Σίγουρα δεν είναι ο πιο δημοφιλής πρόεδρος των ΗΠΑ, τουλάχιστον εκτός της χώρας του. Σίγουρα δεν είναι και ο πιο δημοκρατικός, ούτε και ο πιο προβλέψιμος.
Για τους περισσότερους ηγέτες της ΕΕ δεν είναι αυτό που θα ήθελαν να έχουν απέναντί τους. Ούτε και οι ηγέτες της Κίνας, του Ιράν, της Τουρκίας θα ήθελαν έναν τέτοιο Πρόεδρο.
Σίγουρα είναι εκτός κλίματος και εκτός της μέχρι τώρα εποχής. Όλες όμως οι εποχές και οι περίοδοι στην ιστορία έχουν μία αρχή και ένα τέλος, το οποίο σηματοδοτείται συνήθως από την αλλαγή προσώπων, που επιβάλλουν αλλαγή πολιτικής. Συνήθως το τέλος μιας εποχής και η έναρξη μιας άλλης ακολουθείται από τεκτονικές αλλαγές.
Και συνήθως μπορεί και καρμικά, όταν μία εποχή τελειώνει, γιατί πολύ απλά «σαπίζει», να εμφανίζεται κάποιος, ο οποίος νομοτελειακά θα δημιουργήσει μία νέα εποχή, γιατί πολύ απλά η προηγούμενη εποχή πέθανε και κακοφόρμισε.
Κάνοντας μία σύντομη ιστορική αναδρομή, θα δούμε ότι την εποχή των αυτοκρατοριών τη διαδέχτηκε η εποχή των εθνικών κρατών, την εποχή των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων με τη λήξη του Α ΠΠ τη διαδέχτηκε η εποχή της ανάδυσης των ΗΠΑ ως υπερδύναμη, μετά τον Β ΠΠ, έχουμε την εποχή του Ψυχρού πολέμου και μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και του υπαρκτού σοσιαλισμού έχουμε την εποχή της Παγκοσμιοποίησης.
Ο Τραμπ λοιπόν, εμφανίστηκε στο τέλος της εποχής της παγκοσμιοποίησης και ό,τι αυτή σήμαινε. Κατά τους οπαδούς του προκάλεσε και επιταχύνει την κατάρρευση της Παγκοσμιοποίησης και αλλάζει τα πάντα σε γεωστρατηγικό, οικονομικό, αξιακό και ιδεολογικό επίπεδο. Η πλάστιγγα λοιπόν κλίνει προς μία νέα εποχή, χωρίς καμία πιθανότητα επιστροφής στο status quo ante.
Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι, πολλοί θα έλεγα εγώ, θα ξεβολευτούν και μάλιστα πολύ άσχημα. Θα αντιδράσουν, θα φωνάξουν, θα καταφύγουν στη βία. Είναι οι σπασμωδικές κινήσεις πριν το τέλος.
Είναι πράγματι πολύ δύσκολο, ως και οδυνηρό να εγκαταλείψεις μία περίοδο περίπου τριάντα χρόνων, κατά την οποία απέκτησες χρήμα, ταυτότητα, λόγο ύπαρξης, έστησες πολιτικές, επιχειρήσεις, καριέρες. Μία περίοδο, η οποία είχε αρχίσει πια να προβληματίζει ακόμη και ψύχραιμους και λογικούς υποστηρικτές της, γιατί είχε φτάσει στα όριά της. Και είχε φτάσει στα όριά της, γιατί είχε χαθεί το μέτρο σε πολλές περιπτώσεις.
Γιατί γεμίσαμε μεταμοντέρνα αφηγήματα και σαθρές ιδεολογικές κατασκευές, χορτάσαμε πανάκριβη «πράσινη ανάπτυξη» και θεωρίες των φύλων. Γιατί το κρέας ήταν σε μόνιμη βάση βαφτισμένο ψάρι. Γιατί «θάβαμε» βασικότατα προβλήματα και προσποιούμασταν αριστοτεχνικά ότι δεν υπάρχουν.
Γιατί υποδεχτήκαμε εκατομμύρια «επενδυτές» από Ασία και Αφρική και επιβλήθηκε πάντα και μονίμως στους γηγενείς και ποτέ στους επήλυδες η «πολυπολιτισμικότητα», η συμπερίληψη, η συνύπαρξη, η ενσυναίσθηση και η ανεκτικότητα. Γιατί κλασικές έννοιες σημασιολογικά διολίσθησαν, όλα σχετικοποιήθηκαν και το λογικό, το προφανές, το αντικειμενικό και το απτό αντικαταστάθηκαν από το σχετικό, το νεφελώδες, το αόριστο, το χαοτικό και το υποκειμενικό.
Γιατί οι έννοιες της ελευθερίας και των δικαιωμάτων έγιναν λάστιχο και έγιναν αντικείμενο διεκδίκησης ακόμη και όταν ήταν και εις βάρος των άλλων. Γιατί η ετεροχρονισμένη τιμωρία απογόνων για εγκλήματα ή λάθη των προγόνων θεωρήθηκε φυσιολογική, καταπατώντας θεμελιώδεις αρχές του δικαίου.
Γιατί κάποιοι σε κορόιδευαν μπροστά στα μάτια σου και δεν είχες δικαίωμα να αντιδράσεις, γιατί είχαν έτοιμη την ετικέτα του συντηρητικού, του καχύποπτου, του οπισθοδρομικού αλλά και του ρατσιστή και του φασίστα! Γιατί, αν δεν ανήκες σε μειονοτικές ομάδες πάσης φύσεως, ήσουν στο στόχαστρο και με το χέρι στην τσέπη, προκειμένου να πληρώσεις τις «αποικιοκρατικές» σου αμαρτίες ή τις Σταυροφορίες ή τις κακές συμπεριφορές των προγόνων σου!
Ο Τραμπ λοιπόν θα αλλάξει την ατζέντα. Δεν γνωρίζουμε, πώς θα καταλήξει η ατζέντα του Τραμπ. Αυτό θα το κρίνει η ιστορία σε βάθος χρόνου. Το σίγουρο είναι όμως ότι θα αλλάξει μία βρώμικη και καταστροφική ατζέντα, η οποία αλλιώς ξεκίνησε και αλλιώς κατέληξε!
* Ο Σπύρος Γόγολος είναι ιστορικός - συγγραφέας
