7ος χρόνος, ημέρα 2225η
Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2021

Αρνητές εμβολίων: Ιδανικοί αυτόχειρες

Αρνητές εμβολίων: Ιδανικοί αυτόχειρες
Shutterstock

Ο αριθμός των θανάτων συνανθρώπων μας που αρνήθηκαν να εμβολιαστούν αυξάνεται συνεχώς. Νέοι άνθρωποι, ως επί το πλείστον, εγκαταλείπουν τον μάταιο τούτο κόσμο για το ταξίδι προς το άγνωστο.

«Μα αν κάποιος θέλει να αυτοκτονήσει μπορούμε να τον σταματήσουμε; Γνωρίζει όλα τα δεδομένα και αναλαμβάνει το ρίσκο της επιλογής του. Εμείς τι να κάνουμε;» Αυτήν την απάντηση δίνει ένας πολίτης που επέλεξε, με πλήρη επίγνωση της διακύβευσης, να εμβολιαστεί.

Η απάντηση είναι πως θα πρέπει να κάνουμε το παν, πρώτα ως πολιτεία και ακολούθως ως συνάνθρωποι των αντιεμβολιαστών, να τους ωθήσουμε ή να τους εξαναγκάσουμε να εμβολιαστούν. Αν υπήρχε η δυνατότητα να επιστρέψουν στην ζωή μετά την οδυνηρή εμπειρία του θανάτου, τι λέτε; Δεν θα έτρεχαν να εμβολιαστούν; Αν υπήρχε η δυνατότητα να συζητήσουμε μαζί τους από εκεί που βρίσκονται, τι πιστεύετε; Δεν θα είχαν μετανιώσει για την επιλογή τους να μην εμβολιαστούν; Δεν θα είχαν καταλάβει το λάθος τους; Υπάρχει περίπτωση από τον «άλλο κόσμο» να υπερασπιζόταν την θανατηφόρα εμμονή τους;

Πιστεύω ακράδαντα πως θα είχαν μετανιώσει και πως θα έβριζαν αυτούς που τους παρέσυραν στην ολέθρια απόφαση τους. Δεν επέλεξαν αυτοί τον θάνατο. Πίστεψαν τους κομπογιαννίτες πως η covid δεν είναι θανατηφόρος ή πως δεν θα πλήξει αυτούς.

Γι' αυτόν τον λόγο νομίζω ότι η πολιτεία θα πρέπει να καταστήσει υποχρεωτικό τον εμβολιασμό σε όσο το δυνατόν περισσότερες κοινωνικές ομάδες. Έχει αποδειχθεί περίτρανα πως υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των θανάτων και της άρνησης για εμβολιασμό. Τα στατιστικά στοιχεία αυτό μαρτυρούν. Το χρέος της πολιτείας πρωτίστως είναι να διαφυλάττει την υγεία των πολιτών της, έστω και με αναγκαστικά μέτρα. Δεν υπάρχει ατομικό δικαίωμα στον θάνατο. Αν κάποιος επιθυμεί να τερματίσει την ζωή του υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι να το κάνει. Τουλάχιστον να μην δεσμεύσει και μια ΜΕΘ.

Εννοείται πως ηθικοί αυτουργοί σε όλη αυτήν την πορεία των θανάτων είναι και οι πολιτικοί που προπαγανδίζουν τον μη εμβολιασμό. Και από κοντά όλοι όσοι υποκριτικά κόπτονται για την ελευθερία της βούλησης, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς είναι χρυσαυγίτες με πολιτικά, νοσταλγοί του Παπαδόπουλου και του Παττακού, τσαρλατάνοι με επίφαση επιστημονικότητας, θρησκόληπτοι σκοταδιστές και οι γνωστές ψέκες του διαδικτύου. Μάλιστα, κάποιοι «πουλάνε» τον αντιεμβολιασμό, αφού έχουν εμβολιαστεί πλήρως οι ίδιοι.

Η πολιτεία, ας λάβει πιο δραστικά μέτρα. Τα σχολεία ανοίγουν και ουδείς γνωρίζει τι μέλλει γενέσθαι σε αυτούς τους χώρους. Αν κρίνω από την προσέλευση των ανεμβολίαστων υγειονομικών στα εμβολιαστικά κέντρα μετά την εξαγγελία του μέτρου της αναστολής της μισθοδοσίας τους, είναι σκόπιμο αυτή η τακτική να επεκταθεί. Είπαμε, διάλογος με τους προπαγανδιστές του θανάτου δεν μπορεί να γίνει. Και όσοι άμεσα ή έμμεσα προτρέπουν τους πολίτες να μην εμβολιαστούν, προπαγανδίζουν -θέλω να πιστεύω από βλακεία- τον θάνατο.