Οι δυο τελευταίες δημοσκοπήσεις, των Marc και Interview, έδειξαν ότι η Νέα Δημοκρατία φλερτάρει πια με το 32% στην εκτίμηση ψήφου.
Πρόκειται πάνω-κάτω για τα ίδια ποσοστά που έδιναν οι δημοσκόποι και τέτοια εποχή τρία χρονιά πριν και μάλιστα λίγο μετά τα Τέμπη.
Τη συνέχεια της ιστορίας την γνωρίζουμε όλοι. Η Νέα Δημοκρατία κατέγραψε ένα 41% στις πρώτες εκλογές του Μαΐου του ‘23, ο Σύριζα 20% και το ΠΑΣΟΚ κάτι λιγότερο από 12%.
Περίπου τα ίδια ποσοστά καταγράφηκαν και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, με μια διαφορά. Μέσα σε ένα μόλις μήνα, ο Σύριζα έπεσε στο 17,8%. Ήταν η αρχή του τέλους του γιατί επρόκειτο για στρατηγική ήττα και συντριβή τεραστίων διαστάσεων. Τρία χρόνια μετά, το ίδιο κόμμα καταγράφει πια επιδόσεις της τάξεως του 3 και 4%. Και δεν πρέπει να υπάρχει άλλο τέτοιο ιστορικό προηγούμενο διεθνώς με ένα πρώην κόμμα εξουσίας, που μέσα σε 5,5 μόλις χρόνια, από το ’19 δηλαδή και μετά, να πήγε από το 32%, σχεδόν στα αζήτητα.
Αναστοχάστηκαν άραγε καθόλου στην Κουμουνδούρου για τα αίτια αυτής της συντριβής; Προβληματίστηκαν σοβαρά γιατί συνέβη;
Εγώ προσωπικά πολύ αμφιβάλλω. Και απόδειξη είναι ότι συνεχίζουν την ίδια αδιέξοδη τακτική. Καταγγελτικός λόγος άνευ ουσίας, ψέματα, τοξικότητα, οξύτητα, διχασμός.
Θυμηθείτε ότι τα ίδια ακριβώς έκαναν, από την πρώτη ήδη θητεία Μητσοτάκη. Όταν έφτασε η πανδημία και σε μας, με τους πρώτους νεκρούς έλεγαν απειλητικά «μετα θα λογαριαστούμε». Στο μεταξύ ένα μήνα πριν καταγραφούν οι πρώτοι νεκροί, η κυβέρνηση είχε ακυρώσει τις καρναβαλικές εκδηλώσεις στην Πάτρα και σε άλλες πόλεις, για προληπτικούς λόγους. Αποδείχθηκε ότι ήταν μια σωτήρια απόφαση. Μια απόφαση που ο Σύριζα επέκρινε όμως μιλώντας για «καταστροφικές συνέπειες στην οικονομία της πόλης».
Θυμηθείτε την ανελέητη στοχοποίηση του Σωτήρη Τσιόδρα, τον οποίο ο Πολάκης αποκαλούσε «Σάκη Ρουβά της λοιμωξιολογίας» ενώ φιλικές γραφίδες του Σύριζα τον χαρακτήριζαν ειρωνικά «ιεροψάλτη» επειδή του άρεσε να ψέλνει στην εκκλησία και «ανθρωπολογικό πρότυπο της Δεξιάς» επειδή ήταν πολύτεκνος.
Θυμηθείτε την υπονόμευση τότε της τηλεκπαίδευσης με τα «όχι κάμερες στις τάξεις», τα εμβόλια που τα έλεγαν στην αρχή «ανύπαρκτα» και λίγο μετα «ρετσινόλαδα» που κάποιοι στην κυβέρνηση ήθελαν τάχα να «ξεστοκάρουν». Θυμηθείτε τέλος τις αναρίθμητες πορείες που οργάνωσε τότε ο Σύριζα σε όλη την Ελλάδα, σε εποχές σκληρών λοκντάουν, για να συμπαρασταθεί στην απαίτηση του Κουφοντίνα να επιλέξει φυλακή της αρεσκείας του.
Στην απόπειρα υβριδικής εισβολής στον Έβρο, που συνέβη λίγο μετά την έναρξη της πανδημίας, η νεολαία Σύριζα απαιτούσε γκρέμισμα του φράχτη εκεί. Για τόσο πατριώτες μιλάμε.
Ακολούθησε η υπόθεση Λιγνάδη με τα εμετικά «κυβέρνηση παιδεραστών», τα «Μητσοτάκη γαμ@εσαι» που ακούγονταν ακόμη και σε επίσημες κομματικές τους εκδηλώσεις και πολλά άλλα.
Ο κόσμος τους γύρισε την πλάτη και πληρώθηκαν με το ίδιο νόμισμα.
Μυαλό παρ’όλα αυτά δεν έβαλαν. Και όχι μόνο αυτό αλλά το ακόμη χειρότερο είναι ότι «νομιμοποίησαν» πολιτικά την αλητεία και την έκαναν σχεδόν πρότυπο αντιπολιτευτικής τακτικής, διαχέοντάς τη και στις παραφυάδες.
Αυτά που βλέπουμε σήμερα με τις ασχήμιες στη Βουλή, την τοξικότητα στο δημόσιο λόγο, τους τραμπουκισμούς, τις ύβρεις, δεν είναι καθόλου τυχαία.
Έχουν τις ρίζες τους στην πάνω και κάτω πλατεία του 2012 - 2015, στην αδιανόητα τοξική κυβερνητική τους θητεία του 2015-2019, στην ελεεινή αντιπολίτευση που μετέρχονται από το 2019 και μετά.
Δεν είναι παράξενο λοιπόν που κάποιοι εγκάθετοι προπηλάκισαν προχθές τον υπουργό Υγείας, εμποδίζοντάς τον να επισκεφτεί το νοσοκομείο της Νίκαιας για να εγκαινιάσει νέα τμήματα επειγόντων περιστατικών. Και σύσσωμη η αριστερή τουλάχιστον αντιπολίτευση σχεδόν επικρότησε τις ασχήμιες. Μόνο το ΠΑΣΟΚ κράτησε λίγο τα προσχήματα, καταδικάζοντας χλιαρά όμως τα επεισόδια αλλά και λέγοντας λίγο πολύ ότι ο υπουργός πήγαινε γυρεύοντας.
Ένα κλίμα ασφαλώς πολλαπλά βλαπτικό για τη χώρα που μόνο την παραγωγή πολιτικής δεν προάγει. Κατά παράδοξο όμως τρόπο, όλη αυτή η κατάσταση έχει κι ένα καλό. Συσπειρώνει τους νουνεχείς πολίτες που θέλουν μια ευρωπαϊκή Ελλάδα να προοδεύει και να ευημερεί σε αντίθεση με τις θορυβώδεις μειοψηφίες που τη θέλουν αιωνίως βαλκανική και βουτηγμένη στη μιζέρια και τη δυστυχία.
Και υποπτεύομαι ότι αυτοί ακριβώς οι πολίτες θα δώσουν ηχηρή απάντηση σε 14 μήνες από τώρα. Και η απάντηση θα είναι τέτοια που μάλλον κάποιοι θα κάνουν καιρό να σηκώσουν κεφάλι.
Το τείχος λοιπόν των σωφρόνων είναι εδώ. Και θα ξανασώσει την πατρίδα.
