη η δουλειά του κόμματος και άλλη η δουλειά της κυβέρνησης. Το κόμμα οφείλει να προετοιμάζεται για την εκλογική μάχη και η κυβέρνηση να δίνει τη μάχη για τα προβλήματα. Αυτές οι δυο μάχες, εξ’ ορισμού, συναντώνται και συναρτώνται απόλυτα.
Στην καταληκτική του ομιλία, ο επί δεκαετία και μακροβιότερος αρχηγός της ΝΔ -μετά τον ιδρυτή της Κωνσταντίνο Καραμανλή – ευχαρίστησε τους παρόντες, τα υψηλά, μεσαία στελέχη, τους απλούς ψηφοφόρους του κόμματος, χωρίς να κρύψει κάτω από το χαλί το πρόβλημα που δημιουργούν ή επιδιώκουν να δημιουργήσουν οι απόντες. Την ιστορία είπε, τη γράφουν πάντα οι παρόντες και οι συμμετέχοντες στους αγώνες. «Και αποδεικνύεται πάντα ότι όταν η Νέα Δημοκρατία ενώνεται, μπορεί να νικά… Εμείς, μαζί θα γράψουμε το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας της Ν Δ».
Δεν είναι όμοιες και ίδιας αξίας οι «απουσίες» του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά. Το υπόβαθρο για τη διάρρηξη της σχέσης τους με το κόμμα και τους ανθρώπους που τους τίμησαν όπως και τα ελατήρια έναντι του νυν αρχηγού, αλλού διαφέρουν και αλλού συμπίπτουν. Ο πρώτος, παραμονές του Συνεδρίου έκανε διάλεξη για την εξωτερική πολιτική, έχοντας στην προθήκη της εκδήλωσης τον Κινέζο πρέσβη σχεδόν όπως η κ. Μαρία Καρυστιανού έβαλε στη βιτρίνα του κόμματός της εγνωσμένου κύρους προφήτες των ρωσικών συμφερόντων.
Ο δεύτερος, εμφανίζεται αποφασισμένος και έτοιμος να βάλει στα πλευρά της ΝΔ ένα κομματίδιο – αγκάθι το οποίο ετοιμάζονται να στελεχώσουν αποσυρθέντες – «λοχίες» των κυβερνήσεων Καραμανλή και Σαμαρά.
Μπορεί οι δυό τους να δικαιολογούν και να αιτιολογούν τη σύμπνοιά τους μέσα από αληθείς και ψευδείς αιτιάσεις, που εδράζονται όλες στο πρόσωπο και στη μέθοδο του Μητσοτάκη, όμως είναι μάλλον απίθανο οι ψηφοφόροι της ΝΔ να δικαιολογήσουν ή να αποδεχθούν ένα τόσο εξόφθαλμο εκλογικό σαμποτάζ στην παράταξη.
Η ΝΔ έχει μπροστά της μια δύσκολη εκλογική μάχη, και όπως παρατήρησε ο Τ. Θεοδωρικάκος από το βήμα του Συνεδρίου, δεν μπορεί να λείπουν, ιδιαίτερα όσοι έχουν ιστορική σχέση με την παράταξη. Υπενθυμίζοντας ότι τα «πολιτικά διαζύγια» δεν βγήκαν σε κανέναν που έφυγε από τη ΝΔ. Μια κομψή και σύγχρονη εκδοχή της ρήσης του Αβέρωφ για το μαντρί και το λύκο, που ειδικά στην περίπτωση του Αντώνη Σαμαρά, τείνει να επιβεβαιωθεί εις διπλούν.
Η ευθύνη των «παρόντων» της Ν.Δ είναι, στην πορεία προς τις εκλογές, να πείσουν ότι μπορούν να διαφυλάξουν τα τέσσερα «Σ» που απαιτεί η κοινωνία « Σταθερότητα. Συνοχή. Συνέπεια. Συνέχεια».
Το χρέος των «απόντων» είναι διπλό, όπως και το ανάθεμα επίσης θα είναι διπλό, εάν λειτουργήσουν ως φυτίλια στη διαδικασία ανατίναξης της πολιτικής και κοινωνικής σταθερότητας, που αποτελούν την άυλη εγγύηση για την καθημερινότητα και την προοπτική των πολιτών. Και αν θέσουν σε κίνδυνο την παράταξη η οποία έμεινε η μόνη αλώβητη και λειτουργική μέσα στο κατακερματισμένο σκηνικό κομμάτων μιας χρήσης και πολιτικών δυνάμεων που μετά την εκλογική συντριβή τους απώλεσαν και το κεφάλαιο της κυβερνησιμότητας.
