Στα μπλόκα, στους αποκλεισμούς των δρόμων και στις απειλές προς την κυβέρνηση αλλά και στους αγρότες - που πιθανόν σκέφτονται ότι παρατράβηξε το σκοινί του κοινωνικού εκβιασμού - πρωταγωνιστεί πράγματι μια μειοψηφία όπως σημείωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.
Με ετερόκλητη πολιτική και κομματική προέλευση αλλά απόλυτη ταύτιση στον σκοπό και στην αντίληψη ότι τώρα που γυρίζει θα σηκώσουν την μπάνκα και θα φύγουν από το τραπέζι με όσα περισσότερα μπορούν. Το «περισσότερα» δεν σχετίζεται αποκλειστικά με την ικανοποίηση των αιτημάτων που προκαλούν κόστος στον προϋπολογισμό και δαπάνη η οποία θα επιμεριστεί στο σύνολο των φορολογούμενων.
Συμπεριλαμβάνουν το τσαλάκωμα της κυβέρνησης αλλά και την ισχυρή επιβεβαίωση της ρώμης του εκβιασμού τους. Έναντι της παρούσας αλλά και κάθε κυβέρνησης που θα κληθεί μελλοντικά να διαχειριστεί την ωμότητα της διεκδίκησης ενός «δίκαιου» χωρίς ερείσματα στην πραγματικότητα.
Καμία άλλη επαγγελματική ομάδα δεν απολαμβάνει οριζοντίως και καθέτως φτηνό ρεύμα, φτηνό πετρέλαιο, πακτωλό ευρωπαϊκών και εθνικών ενισχύσεων που στην πάροδο των ετών, καλλιέργησαν στην πλειονότητα του αγροτικού κόσμου την κουλτούρα λίγο δημοσίου υπαλλήλου και λίγο επιχειρηματία χωρίς ρίσκο.
Μαζί φυσικά με το συγχωροχάρτι για τα κυκλώματα που έκαναν διαχρονικά τις επιδοτήσεις πιάτα και γαρύφαλλα στα μπουζούκια, ταξίδια, πισίνες και Ferrari και πόσα άλλα δεν ξεσκεπάστηκαν ποτέ στην έκταση πριν από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Την Τετάρτη, η κυβέρνηση θα κάνει όπως ανέφερε ο κ. Μαρινάκης, την τελευταία χειρονομία καλής θέλησης, απευθυνόμενη στο σύνολο του αγροτικού κόσμου, με νέες μειώσεις σε ρεύμα, πετρέλαιο, πρόβλεψη για τις αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ στο 100% και ζεστό χρήμα.
Μετά από την Τετάρτη, τυχόν κλιμάκωση, σχέδια για νέους αποκλεισμούς και κάθοδο στο Μαξίμου με φορτωμένες βάρκες – όπως απείλησε συνδικαλιστής των αλιέων – θα επιβεβαιώσει την αίσθηση ότι επιδιώκεται απροκάλυπτα μια σύγκρουση αγροτών – αστυνομίας στους δρόμους.
Σύγκρουση η οποία θα διευκόλυνε ένα αντιπολιτευτικό κρεσέντο κατά της … αυταρχικής κυβέρνησης Μητσοτάκη που διώκει και δέρνει τους καημένους αγρότες οι οποίοι, διεκδικούν το δίκιο τους. Στο μεταξύ οι αποφάσεις που πραγματικά κρίνουν το μέλλον του αγροτικού κόσμου, ούτε λαμβάνονται στις γενικές συνελεύσεις των μπλόκων ούτε στο κτίριο του ΥΠΟΙΚ στην πλατεία Συντάγματος.
Θα συζητηθούν την Τετάρτη στις Βρυξέλλες όπου οι Ευρωπαίοι υπουργοί Γεωργίας και Αλιείας θα εξετάσουν τις πτυχές της Mercosur που αφορούν στους Ευρωπαίους αγρότες.
Από το τραπέζι της συζήτησης θα λείπει ο Έλληνας υπουργός καθώς υποχρεούται να μείνει στην Αθήνα, ώστε να πειστούν οι αγρότες ότι η κυβέρνηση ασχολείται με τα προβλήματά τους. Προβλήματα τα οποία θα γίνονται ανυπέρβλητα όσο ακολουθείται η εθνική τακτική της στρουθοκαμήλου: η Ευρώπη αναζητεί και θα ανοίγεται σε αγορές με περισσότερα και φθηνότερα τρόφιμα για να καλύπτει τις ανάγκες αλλά και την ακρίβεια.
Οι επιδοτήσεις κοστίζουν πανάκριβα, δεν αυξάνουν την παραγωγικότητα, δημιούργησαν επί δεκαετίες εστίες διαφθοράς στην πλειονότητα των χωρών και σταδιακά θα μειωθούν. Εξίσου η νέα ΚΑΠ, φέρνει ανατροπές στα δεδομένα και στα θεωρούμενα κεκτημένα.
Αλλά δεν υπάρχει λόγος να ανησυχούν οι αγρότες μας, για αυτές τις ασήμαντες προκλήσεις. Άπαξ και έχουν συμπαραστάτες την αντιπολίτευση, λοιπούς επίδοξους πολιτικούς σωτήρες, ηθοποιούς, τραγουδιστές, ινφλουένσερ της κακιάς ώρας και όλους τους περίεργους «φίλους» του έθνους, όλα στο μέλλον για την αγροτιά μας θα είναι καλύτερα. Δεν ξέρει άραγε ο συμπαθέστατος Γεράσιμος Γενννατάς - που πήρε το θίασό του από το Θεσσαλικό Θέατρο και πήγε στο μπλόκο της Νίκαιας - πόσο μισάνθρωποι είναι όλοι αυτοί με τις γραβάτες και πόσο… άγιοι οι αγρότες με τα καλούδια τους;
Μπορεί ο καλός ηθοποιός να βοηθήσει και στην καλύτερη τιμολόγηση των αγροτικών προϊόντων, διότι γνωρίζει όπως σημείωσε «με τι τιμές φεύγουν τα προϊόντα από τα χωράφια και τι τιμές τα πληρώνουμε εμείς». Κι ο θεατής θα ήταν σκόπιμο, να ορίζει την τιμή του εισιτηρίου στο θέατρο ανάλογα με τους ηθοποιούς που είναι στη σκηνή και τα λόγια που λένε.
Οι υπόλοιποι συντελεστές μιας παράστασης μπορεί να θεωρηθούν απλοϊκά οι «μεσάζοντες» από το χωράφι στο ράφι. Τους κόβουμε και απολαμβάνουμε φτηνό θέαμα… ‘Η μήπως όχι; Η στείρα άρνηση των αγροτοπατέρων για διάλογο εδράζεται ΚΑΙ στην υπεράσπιση τους με επιχειρήματα μιας άγονης και απλοϊκής σκέψης πολλών συμπολιτών μας. Και της αδιέξοδης μανιχαϊστικής πρόσληψης του κόσμου που γίνεται όλο και πιο πολύπλοκος.
