Από που χάνει η Νέα Δημοκρατία; Από την κεντροδεξιά; Από δεξιά; Από παντού; Ανάλογα την απάντηση που δίνει καθένας από τους πολιτικούς που ετοιμάζονται για την κάλπη, ανάλογα τοποθετείται. Το ενδιαφέρον πάντως, εντός και εκτός της πλειοψηφίας, στρέφεται στα δεξιά της δεξιάς. Κι επειδή τα σύνορα με την υπερδεξιά είναι, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν, ασαφή, είναι πολλοί που βλέπουν την «καθαρή Δεξιά» ως πολύφερνο νύφη.
Άλλωστε, η ασάφεια είναι μάλλον πλασματική. Οι κάλπες άλλα λένε, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Η ορθή και μακροσκοπική ανάγνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων από το 1975 ως το 2023, μας λέει πως το μόνο συμπαγές τμήμα του εκλογικού σώματος βρίσκεται δεξιότερα του κέντρου, με το ίδιο το κέντρο, σε στιγμές κρίσης, να μετακινείται δεξιά. Αν αυτό δεν συζητείται επαρκώς είναι γιατί σχεδόν σε όλα τα ζητήματα της επικαιρότητας, οι τηλεκουβέντες και η ανωνυμία των σόσιαλ κατακλύζεται από το εκάστοτε ανελέητο blitzkrieg της παραζαλισμένης μεν, ενωμένης όμως όταν πρόκειται να υπερασπιστεί μύθους χαραγμένους στη μεταδικτατορική πέτρα, «αριστεράς» υπό την κάλυψη ψευδεπίγραφου «προοδευτισμού».
Είναι αλήθεια πως υπάρχει μια, κακώς εννοούμενη, ντροπαλοσύνη εντός της πιο σταθερής πολιτικής δύναμης της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας, όταν πρόκειται να υπερασπιστεί συντηρητικές ιδέες και απόψεις. Προφανώς, επειδή θεωρήθηκε από την κυρίαρχη πολιτική φιλολογία, ότι η Νέα Δημοκρατία κέρδισε επειδή ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστριψε, μετά το 2016, το τιμόνι προς το κέντρο. Δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό είναι σωστό, αλλά έτσι πιστεύει η ηγεσία του κόμματος. Την ίδια τακτική είχε βεβαίως υιοθετήσει ο Κώστας Καραμανλής, όπως πολλάκις εξήγησε ο φίλτατος Γιάννης Λούλης. Αλλά και πάλι δεν είμαι σίγουρος ότι αυτός ήταν ο λόγος που κέρδισε η ΝΔ τις δύο πρώτες αναμετρήσεις της πρώτης δεκαετίας του ευρώ.
Σε κάθε περίπτωση, ο Αντώνης Σαμαράς, που γνωρίζει καλά τα χνώτα της Δεξιάς, βλέπει πως υπάρχει χώρος πέραν του Μητσοτάκη. Υπολογίζει, όχι βεβαίως χωρίς λόγο, ότι το «δεξιότερα» ξεκινά μέσα από το κόμμα του πρωθυπουργού και τελειώνει λίγο πριν τους ρωσόφιλους κρυπτοφασίστες. Μεγάλη διαδρομή, πολύς κόσμος. Δεν έχει κανένα λόγο ο κ. Σαμαράς να κάθεται να βλέπει τα συμπαθητικά ποσοστά της κυρίας Λατινοπούλου, η εμφάνιση της οποίας καταλογίζεται ως μια (ακόμη) ιδέα παλαιότερων ενοίκων του Μαξίμου. Δεν έχει κανένα λόγο να ανέχεται την αγκίστρωση στον χώρο της παράταξης ενός ικανότατου τηλεπωλητή όπως ο κύριος Βελόπουλος. Θεωρεί πως είναι αυτός ο αυθεντικός ιδιοκτήτης των συγγενικών δικαιωμάτων και δηλώνει έτοιμος να τα διεκδικήσει αν καταστεί απαραίτητο.
Δεν είναι, άλλωστε, μόνον ο κ. Σαμαράς. Με τον πάντοτε κόσμιο και διακριτικό τρόπο του, ο Νίκος Δένδιας τοποθετείται, κάθε φορά που το κρίνει σκόπιμο, δεξιότερα των κυβερνητικών πρωτοβουλιών. Στην ίδια εκλογική περιφέρεια, ο νέος και δυναμικός βουλευτής Κυρανάκης εκφράζεται ενίοτε χωρίς κεντρομόλους περιορισμούς. Με τον δικό του, μαχητικό και αδιαμεσολάβητο τρόπο, ο Άδωνις Γεωργιάδης σηκώνει, συστηματικά πλέον, σημαία ανένδοτης ιδεολογικής σύγκρουσης. Σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες υπάρχει τουλάχιστον ένας βουλευτής της ΝΔ που και πολλούς «σταυρούς» διαθέτει και δεν πρόκειται να ανεχθεί να τον υπερκεράσουν οι «αρεστοί του Μαξίμου».
Ακόμη και ο πρώην πρωθυπουργός/πρώην πρόεδρος του κόμματος Κώστας Καραμανλής βρίσκει τις κατάλληλες ευκαιρίες για να θρέψει τους προβληματισμούς όσων δεν εμπιστεύονται τον κύκλο των στενών συνεργατών του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Κι ύστερα, πολύ μεγάλα τμήματα πολιτών, σε ολόκληρη την Ευρώπη, ολόκληρη την Αμερική και πάμπολλα άλλα κράτη του δυτικού κόσμου, διαπιστώνουν με θυμό την υποχώρηση των μεγάλων αξιών του φιλελεύθερου διαφωτισμού προς όφελος ακραίων, δήθεν συμπεριληπτικών, απόψεων της εκάστοτε κομμουνιστογενούς κεντροαριστεράς.
Προφανώς, δεν έχει θαμπώσει η λάμψη των δεξιών ιδεών. Και εκείνοι που νοιάζονται τη Δεξιά παράταξη και θέλουν να την βλέπουν να λάμψει ξανά, δεν νοιώθουν άνετα στον κόσμο του μητσοτακικού «κέντρου». Καιρός ήταν να δούμε ιδεολογικές κόντρες στην παράταξη. Το χρειάζεται και η χώρα ενώ θα διευκολύνει, υπό προϋποθέσεις, και τη μετεκλογική ανασύνταξη της... Δεξιάς.
