Η μεγάλη έξοδος των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για να προσπέσουν ικέτες στα πόδια του Αλέξη, δεν έχει προσμετρηθεί ακόμη στην ηθική επίπτωση και τον διαβρωτικό αμοραλισμό που εκπέμπει στις νεότερες γενιές, για την αξιοπρέπεια της πολιτικής ζωής.
Άνθρωποι που υποτίθεται ήταν ταγμένοι σε ένα σκοπό, αποδείχθηκαν θεσιθήρες που οικειοποιήθηκαν αγώνες άλλων, προβάλλοντας εαυτούς ως συνεχιστές των. Καριερίστες από το πουθενά που παρακούν ιδίοις οφέλοις τη λαϊκή εντολή που έλαβαν δια της ψήφου όσων τους εμπιστεύτηκαν, πραγματοποιούν μια πρωτοφανή μετακίνηση.
Θα είχαν το περίφημο ηθικό πλεονέκτημα με το μέρος τους, εάν ταυτοχρόνως παραιτούνταν και από το βουλευτικό αξίωμα, προκειμένου να ανταποκριθούν στις προδιαγραφές που απαίτησε ο «Ηγέτης». Ωστόσο δεν το πράττουν επειδή δεν είναι σίγουρη η συμπερίληψή τους στις ρεζερβέ θέσεις που σίγουρα κρατά για κάποιους (ε, Όλγα; ).
Οπότε αν οι εκλογές γίνουν την Άνοιξη, αυτοί οι… περήφανοι αγωνιστές, οι… άτεγκτοι ιδεολόγοι, οι… ανυποχώρητοι ταξικοί εχθροί του καπιταλισμού, αυτοί που… έφεραν την «αξιοπρέπεια στον λαό μας», κρατούν τη βουλευτική έδρα για καβάτζα παραμένοντας ανεξάρτητοι, για να μη χάσουν 7-8 μηνών οικονομικά προνόμια!
Υπήρξε βέβαια ανάλογος συνωστισμός στην έξοδο και από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου τα έτη 2010-2011. Υπήρξαν και τότε καριερίστες που έβλεπαν το καράβι να βουλιάζει και φρόντισαν να επιβιβαστούν στο νέο σκαρί του ΣΥΡΙΖΑ, έτοιμο να αρμενίσει πλησίστιο καβαλώντας το αντιμνημονιακό κύμα.
Ωστόσο επειδή οι λόγοι που προέβαλαν ήταν πολιτικοιδεολογικοί (η αντίθεση, το μνημόνιο και η «παράδοση της χώρας» στους δανειστές), δεν μπορείς να επιδοθείς σε δίκη προθέσεων, και να προσάψεις σε όλους τυχοδιωκτισμό. Κάποιοι εν τη αφελεία τους μπορεί και να το πίστευαν, δεδομένου ότι για το αρχαϊκό ΠΑΣΟΚ το ΔΝΤ ήταν η σιδερένια αιχμή του επεμβατικού καταστροφικού νεοφιλελευθερισμού.
Οι λιποτάκτες του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να επικαλεστούν κανένα πολιτικό λόγο, να προτάξουν κανένα ηθικό έρεισμα.
Εάν οι εκλογές γίνουν την Άνοιξη, ποιους θα εκπροσωπούν αυτοί οι βουλευτές, αφού οι ψηφοφόροι τους έδωσαν εντολή να αντιπολιτεύονται από τα έδρανα του συγκεκριμένου κόμματος; Και βάσει ποίου πολιτικού σχεδίου θα ασκούν αντιπολίτευση;
Ωστόσο και αυτοί που έμειναν πίσω δεν δικαιούνται φωτοστέφανο συνέπειας. Αυτό μπορούν να το διεκδικήσουν οι παλιοί «Λαφαζάνηδες» που έφυγαν νωρίς, και οι απλοί οπαδοί που παραμένουν χωρίς προσωπικό όφελος. Όχι οι κομματικοί προύχοντες. Αυτοί παρέμειναν στο κόμμα από ανάγκη. Επειδή ήξεραν ότι δεν πρόκειται να διαβούν τη «μεγάλη πόρτα» της ΕΛΑΣ.
Τώρα ο Πολάκης καταγγέλλει σχέδιο διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ από τον Τσίπρα. «Έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα σχέδιο διάλυσης από τον πρώην πρόεδρό μας, τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα». Παράλληλα υποστήριξε απολύτως σοβαρά, ότι Ο ΣΥΡΙΖΑ... δεν υπήρξε τοξικός!
Και ότι έχει υποστεί τοξικές επιθέσεις! Και τα ισχυρίζεται αυτά ο τοξικότερος πολιτικός του τοξικότερου κόμματος της μεταπολίτευσης! Παραπονέθηκε μάλιστα πως είναι από αυτούς που έχουν δεχτεί… «τεράστια δολοφονία χαρακτήρα»!
Όσο για την πρόθεση Τσίπρα περί διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχουν αμφιβολίες. Ο Τσίπρας θέλει να συρρικνώσει τον ΣΥΡΙΖΑ και να του πάρει τους ψηφοφόρους (τους μόνους που έχει προς το παρόν), αλλά όχι και να τον εξαλείψει. Τον θέλει να υπάρχει σκιά του παλιού κόμματος, ως αντίστιξη του νέου κόμματός του, και να μπορεί να του εναποθέτει ευθύνες.
Αυτοί ήταν που εμπόδιζαν την κυβέρνησή του να παραγάγει το υψιπετές έργο που στόχευε, αυτοί ήταν τα βαρίδια, οι φανατικοί, οι ιδεόπληκτοι, που χαντάκωσαν το λαοπρόβλητο κόμμα της Πρώτης Φοράς Αριστεράς.
Και φυσικά αναδύεται το ερώτημα: Αφού όλοι αυτοί ήταν έτσι, και αφού με αυτούς κυβέρνησε, πως προσπαθεί να πείσει ότι η κυβέρνηση του ήταν πετυχημένη; Και αν ήταν πετυχημένη γιατί έφυγε από το κόμμα και γιατί αφήνει απέξω τους πετυχημένους υπουργούς του;
Υ.Γ.: Ο κ. Φραγκίσκος Κουτεντάκης, τομεάρχης Οικονομικών της ΕΛΑΣ, με άρθρο του στην Καθημερινή και με τίτλο «Πού θα τα βρείτε τα λεφτά» επιχειρεί να απαντήσει στο σχετικό ερώτημα της κυβέρνησης.
Ωστόσο προέχει η απάντηση σε ένα άλλο καθολικότερο ερώτημα: Πού βρήκε τα λεφτά ο Τσίπρας αφενός να κάνει Ινστιτούτο που οργανώνει εκδηλώσεις (και το οποίο δεν χρηματοδοτείται από το κράτος), αφετέρου να δημιουργήσει κόμμα; Τα κόμματα έχουν έξοδα, και απάντηση δεν έχει υπάρξει !
