Οι πρώτες μαρτυρίες που διέρρευσαν από το Ιράν μιλούσαν για τραυματισμούς. Λίγες μέρες αργότερα, οι ίδιες φωνές μιλούσαν για πόλεμο. Γιατροί που εργάζονται σε δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία περιέγραψαν σκηνές μαζικής αιμορραγίας, χειρουργεία χωρίς διακοπή, και τραυματίες που φοβούνταν περισσότερο τη σύλληψη από τον θάνατο. Νοσοκομεία υπό παρακολούθηση, κάμερες που κατέγραφαν πρόσωπα και κινήσεις, συγγενείς που έπαιρναν τους νεκρούς τους από τα επείγοντα για να τους θάψουν κρυφά. Σε μια χώρα βυθισμένη σε μπλακ-άουτ επικοινωνιών, οι γιατροί έγιναν μάρτυρες του αιματοκυλίσματος και στόχοι του καθεστώτος Χαμενεΐ, ενώ τα νοσοκομεία μετατράπηκαν από καταφύγια σε χώρους φόβου και τρομοκρατίας.
Σχεδόν έναν μήνα αφότου το καθεστώς άνοιξε πυρ, έχει έλθει πια στο φως η έκταση της βαρβαρότητας. Ιρανοί γιατροί που μίλησαν σε διεθνή μέσα ενημέρωσης περιέγραψαν μία χώρα όπου τα νοσοκομεία θύμιζαν εμπόλεμη ζώνη και όπου η ιατρική πράξη ποινικοποιήθηκε, με τους ίδιους να βρίσκονται ανάμεσα στο καθήκον και το φόβο της δίωξης. Οι μαρτυρίες τους συγκλίνουν: επείγοντα που πλημμύρισαν από δεκάδες τραυματίες, προσωπικό που αναγκαζόταν να διαλέξει ποιος θα χειρουργηθεί πρώτος με βάση τις πιθανότητες επιβίωσης, χειρουργικές αίθουσες που λειτουργούσαν όλη τη νύχτα.
Τον όρο «Αποκάλυψη» χρησιμοποίησαν επαγγελματίες Υγείας με τους οποίους ήλθε σε επαφή το δίκτυο France 24 μιλώντας για τις νύχτες της 8ης και 9ης Ιανουαρίου - όταν το καθεστώς Χαμενεΐ έδωσε εντολή στις δυνάμεις ασφαλείας να συνθλίψουν τις διαδηλώσεις που ξεκίνησαν στις 28 Δεκεμβρίου λόγω της αύξησης του κόστους ζωής και της κατάρρευσης του ριάλ για να λάβουν χαρακτήρα ανοιχτής αμφισβήτησης της θεοκρατίας.
«Φανταστείτε: Πέμπτη βράδυ, δεν υπήρχε Διαδίκτυο, οι επικοινωνίες είχαν κοπεί, και ήταν εξαιρετικά δύσκολο να βρούμε γιατρούς για να έρθουν επειγόντως να αντιμετωπίσουμε αυτή την εισροή ανθρώπων που είχαν πυροβοληθεί», είπε ένας γιατρός. Καθώς η κατάσταση επιδεινωνόταν, μίλησε για ένα κύμα αλληλεγγύης, με τα ιδιωτικά νοσοκομεία να ανοίγουν τις πόρτες τους δωρεάν: «Δεν αρνήθηκαν κανέναν. Οι γιατροί έλεγαν ότι δεν ήθελαν να βγάλουν χρήματα, η περίθαλψη έπρεπε να είναι προσβάσιμη σε όλους».
Οι τραυματίες ήταν όλων των ηλικιών. «Ένας 70χρονος με σφαίρα στην πλάτη, αλλά και παιδιά και έφηβοι μόλις 14 ετών», ανέφερε ο ίδιος γιατρός. Τα τραύματα επικεντρώνονταν κυρίως στο κεφάλι, το πρόσωπο, την κοιλιά και τα πλευρά. Από τα μεσάνυχτα της 8ης Ιανουαρίου, το είδος των τραυμάτων άλλαξε. «Από εκείνη τη στιγμή, χρησιμοποιούνταν μόνο πραγματικά πυρά. Ήταν σαν να είχαν λάβει εντολή να πυροβολούν τους πάντες, «όπως σε πόλεμο». Οι γιατροί περιέγραψαν τραύματα που έδειχναν ότι οι άνθρωποι προσπαθούσαν να διαφύγουν: «δέχθηκαν πυρά μέσα στο πλήθος, αδιακρίτως, υπό γωνία. Δεν πρόκειται για τραυματισμούς που συναντώνται σε μεμονωμένα επεισόδια, για παράδειγμα σε συγκρούσεις μεταξύ κακοποιών και αστυνομίας».
Ένας άλλος γιατρός δήλωσε ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να συνέλθει από όσα είδε. « Δεν έχω δει ποτέ κάτι τέτοιο στη ζωή μου», είπε. Βίντεο που επαλήθευσε η ομάδα Observers του France 24 έδειχναν σορούς να παρατάσσονται ή και να στοιβάζονται σε διαδρόμους νοσοκομείων. Η Διεθνής Αμνηστία κατέγραψε χρήση τυφεκίων εφόδου και αυτόματων όπλων να πυροβολούν ασταμάτητα και αδιακρίτως κατά του πλήθους, μιλώντας για «μαζικές δολοφονίες άνευ προηγουμένου».
Πολλοί τραυματίες απέφυγαν τα νοσοκομεία από φόβο σύλληψης. Πρόχειρη περίθαλψη σε σπίτια, χωρίς εξοπλισμό και με τα παυσίπονα να εξαντλούνται. Ένας 18χρονος που πυροβολήθηκε στο πόδι εισήχθη με ψεύτικο όνομα, αλλά οι γονείς του τον πήραν τελικά στο σπίτι, όπου χειρουργήθηκε κρυφά. Ένας γιατρός είπε ότι δέχτηκε σχεδόν 600 κλήσεις σε δύο ημέρες, δίνοντας οδηγίες από απόσταση. «Είναι αδύνατο να ξέρουμε τον ακριβή αριθμό των νεκρών. Πολλοί πέθαναν στον δρόμο. Οι οικογένειες τους πήραν για να τους κρύψουν από τις αρχές και τους έθαψαν κρυφά», ανέφερε.
Μαρτυρίες που συγκέντρωσε η Le Monde περιέγραψαν νοσοκομεία όπου οι γιατροί περπατούσαν «μέσα στο αίμα». Γιατρός στη βόρεια ιρανική επαρχία είπε ότι φορούσαν μπότες στα επείγοντα λόγω της ποσότητας αίματος στο πάτωμα. «Ένα παιδί 16 ετών είχε πυροβοληθεί και του αφαιρέσαμε νεφρό. Σε άλλον ασθενή ακρωτηριάσαμε το πόδι κάτω από το γόνατο». Την ίδια νύχτα, είπε, «οι δυνάμεις πυροβολούσαν για να σκοτώσουν: στον λαιμό, στο κεφάλι, στην κοιλιά».
Σε ανώνυμη επιστολή προς τον Guardian, χειρουργός στην Τεχεράνη περιέγραψε τη στιγμή που «όλα σκοτείνιασαν» και άρχισαν τα πραγματικά πυρά. «Αυτές δεν ήταν προειδοποιητικές βολές. Ήταν σφαίρες σχεδιασμένες να διαπερνούν το σώμα». Τα χειρουργεία γέμισαν με ανθρώπους που έφεραν τραύματα στο στήθος, την κοιλιά και τη λεκάνη. «Γίναμε ζώνη μαζικών απωλειών. Δεν είχαμε αρκετούς χειρουργούς, αναισθησιολόγους, αίμα για μετάγγιση, χρόνο»... Σε ένα νοσοκομείο που κανονικά πραγματοποιεί δύο επείγουσες επεμβάσεις τη νύχτα, έγιναν 18 σε εννέα ώρες. «Έχω δουλέψει σε σεισμούς και καταστροφές. Τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτό», γράφει. Άκουσε τον ήχο βαρέων πολυβόλων DShK στους δρόμους και τα είδε τοποθετημένα σε αγροτικά οχήματα: «Αυτό δεν ήταν αστυνόμευση. Ήταν κάτι άλλο»...
Ο ίδιος γιατρός μίλησε για τον φόβο που απέτρεψε πολλούς από το να ζητήσουν βοήθεια. Οι δυνάμεις ασφαλείας παρακολουθούν τα αρχεία ασθενών. Οι τραυματίες τηλεφωνούσαν κρυφά, μιλώντας με κώδικες. «Δεν χρειαζόταν να διαδηλώνεις για να πυροβοληθείς. Αρκούσε να βρίσκεσαι εκεί», αναφέρει προσθέτοντας: «Αυτό που συνέβη ξεπερνά κατά πολύ όσα έχουν ειπωθεί δημόσια. Και τα περισσότερα έγιναν στο σκοτάδι». Το BBC κατέγραψε επίσης μαρτυρίες διαδηλωτών που ζήτησαν ρητά να μη μεταφερθούν σε νοσοκομεία. «Μην μας πάτε σε νοσοκομείο», είπε η Τάρα, που τραυματίστηκε στο Ισφαχάν. Εκείνη και η φίλη της ήταν καλυμμένες στο αίμα. Κρύφτηκαν σε σπίτι αγνώστων και βρήκαν γιατρό που τους περιέθαλψε κρυφά. «Μερικά σκάγια δεν μπορούν να αφαιρεθούν και θα μείνουν στο σώμα σας», τους είπε.
«Χειρουργούσαμε 96 ώρες συνεχόμενα. Κλαίγαμε και χειρουργούσαμε», δηλώνει γιατρός στο βρετανικό δίκτυο. Τα ρούχα, οι ποδιές, ακόμη και τα εσώρουχα του προσωπικού ήταν ποτισμένα με αίμα. Σφαίρες που διαπερνούσαν θώρακα, κοιλιακή χώρα. Πολλές από κοντινή απόσταση. «Όλα μας τα ρούχα ήταν μουσκεμένα στο αίμα αυτών των νέων ανθρώπων»... Η εικόνα επαναλήφθηκε σε πολλές πόλεις.
Διεθνή δίκτυα έχουν καταγράψει επίσης μαρτυρίες για απαγωγές τραυματιών από νοσοκομεία και για γιατρούς που απέφευγαν να αναφέρουν τραύματα από πυρά στα αρχεία. Σε μικρότερες πόλεις, η κατάσταση περιγράφηκε ως ακόμη χειρότερη. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν καταγγείλει συλλήψεις γιατρών και εθελοντών που παρείχαν βοήθεια.
Ο Guardian αναφέρει ότι οι συλλήψεις αυτές αποτελούν μέρος μιας «εκστρατείας εκδίκησης» κατά των γιατρών. Ο χειρουργός Αλιρεζά Γκολτσίνι συνελήφθη βίαια στο σπίτι του, μπροστά στη σύζυγο και το 11χρονο παιδί του, ξυλοκοπήθηκε και κατηγορήθηκε για «moharebeh» (πόλεμο κατά της πίστης) , κατηγορία που επισύρει τη θανατική ποινή. Σύμφωνα με συγγενή του, «το μόνο που έκανε ήταν το καθήκον του ως γιατρός». Οργανώσεις κατέγραψαν επιδρομές σε αυτοσχέδια ιατρεία και συλλήψεις εθελοντών. «Αυτή φαίνεται να είναι μια σκόπιμη εκστρατεία εκδίκησης κατά γιατρών και ιατρικού προσωπικού που αρνούνται να εγκαταλείψουν τους τραυματίες», δήλωσε ο δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Χοσεΐν Ραεσί.
Σύμφωνα με τελευταία καταμέτρηση των -επιβεβαιωμένων- θανάτων του εδρεύοντος στις ΗΠΑ Human Rights Activists News Agency, τουλάχιστον 6.221 άνθρωποι σκοτώθηκαν, ανάμεσά τους 5.858 διαδηλωτές, 214 μέλη δυνάμεων που πρόσκεινται στο καθεστώς, 100 παιδιά και 49 πολίτες που δεν συμμετείχαν στις διαδηλώσεις. Η ίδια πηγή κάνει λόγο για περισσότερες από 42.300 συλλήψεις στο πλαίσιο της καταστολής. Οι αριθμοί αυτοί ωστόσο δεν λένε όλη την αλήθεια. Εκτιμήσεις κάνουν λόγο για πολύ μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων, με ορισμένες ανεπιβεβαιώτες αναφορές να μιλούν έως και για 30.00 νεκρούς. Η αλήθεια παραμένει θαμμένη στο σκοτάδι των μπλα-κάουτ, της λογοκρισίας και της τρομοκρατίας.
