Πόσοι εξαπάτησαν τον ΟΠΕΚΕΠΕ, δηλαδή το Κράτος, δηλαδή την Ευρωπαϊκή Ένωση; Και ποια είναι τα ποσά που καταχράστηκαν οι απατεώνες; Τι δεν λειτουργούσε αποτελεσματικά στον «πολύτιμο» αυτόν οργανισμό και μπορούσαν να τον ξαφρίζουν, εύκολα από ό,τι φαίνεται, οι απατεώνες; Γιατί δεν ήταν καλή η τεχνική «λύση» και ποια θα είναι η επόμενη «τεχνική» λύση που θα χρησιμοποιηθεί ώστε να κλείσουν τα παράθυρα της εξαπάτησης;
Εμείς οι απλοί αστοί δεν νοούμε από όλα αυτά τα περίπλοκα και καλά στημένα παίγνια με τα κονδύλια της ΚΑΠ. Θέλουμε όμως να μάθουμε τι δεν πήγε καλά. Αν δεν το μάθουμε εμείς, θα σημαίνει πως δεν το γνωρίζουν ούτε εκείνοι που έχουν την ευθύνη να διορθώσουν το σύστημα και να το αντικαταστήσουν με νέο, ορθολογικό και, ελπίζουμε, τίμιο!
Ήθελα να πιστεύω ότι η Εξεταστική Επιτροπή θα έψαχνε απαντήσεις σε αυτά και άλλα παρόμοια κρίσιμα ερωτήματα. Δεν το πιστεύω πλέον…
Περνούν οι μέρες, παρελαύνουν διάφοροι «μάρτυρες», πάνω από 50 ήδη, καταλλήλως προετοιμασμένοι από τους δικηγόρους τους. Κάποιες μαρτυρίες περνούν σχεδόν απαρατήρητες. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν λένε κάτι που αξίζει την προσοχή μας.
Κάποιοι άλλοι μάρτυρες όμως, έχουν ξεχωρίσει και, αποσπασματικά βεβαίως, χαίρουν τεράστιας δημοσιότητας. Ιδίως όσων το όνομα φιγουράρει στην αποσταλείσα δικογραφία της ευρωεισαγγελίας, ειδικά εκείνων των οποίων έχουν υποκλαπεί, νομίμως, ιδιωτικές τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και ειδικότερα όσοι χρησιμοποιούσαν juicy κουβέντες αλλά και ονόματα πολιτικών πρώτης (άντε και δεύτερης) γραμμής στις συνακροάσεις.
Οι συγκεκριμένοι μάρτυρες, περισσότερο από τους άλλους, έχουν κάθε λόγο να αποπροσανατολίζουν τους βουλευτές. Λόγω μάλιστα της δημοσιότητας των συνεδριάσεων, τους συμφέρει να κρύβουν πτυχές της υπόθεσης ΟΠΕΚΕΠΕ, ιδίως όταν, κατά την κρίση τους, μπορεί να επιβαρυνθεί η θέση τους ενώπιον της ευρωεισαγγελίας ή άλλων, αγνώστων σήμερα, δικαστικών περιπλοκών.
Οι αντιπολιτεύσεις έχουν καταφέρει να μετατρέψουν την Εξεταστική Επιτροπή σε μια ασυνάρτητη Διαρκή Ανακριτική «Ιερά Εξέταση», προς τέρψιν των κάθε λογής τρολ του Διαδικτύου, δήθεν αποκαλύψεων λαϊκιστών της Βουλής και τελικά να ακυρώσουν την όποια σοβαρότητα θα έπρεπε να περιμένει κανείς από τους βουλευτές σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση.
Από τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται οι εργασίες της Επιτροπής μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ήταν τόσο εύκολη η δουλειά των απατεώνων που ξάφριζαν, επί τόσα χρόνια, τα αγροτικά κονδύλια. Σιγά μην βάλουμε τάξη. Ακόμη και η ΑΑΔΕ, ένας από τους καλύτερους οργανισμούς κρατικής υποστήριξης που διαθέτει η Ελλάδα, η οποία ιδρύθηκε παρά τη σθεναρή και πολυετή αντίσταση του δημοσιοϋπαλληλικού και (μέρους) του πολιτικού κατεστημένου, χάρις στην εμμονή των Ευρωπαίων δανειστών, είναι αμφίβολο αν θα τα καταφέρει να ελέγξει και να αποκαλύψει το μέγεθος της ζημιάς που προκάλεσαν οι απατεώνες του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Μόνον γι' αυτόν τον λόγο, αξίζει να αφιερώσουμε στους αγροτοσυνδικαλιστές που προσέθεσαν (μαγάρισαν θα ήταν η σωστή λέξη) στα αιτήματα των μπλόκων, τη νεκρανάσταση του αμαρτωλού ταμείου, μια αποστροφή του όμορφου ποιήματος της Γαλάτειας Καζαντζάκη:
«Όλη η ζωή μου του χαμού.
Μ’ από την κόλασή μου, σου φωνάζω:
Εικόνα σου είμαι, κοινωνία, και σού μοιάζω.»
