Αν και κάποιοι λένε πως «βεβαίως και δεν πρέπει να πάει στην Άγκυρα ο πρωθυπουργός»! Δηλαδή; Να μείνει στην Αθήνα και να επεκτείνει τα χωρικά μας ύδατα στα 12 μίλια; Αν είναι έτσι, να το κάνουμε παντού όμως. Και από τα Σταπόδια της Μυκόνου μέχρι τον Κάβο Παπά της Ικαρίας, καμιά εικοσαριά μίλια όλα κι όλα, που δύσκολα τα περνούν με κακό καιρό τα ωραία κρούιζερς, ενώ η διεθνής ναυσιπλοΐα θα μας ρωτά και βλέπουμε!
Πού να τρέχει τώρα στην Άγκυρα για να (την) πει στον Ερντογάν (ως άλλος Δένδιας με το κύρος του ανώτατου διπλωμάτη της χώρας το 2021); Βεβαίως, του τη χρωστά ο Μητσοτάκης, να του τα πει «στα μούτρα (in your face)» του Ερντογάν, όπως ο ίδιος είχε ο Μητσοτάκης είχε πει, όταν ο «σουλτάνος», το 2022, μπροστά στην ολομέλεια της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, εκφράστηκε υποτιμητικά για την χώρα μας.
Μη μπερδευτούμε, το επαναλαμβάνω, δεν πιστεύω τίποτε από αυτά, αλλά είναι κι αυτή μια άποψη. Δημοκρατία έχουμε (ακόμη). Η οποία άποψη συνάδει με ωραία ρητά όπως το διάσημο των λατίνων «si vis pacem, para bellum» το οποίο έγινε διάσημο όταν ο πατέρας της Αμερικής Τζώρτζ Ουάσιγκτον το διασκεύασε καταλλήλως σε «to be prepared for war is one of the most effectual means of preserving peace».
Το μόνο ντελικάτο σημείο σε παρόμοιους «εθνικά υπερήφανους» συλλογισμού είναι πως μπορεί και να χρειαστεί να τον κάνεις αυτόν τον πόλεμο. Προφανώς δεν θα πάρουμε εμείς την πρωτοβουλία, γιατί το ΓΕΕΘΑ είναι πιο προσεκτικό από το Λιμενικό, όπως φανηκε στα Ιμια. Αν όμως, μετά τα «12 μίλια», δεν απαντήσεις αναλόγως στις προκλητικές «πονηράδες» των Τούρκων, οι οποίες θα γίνουν συστηματικές σε όλο το Αιγαίο και όχι μόνον στις βυθίσεις καλωδίων δίπλα στην Κάσο, τότε καλύτερα να μην κατέβεις ούτε στις εκλογές. Αν πάλι απαντήσεις καταλλήλως, μάλλον η χώρα θα χρειαστεί να αναβάλει τις εκλογές μέχρι να τελειώσουν οι εχθροπραξίες.
Θα πείτε πως αφού είναι δικαίωμά μας, κανείς δεν θα βρεθεί να πει ότι δεν πράξαμε σωστά. Α, όλα κι όλα! Εμείς είμαστε δικαιωματιστές και είμαι σίγουρος ότι πρώτοι θα τρέξουν στην πρώτη γραμμή, όπως είναι η Χίος, οι πολιτικοί εκπρόσωποι της Νέας Αριστεράς που άκουσαν πρώτοι πως το σκάφος του Λιμενικού δολοφόνησε τόσους ανθρώπους και έσπευσαν να το πουν στους δημοσιογράφους και όχι στον εισαγγελέα υπηρεσίας που ερευνά τι συνέβη και είχαμε (πάλι) πολύνεκρο με τους ταξιδιώτες από το Αφγανιστάν.
Εγώ πάλι, εμπιστεύομαι τον πρωθυπουργό της χώρας, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, να πάει και να συζητήσει όσα θα μπουν στο τραπέζι της διαρκούς συζήτησης με την Τουρκία. Είναι πάντοτε προτιμότερο να συζητάς. Σίγουρα, και όχι μόνον ιστορικά αλλά και συγκυριακά, αυτός που χάνει (όχι μόνον στα μάτια της διεθνούς κοινότητας) είναι αυτός που δεν συζητά με εκείνους που δεν... χωνεύει. Ξέρει τι θα πεί ο Μητσοτάκης και είναι σίγουρο πως δεν θα χάσει την ευκαιρία, εφόσον προκληθεί αναξιοπρεπώς (με τους Τούρκους όλα να τα περιμένεις...) να ξεπεράσει έναν τόνο τον Δένδια.
Βέβαια, από την άλλη, δεν έχει και πολλή έννοια να πας κοτζάμ ταξίδι για να πιαστείς, λεκτικά έστω, με τον πρόεδρο Ερντογάν. Από αυτή την άποψη, αν ο Γιώργος Γεραπετρίτης και ο Χακάν Φιντάν δεν έχουν κάνει τη σωστή προετοιμασία ώστε να μην επικρατήσει ο παραλογισμός που τόσο αγαπούν οι πολεμοκάπηλοι της άλλης πλευράς, τότε καλύτερα να μην πάει πουθενά.
Άλλωστε, σε λίγο καιρό (19 Φεβρουαρίου) θα βρεθούν μαζί στη συνάντηση των ηγετών που έχει προσκαλέσει ο Ντόναλντ Τραμπ υπό τον τίτλο «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα. Ελπίζω δηλαδή να πάει, γιατί μέχρι την ώρα που γράφονται τα παραπάνω, το σκεφτόταν... Λες και δεν είχε χρόνο να το σκεφτεί, εκτός κι αν σκοπεύει να απαντήσει στον Αμερικανό πρόεδρο όταν επιστρέψει από την Άγκυρα.
Άσε που κανείς, από τους πολιτικούς των άλλων κομμάτων, δεν είναι διατεθειμένος να τον βοηθήσει σε τόσο δύσκολες αποφάσεις. Αυτοί υπάρχουν για να (τον) περιμένουν στη γωνία όταν επιστρέψει. Ωραία εθνική ομόνοια έχουμε....
