Όλοι καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει στα θαλάσσια σύνορα της χώρας και της Ευρώπης. Από τη μία πλευρά υπάρχει η αυξανόμενη πίεση της παράνομης εισόδου πληθυσμών που αναζητούν μια καλύτερη ζωή, με τη θετική ή την αρνητική έννοια. Από την άλλη, τα κράτη προσπαθούν να διατηρήσουν τον έλεγχο των συνόρων τους χωρίς να εγκαταλείψουν τον ανθρωπισμό και χωρίς να παραβιάσουν διεθνείς συνθήκες που συνομολογήθηκαν πριν από δεκαετίες, όταν η παράνομη μετανάστευση δεν είχε τα χαρακτηριστικά μαζικής μετακίνησης πληθυσμών.
Στην εξίσωση αυτή προστίθεται και ο υβριδικός πόλεμος εναντίον της Δύσης, που έχουν κηρύξει χώρες όπως η Τουρκία και η Ρωσία, μέσω του ελέγχου και της χειραγώγησης των μεταναστευτικών ροών.
Η αποστολή των συνοριοφυλάκων δεν είναι εύκολη. Καλούνται να ενεργούν ταυτόχρονα νόμιμα και αποτελεσματικά, υπό συνθήκες πολιτικής πίεσης και ηθικών διλημμάτων.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, η Αφρική το 1950 είχε πληθυσμό περίπου 230 εκατομμύρια ανθρώπους. Σήμερα (2025–2026) ξεπερνά το 1,5 δισεκατομμύριο και, με βάση τις προβολές, το 2100 θα φτάσει τα 4–4,2 δισεκατομμύρια. Σε αυτή την πληθυσμιακή έκρηξη πρέπει να προστεθεί και η αύξηση του πληθυσμού της Ασίας, ιδιαίτερα του ισλαμικού τόξου.
Αν ακόμη και το 15% των πληθυσμών που θα γεννηθούν τα επόμενα 50 χρόνια επιχειρήσει να φτάσει στην Ευρώπη αναζητώντας καλύτερη τύχη, τότε 400–500 εκατομμύρια άνθρωποι θα προσπαθήσουν να εισέλθουν μέσω Ελλάδας, Ιταλίας και Ισπανίας.
Αν τα σύνορα παραμείνουν ανοιχτά, η Ευρώπη δεν θα αντέξει. Οι χώρες πρώτης εισόδου θα αποσταθεροποιηθούν. Πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία, το Βέλγιο και η Σουηδία, κινδυνεύουν να χάσουν τη θεσμική και κοινωνική τους συνοχή όταν οι νεοεισερχόμενοι πληθυσμοί υπερβούν αριθμητικά τους ντόπιους. Οι μετανάστες φέρνουν μαζί τους συνήθειες, αξίες και συμπεριφορές· όταν καθίστανται πλειοψηφία, εύλογα θα απαιτήσουν αυτές να κυριαρχήσουν.
Το ζήτημα δεν είναι η φυλετική επιμειξία, αλλά η πολιτισμική αποδόμηση που μπορεί να ακυρώσει την ηθική, κοινωνική και θεσμική εξέλιξη χιλίων και δύο χιλιάδων ετών των δυτικών κοινωνιών. Η Βιομηχανική Επανάσταση συνέβη στην Ευρώπη ακριβώς επειδή στηρίχθηκε σε αυτή τη μακρά θεσμική και κοινωνική ωρίμανση.
Ταυτόχρονα, η Ευρώπη γερνά και έχει ανάγκη από μετανάστες. Δεν χρειάζεται, όμως, πληθυσμούς που εργαλειοποιούνται από τρίτες χώρες για γεωπολιτικούς εκβιασμούς, ούτε ανθρώπους που βλέπουν την Ευρώπη ως έναν πλούσιο χώρο χωρίς κανόνες. Χρειάζεται ανθρώπους πρόθυμους να ενσωματωθούν κοινωνικά, πολιτισμικά και θεσμικά, να ζήσουν με τους κανόνες της και να συμβάλουν στη συνέχιση της πολιτικής και οικονομικής της εξέλιξης.
Η Δύση οφείλει να βρει ισορροπία ανάμεσα σε δύο άκρα: σε όσους ζητούν να πυροβολούνται χωρίς προειδοποίηση όσοι πλησιάζουν τα σύνορα και σε όσους απαιτούν απροκάλυπτα ανοιχτά σύνορα και πληθυσμιακή υποκατάσταση.
Υπάρχουν αριστεροί που δολίως ζητούν ανοιχτά σύνορα και αθρόα εισροή, με στόχο να αλλάξει η σύνθεση των εκλογικών σωμάτων προς όφελός τους. Επειδή οι πολίτες απορρίπτουν τις πολιτικές τους προτάσεις, ιδίως μετά την κατάρρευση της σοβιετίας λόγω αποτυχίας, θεωρούν πως, αν υποστηρίξουν την είσοδο παράνομων μεταναστών, θα αποκτήσουν νέο εκλογικό ακροατήριο. Η ιστορία της Aριστεράς του Ιράν που στήριξε το Χομεϊνί και μετά σφαγιάστηκε από τους ισλαμιστές δεν τους έμαθε τίποτα.
Θυμάμαι το πλήθος που περίμενε στην ουρά την ημέρα της εκλογής του κ. Τσίπρα από τη βάση στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, όταν βρέθηκα έξω από ένα εκλογικό τμήμα κάπου στο Μεταξουργείο.
Τα δύο άκρα κάνουν λάθος. Η χώρα και η Ευρώπη χρειάζονται μετανάστες, αλλά και έλεγχο των συνόρων.
Πρέπει να αποτρέπουν τις παράνομες εισόδους και να απελαύνουν όσους εισέρχονται χωρίς άδεια. Από την άλλη, οφείλουν να δέχονται οργανωμένα τους νόμιμους και να φροντίζουν για την ενσωμάτωση όσων επιθυμούν να ζήσουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με τους κανόνες και τις συνήθειες της Ευρώπης.
Αν κάτι είναι βέβαιο τα επόμενα χρόνια, είναι η αύξηση όσων θα χάνουν τη ζωή τους προσπαθώντας να εισέλθουν παράνομα στη Δύση. Αυτά που βλέπουμε σήμερα είναι ο προάγγελος.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι.
📬🖊️ Επιστολές αναγνωστών
Υπουργείο Αλήθειας το 2030... αλλά όχι από τον Μεγάλο Αδελφό
Καλησπέρα κύριε Στούπα,
Τους τελευταίους μήνες έχω αρχίσει να διαβάζω συστηματικά τα άρθρα και τις απόψεις σας, το περασμένο καλοκαίρι είχα αγοράσει το βιβλίο σας «Η Επερχόμενη Αταξία» έχω να πω πως σας θεωρώ μια όαση λογικής σε ταραγμένους καιρούς που επικρατούν οι ακραίες κραυγές, οι λαϊκίστικες φωνές και τα ατεκμηρίωτα fake news.
Σας γράφω μια σκέψη που μου ήρθε διαβάζοντας την είδηση πως αρκετοί συμπολίτες μας, ηλικιωμένοι είτε ακόμα και μεσήλικες έπεσαν θύματα απάτης από επιτήδειους που τους έπεισαν να τυλίξουν τα χρυσαφικά και τα χρήματά τους σε αλουμινόχαρτο και να τα βάλουν σε μια κατσαρόλα έξω από το σπίτι του γιατί υπάρχει κίνδυνος για ηλεκτροπληξία. Μετά από άρθρα που διάβασα και στο Liberal αλλά και από άλλες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες που έκαναν μια πιο βαθιά ανάλυση του θέματος με βοήθησε να λύσω μια απορία που είχα. Για το πως συμπολίτες μας πίστευαν χωρίς δεύτερη σκέψη για το πως για μια ψήφο τα Ελληνικά δεν έγιναν η Παγκόσμια Γλώσσα, την Τράπεζες της Ανατολής, κατάργηση μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο αλλά και για θανατηφόρα εμβόλια και ηλεκτρονικό χάραγμα της ταυτότητας.
Όταν υπάρχει μια μεγάλη μερίδα του κόσμου που πιστεύει σε τέτοια πράγματα πώς μπορεί να κατανοήσει πιο σύνθετα και περίπλοκα ζητήματα όπως η οικονομία ή τα γεωπολιτικά; Πώς μπορεί να μην πέσει ξανά στον λάκκο των λαϊκιστών;
Η πλειοψηφία του κόσμου πλέον ενημερώνετε από «αντισυστημικές» πηγές στο Ίντερνετ, τα παραδοσιακά media θεωρούνται πουλημένα και προπαγανδιστές της κυβέρνησης (ενώ στην πραγματικότητα και αυτά σε κάποιο βαθμό λαϊκίζουν και δεν αναδεικνύουν σοβαρά ζητήματα αλλά κανιβαλίζουν με ανθυποθέματα και δίνουν βήμα σε άτομα με αντιεπιστημονικές απόψεις και παράλογα αιτήματα χωρίς να υπάρξει κάποιος αντίλογος μόνο και μόνο για νούμερα).
Η αντιπολίτευση ακολουθεί το ρεύμα της εποχής και μπορεί να κατηγορήσει την Κυβέρνηση ακόμα για τα πιο παρανοϊκά πράγματα (βλέπε ξυλόλιο, χαμένα βαγόνια) αντί να της ασκήσει κριτική στα λάθη και στις παραλήψεις της και να φέρουν σοβαρές προτάσεις. Δεν κοιτάζει την ουσία αλλά μόνο την εύκαιρη δημοσιότητα και τον εντυπωσιασμό. Η Κυβέρνηση από την άλλη μοιάζει αδύναμη να υπερασπιστεί τον εαυτό της και τρέχει να μαζέψει τα λάθη της αλλά και τα fake news που κυκλοφορούν.
Και μια φρικτή σκέψη μου πέρασε από το μυαλό. Τι θα γινόταν αν οδηγηθούμε σε ένα τέλμα που αναγκαζόμασταν να δημιουργήσουμε ένα Υπουργείο Αλήθειας; Ακούγεται σαν Οργουελική δυστοπία αλλά αν μια μεγάλη μερίδα του κόσμου μπορεί να πέφτει θύμα από deep fake βίντεο με επιχειρηματίες να υπόσχονται χρήματα στον λογαριασμό τους ή emails που τους ζητά να βάλουν τα στοιχεία των τραπεζικών καρτών τους τότε πολύ φοβάμαι πως αργά ή γρήγορα νομοτελειακά θα καταλήξουμε με μια αρχή να βγάζει δελτίο τύπου σαν άλλος Κυβερνητικός Εκπρόσωπος για τα fake news της ημέρας. Αν και δεν ξέρω αν αυτό θα βοηθήσει κάπως γιατί πιο εύκολο είναι να εξαπατήσεις κάποιον πάρα να τον πείσεις πως έχει εξαπατηθεί.
Με εκτίμηση,
Ν.Τ.
