Και δυο νέες δημοσκοπήσεις, της Marc για το «Πρώτο Θέμα» και της Prorata για την «Εφημερίδα των Συντακτών» επιβεβαιώνουν τα δείγματα των προηγηθέντων (Opinion Poll, Pulse, GPO, Metron Analysis) αυτή την εβδομάδα, ότι ο Τσίπρας έχει εγκατασταθεί στη δεύτερη θέση.
Είναι δε εντυπωσιακό, ότι όλες του δίνουν το ίδιο ποσοστό πέριξ του 15%, κάτι που αποτρέπει συνωμοσιολογικές θεωρίες περί κατασκευής. Δεν συμμάχησαν όλες, για να αναδείξουν τον Αλέξη κυρίαρχο της αντιπολίτευσης.
Τουναντίον το πρώην κόμμα του, ο ΣΥΡΙΖΑ δημοσκοπικά ασφυκτιά. Μένει από εκλογικό οξυγόνο, αδυνατώντας να αναπνεύσει πάνω από την επιφάνεια του 3%, ώστε να ευελπιστεί ότι θα εισέλθει στη Βουλή.
Οι δημοσκοπικοί δείκτες αποδίδουν ανάγλυφη την αλήθεια, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτικός χώρος δεν υπήρξε ποτέ ισχυρή «Παράταξη». Ως παράταξη, με όποιο κατά καιρούς όνομα άλλαζε στην πολιτική του απελπισία, και με αξιόλογους αρχηγούς (π.χ. Κύρκος, Δαμανάκη, Κωνσταντόπουλος, Αλαβάνος) βολόδερνε στο 3-4 %, ή έμενε εκτός Βουλής.
Η φωτεινή τροχιά που διέγραψε στο πολιτικό στερέωμα έγινε έχοντας στο πηδάλιο τον Αλέξη Τσίπρα. Αυτό δείχνει και η τωρινή δημοσκοπική εκτίναξη της ΕΛΑΣ. Ο πρώην Πρωθυπουργός έχει δημιουργήσει έναν προσωπικό δικό του χώρο, που έλκει χιλιάδες προσήλυτους.
Όλοι αυτοί δεν είναι αριστεροί. Οι αριστεροί, μέσα από τις σταλινικές τους καταβολές, μπορεί να μην κυβερνούν δημοκρατικά όταν καταλαμβάνουν την εξουσία. Ακολουθούν όμως ένα τυπικό εσωτερικής δημοκρατίας. Οι αποφάσεις των κομματικών τους Οργάνων λαμβάνονται δια ψηφοφοριών, έστω και αν αυτές είναι κατασκευασμένες ως αποτέλεσμα της άνωθεν «γραμμής».
Η δημιουργία της ΕΛΑΣ ξέφυγε από την τυπολογία των κομμάτων της Αριστεράς. Προσομοιάζει σε ένα ποπουλίστικο εγχείρημα, όπου ο χαρισματικός αρχηγός (για τον λαό του ο Τσίπρας είναι) κάνει ένα διάγγελμα που καταλήγει στην έκκληση όστις θέλει πίσω μου ελθείν.
Και ανεξαρτήτως της συνέχειας, βρέθηκε τώρα ένα 15% των ψηφοφόρων να ανταποκριθεί, χωρίς να γνωρίζει καν τις αρχές, το πρόγραμμα ή την πολιτική φυσιογνωμία του νέου κόμματος.
Γιατί το «Μανιφέστο» που είδε το φως της δημοσιότητας, ως προϊόν εσωτερικών ισορροπιών, ήταν γενικόλογο, με ανθρωπιστικό άρωμα αλλά ελάχιστες ταξικές αναφορές, και δεν σμίλευε ανάγλυφα την πολιτική κοσμοθεωρία του νέου κόμματος.
Αυτό δεν είχε σημασία για τους γκρούπις του Αλέξη. Τον ακολουθούν επειδή είναι Αυτός, χωρίς να νοιάζονται για τα στοιχειώδη: Για πρόγραμμα, αρχές, ιδέες, ταξικό πρόσημο, συνεργάτες, στελέχη, που θα πλαισιώσουν το νέο κόμμα.
Αυτά βλέπει και ο νυν πρόεδρος Φάμελλος που με την εμφάνιση του Αλέξη είδε το κόμμα να καταβυθίζεται. Και μπροστά στον κίνδυνο εξαφάνισης (και δικής του) έκανε μια δυσνόητη και υποτακτική πρόταση, την οποία χθες υπερψήφισε και το 75% της Κεντρικής Επιτροπής.
Όπως είπε στους κεντροεπίτροπους «Είμαστε δίπλα ή απέναντι στο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα;». Και απάντησε μόνος του: «Δίπλα, όπως θέλουν οι προοδευτικοί πολίτες. Δίπλα όπως είναι ο αριστερός τρόπος σκέψης» (sic). Και τους κάλεσε - με τον αριστερό τρόπο σκέψης - να είναι δίπλα στον Αλέξη, αφού την πρωτοβουλία του «την στηρίζουμε, δεν τη βλέπουμε ανταγωνιστικά αλλά συντροφικά»!
Ολίγον δυσνόητος, αν όχι ακατανόητος, αυτός ο αριστερός τρόπος σκέψης. Ο Τσίπρας τους μείωσε απ’ αρχής εξορίζοντάς τους στον εξώστη. Έχει διαμηνύσει ποικιλοτρόπως ότι θα αποδεχθεί στο κόμμα πρόσωπα (και με face control), και όχι οργανωμένα σύνολα.
Το ξέρουν αλλά παρόλα αυτά επιμένουν ότι ως κόμμα στηρίζουν τον Αλέξη, που τους παράτησε και τώρα τους αγνοεί. Προφανώς κρατούν τα προσχήματα, ώσπου να χτυπήσουν κατά μόνας την πόρτα του, ελπίζοντας να τους ανοίξει...
Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που γνωρίζουν ότι δεν θα εισέλθουν… στη βασιλεία των ουρανών του Τσιπρικού νεφελώματος. Και πασκίζουν να κρατήσουν το κόμμα όρθιο, αφού μέσω αυτού υπάρχουν.
Γι’ αυτό και ζητούν… να τηλεφωνήσει ο Φάμελλος στον Τσίπρα για να υπάρξει «συγκροτημένος διάλογος» των δύο κομμάτων (φαίνεται δεν έχουν… ακούσει για τις προθέσεις Τσίπρα), και παράλληλα να επιχειρηθεί αυτόνομη κάθοδος στις εκλογές, εφόσον ο διάλογος δεν τελεσφορήσει.
Εξ αυτών ο Παύλος Πολάκης έθεσε το ερώτημα αν θα υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ ή όχι. Ο Νίκος Παππάς ζήτησε από την Κ.Ε να πει όχι στην αυτοδιάλυση. Και η Ρένα Δούρου ένιωσε ότι την πετούν «στα σκυλιά»!
Η νέα κατάσταση θα δείξει και το πολιτικό μέγεθος όλων και ιδιαίτερα του Πολάκη, που όσο ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν υπό την κάλυψη του Τσίπρα, παρουσιαζόταν ως ο ασυμβίβαστος καπετάνιος των ρήξεων, απέναντι στον συμβιβασμένο Τσίπρα της κωλοτούμπας.
Υπήρχε και ένα ένθερμο κοινό στα social media που τον είχε αναγορεύσει σε αυτή τη θέση, προτρέποντάς τον να αναλάβει αυτός την αρχηγία του κόμματος.
Στη νέα φάση που μπαίνει η πολιτική ζωή, το αργότερο σε οχτώ μήνες, αυτή η ώρα φτάνει νομοτελειακά. Και θα φανεί εάν το λάβρο «ασυμβίβαστο» κοινό, που τον προέτρεπε να πάρει την αρχηγία, θα έχει παραμείνει στον ΣΥΡΙΖΑ για να τον ψηφίσει…
