7ος χρόνος, ημέρα 2101η
Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2021

Το εφεύρημα Δικαιοσύνης του Αλ. Τσίπρα και τα «3 Π»

Το εφεύρημα Δικαιοσύνης του Αλ. Τσίπρα και τα «3 Π»
Φωτογραφία αρχείου

Η πολύχρονη ανθρώπινη, πολιτική και δικαστική περιπέτεια στην οποία έσυρε τον Σταύρο Παπασταύρου ο ΣΥΡΙΖΑ, έλαβε τέλος μόνο ως προς το τελευταίο σκέλος της, με την αμετάκλητη δικαίωση του από τη δικαιοσύνη. Ανθρώπινα και πολιτικά ο κ. Παπασταύρου θα αναμείνει πολύ περισσότερο για τη δικαίωση του. Αν έλθει ποτέ με τον τρόπο που αναμένει και τον τρόπο που δικαιούται. Θα περίμενε όπως είπε, ο ΣΥΡΙΖΑ να είχε το πολιτική ήθος και μεγαλύτερη πολιτική ανδρεία να αναγνωρίσει ότι έσφαλε.

Δεν είναι δίκαιο ο κ. Παπασταύρου να ζητεί ουσιαστικά από τον κ. Τσίπρα να αναγνωρίσει σφάλμα. Είναι άδικο για 'κείνον να περιγράφει  σφάλμα. Δεν έκαναν λάθος όταν συδαύλισαν την οργή ενός κόσμου, που κατά βάση αγνοούσε ποιος ήταν και τι έκανε ο Παπασταύρου στην κυβέρνηση Σαμαρά και έκαναν το όνομα του ταυτοχρόνως συνώνυμο της «λαμογιάς» και της «συνδιαλλαγής» με τους δανειστές.

Μεθοδικά και γκεμπελικά με το «πες-πες» ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του. Δεν ήταν ούτε από λάθος, ούτε από άγνοια όπως αποδείχθηκε. Ο Παπασταύρου ήταν η μπάλα που ο Τσίπρας έπιασε στα χέρια του και την πέταξε για να γκρεμίσει όσο περισσότερες γαλάζιες  «κορίνες» μπορούσε: τον Αντώνη Σαμαρά του οποίου ήταν σύμβουλός του και τον Κυριάκο Μητσοτάκη του οποίου ήταν φίλος της συζύγου του. Η δολοφονία χαρακτήρα για να χρησιμοποιήσω την προσφιλή έκφραση της αριστεράς, ήταν ο τρόπος για να βληθούν πολιτικά η ΝΔ, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.  

 Η «συγγνώμη» που περιμένει από τον κ.Τσίπρα δεν θα έρθει ούτε σε έξι, ούτε σε 12 χρόνια. Δεν θα ειπωθεί ποτέ.  Ούτε κανείς άλλος να την περιμένει απ' αυτούς που το σύστημα διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ έβαλε στο μάτι και για να τους τελειώσει έβαλε το μακρύ χέρι στη δικαιοσύνη με τρόπο πρωτοφανή, απροκάλυπτο και ποινικά ελέγξιμο όπως φάνηκε και από την υπόθεση Νοβάρτις.

Γιατί αλλιώς αντιλαμβάνεται και αποζητά τη δικαιοσύνη ο Παπασταύρου, ο Σαμαράς, ο Γεωργιάδης, ο Πικραμένος, ο Στουρνάρας.  Αλλιώς ο Νίκος Παππάς που πανηγυρίζει γιατί η δικαιοσύνη θα ψάξει μόνο την παράβαση καθήκοντος δηλαδή πως και γιατί έστησε έναν διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Αλλιώς και ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος που μαζί με τον κ. Ν. Παππά -και όχι μόνο-  έψαχναν «κουφέτα» για να κεράσουν τους πολιτικούς αντιπάλους τους. 

Άλλο περίγραμμα φτιάχνει για τη δικαιοσύνη και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στην ομιλία του στην προγραμματική συνδιάσκεψη είπε στους συντρόφους του και στην κοινωνία ότι δικαιοσύνη είναι 15 χιλιάδες προσλήψεις στο ΕΣΥ, κατάργηση του κατάπτυστου νόμου Κεραμέως και εισαγωγή στα ΑΕΙ όσων θέλουν, η διαγραφή μέρους του ιδιωτικού χρέους, τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα σε δίκτυα υποδομές και υπηρεσίες βασικών αγαθών.

Μιλώντας για  ένα «εφεύρημα» δικαιοσύνης  ο κ. Τσίπρας θεωρεί ότι δεν χρειάζεται να απολογηθεί για το «κατασκεύασμα»  πολιτικού και δικαστικού παρακράτους επί των ημερών του.