Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να παρατείνει την εκεχειρία με το Ιράν, παρά την αρχική του ρητορική περί επικείμενων βομβαρδισμών, αποτελεί μια στρατηγική κίνηση τακτικής που υπαγορεύτηκε από τη γεωπολιτική ασάφεια και την εσωτερική παράλυση της Τεχεράνης.
Σύμφωνα με το CNN, η Ουάσιγκτον βρέθηκε αντιμέτωπη με μια «εκκωφαντική σιωπή» από την ιρανική πλευρά, η οποία απέτυχε να απαντήσει στα προσχέδια συμφωνίας που είχαν αποσταλεί πριν από τις προγραμματισμένες συνομιλίες στο Πακιστάν.
Το χάος στην Τεχεράνη και ο ρόλος του Μ. Χαμενεΐ
Ο κεντρικός λόγος της παράτασης εντοπίζεται στην εκτίμηση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών ότι η ιρανική ηγεσία είναι «σοβαρά διασπασμένη». Η απουσία συναίνεσης στο εσωτερικό του Ιράν σχετικά με τον εμπλουτισμό ουρανίου, σε συνδυασμό με την ασαφή καθοδήγηση από τον νέο Ανώτατο Ηγέτη, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, φαίνεται να έχει «παγώσει» τις διαπραγματεύσεις.
Ο Τραμπ επέλεξε να δώσει χρόνο στην Τεχεράνη να συσπειρωθεί γύρω από μια ενιαία θέση, ελπίζοντας ότι η πίεση του αποκλεισμού στα Στενά του Ορμούζ θα λειτουργήσει ως καταλύτης.
Διπλωματία υπό την πίεση του αποκλεισμού
Παρά την παράταση, ο Αμερικανός Πρόεδρος παραμένει ανένδοτος σε βασικά σημεία, όπως στο ότι δεν θέλει καμία άρση του αποκλεισμού, καθώς οι ΗΠΑ αρνούνται να επιτρέψουν τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ πριν από την επίτευξη τελικής συμφωνίας.
Επίσης, δεν είναι θιασώτης του «μοντέλου Ομπάμα» καθώς ο Τραμπ επιδιώκει μια συμφωνία σαρωτικά ανώτερη από την πυρηνική συμφωνία του 2018 (JCPOA), την οποία θεωρεί αδύναμη.
Παράλληλα, η ανάγκη για τερματισμό της οικονομικής αιμορραγίας που προκαλεί το κλείσιμο των Στενών πιέζει και τις δύο πλευρές για μια ταχεία επίλυση.
Μια εκεχειρία χωρίς ημερομηνία λήξης
Η κίνηση του Τραμπ να μην ορίσει συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης για τη νέα εκεχειρία ερμηνεύεται ως προσπάθεια αποφυγής ενός μη δημοφιλούς πολέμου που ο ίδιος διατείνεται ότι έχει ήδη «κερδίσει».
Ωστόσο, οι σύμβουλοί του προειδοποιούν ότι η χαλάρωση της πίεσης ίσως επιτρέψει στο Ιράν να κερδίσει χρόνο για την ανασύνταξη των οπλικών του συστημάτων.
Στην ουσία, η παράταση αποτελεί ένα στοίχημα, καθώς ο Τραμπ ποντάρει στις διαπραγματευτικές του ικανότητες και στην οικονομική ασφυξία του Ιράν, επιλέγοντας την προσωρινή διπλωματική οδό αντί της άμεσης στρατιωτικής κλιμάκωσης, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει μια «ιστορική συμφωνία» με τους δικούς του όρους.
