Το «παρεάκι» που έκλεισε τα σπίτια τριών οικογενειών, απλά και μόνο επειδή τα «παιδιά» ήθελαν να κάνουν ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής, ήταν «ενταγμένο» στις ... τάξεις του αναρχικού χώρου. Κάποιοι ίσως θεωρούν ότι αυτό και μόνο αρκεί για να τους δώσουν συγχωροχάρτι. Ακόμη και «επαγγελματίες» φωτογράφοι θεωρούν απολύτως λογικό να τους προστατεύουν και να μην δίνουν στοιχεία για εγκλήματα στις αρχές. Το ρεπορτάζ θέλει να υπάρχει συνεργασία του αναρχικού χώρου με διάσημους ποινικούς. Η υπόθεση της Marfin είναι μια ευκαιρία να πάμε ως κοινωνία μερικά βήματα μπροστά και να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα!
Δεν είμαστε εισαγγελείς για να αποδίδουμε κατηγορίες σε ανθρώπους και πολύ περισσότερο δικαστές για να αποφασίζουμε αν είναι ένοχοι ή αθώοι. Δεν είμαστε όμως και ηλίθιοι για να υπονομεύουμε το έργο των διωκτικών αρχών και στο όνομα της αλήθειας να είμαστε εμείς το εμπόδιο στη Δικαιοσύνη να κάνει το έργο της.
Η μέθοδος της απαξίωσης του έργου των διωκτικών δυνάμεων είναι γνωστή: Κινητοποιήσεις, καταγγελίες για αστυνομική σκευωρία, διασπορά αμφιβολιών και στο τέλος οι ένορκοι φτάνουν να δηλώνουν ότι έχουν ... οικογένειες. Και φυσικό είναι οι άνθρωποι να φοβούνται. Έτσι η αλλιώς, όταν γνωρίζουν από την εμπειρία τους ότι το κράτος, τελικά, θα υποκείψει στα παιδιά. Και πολύ περισσότερο οι άνθρωποι αυτοί έχουν κάθε δικαίωμα να βάζουν πρώτα απ’ όλα την προστασία της οικογένειάς τους, όταν είναι διάχυτη η αντίληψη ότι υπάρχουν στενές σχέσεις κατηγορουμένων με το οργανωμένο έγκλημα.
Ότι η κοινωνία οφείλει να προστατεύσει τα δικαιώματα των κατηγορουμένων είναι θέμα που δεν συζητείται καν. Αλλά την ίδια ώρα θα πρέπει να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει την δουλειά της. Να σπάσει η ομερτά που έχει επιβληθεί εδώ και δεκαετίες στη χώρα για θέματα που αφορούν εγκλήματα με τον μανδύα της «πολιτικής δράσης». Για ποια πολιτική δράση μιλάμε όταν πρόκειται για τρομοκράτες; Δεν ζούμε στην χούντα και η υπονόμευση του κράτους σημαίνει στο τέλος υπονόμευση της Δημοκρατίας.
Έχει σχέσεις ο αναρχικός χώρος με το οργανωμένο έγκλημα; Να μας συγχωρούν οι θιασώτες του, αλλά κάπως έτσι τέθηκε εκτός Νόμου η Χρυσή Αυγή. Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα και να ξέρουμε τι ακριβώς θέλουμε από την ζωή μας. Για να μην το κουράζουμε κιόλας! Αν το ζητούμενο είναι η Δημοκρατία, αυτό το παραμύθι για της πολιτικής δράσης θα πρέπει να σταματήσει. Γι αυτό και έχει ιδιαίτερη σημασία να ξεκαθαρίσει η κατάσταση και με το άλλο άκρο, όπως συνέβη και με την Χρυσή Αυγή. Υπάρχουν σχέσεις του αναρχικού χώρου με τον Κορυδαλλό; Κλείσιμο του «μαγαζιού» εδώ και τώρα. Να σταματήσουν οι «περιπολίες των SS» μέσα στην πόλη, οι καταλήψεις δημόσιων χώρων, η ανομία.
Θανάσης Μαυρίδης
