Ως γνωστόν, η Θεοδώρα Τζάκρη έχει ένα απίθανο ρεκόρ. Είναι η μόνη φανατικά αντιμνημονιακή βουλευτίνα που έχει ψηφίσει και τα τρία μνημόνια. Στα 22 χρόνια της Κοινοβουλευτικής παρουσίας (από το 2004 ως σήμερα), έχει αλλάξει τρία κόμματα (συν μια περίοδο στους ανεξάρτητους), ενώ έχει χριστεί μια φορά κοινοβουλευτική εκπρόσωπος, μια φορά υπαρχηγός κόμματος και δυο φορές υφυπουργός. Ίσως δεν τον λες πολιτικό θρίαμβο, αλλά δεν είναι και άσχημος απολογισμός για μια διακεκαυμένη εικοσαετία που έφαγε εκατοντάδες εμπειρότατους πολιτικούς κι έφτυσε τα κοκαλάκια τους.
Μνημειώδης πολιτική της ατάκα, το «σύντροφοι, τον ήπιαμε». Το είπε στο εμβρόντητο ακροατήριο της εκλογικής της περιφέρειας, μετά την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ το 2023. Τώρα όλα δείχνουν ότι ετοιμάζεται να επιστρέψει ξανά στο ΠΑΣΟΚ. Καμία έκπληξη. Ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία είναι, που αφού κάνει τρεις γάμους και πάρει τρία διαζύγια, ξαναγυρίζει στον πρώτο της άντρα και τον ξαναπαντρεύεται. Σιγά τα λάχανα.
Το θέμα δεν είναι τι θα κάνει η Θεοδώρα, αλλά τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ. Εκείνη ξεκίνησε με τον Γιώργο, ήταν αναφανδόν υπέρ της σύμπραξης Σαμαρά - Βενιζέλου, μετά τους κατήγγειλε και πήγε στον Τσίπρα, μετά κατάγγειλε τον ΣΥΡΙΖΑ και πήγε στον Κασσελάκη και τώρα ετοιμάζεται να εγκαταλείψει τον Στέφανο και να ξαναγυρίσει στη Χαριλάου Τρικούπη του Νίκου. Πρόκειται –για να το πω ευγενικά- για τον ορισμό της πολιτικής ευελιξίας. Σε κινέζικο τσίρκο να δούλευε, λιγότερες σχοινοβασίες θα είχε κάνει.
Όλες οι πληροφορίες συνηγορούν ότι βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με την ηγεσία του Κινήματος. Οι εφημερίδες και τα sites της Πέλλας (που προετοιμάζουν τους τοπικούς ψηφοφόρους) βρίθουν από τέτοιες πληροφορίες, η ίδια όχι μόνο δεν διαψεύδει τις αντίστοιχες φήμες αλλά με τα μισόλογα της ρίχνει συνειδητά λάδι στη φωτιά των εικασιών. «Αμέσως μετά το συνέδριο θα ανακοινωθεί η επανένταξη» επιμένουν οι «μάλλον» γνωρίζοντες.
Μην αναρωτιέστε γιατί δεν ήταν μέσα στα δυο πρώτα κύματα της Σκανδαλίδειας διεύρυνσης, μαζί με τους Πελεγκρίνηδες και τους Κορακάκηδες. Η Θεοδώρα είναι εν ενεργεία βουλευτής και το πρώτο που διαπραγματεύεται είναι η εκ νέου κάθοδος της με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στην Πέλλα, κάτι που οι «διευρυμένοι» του Σκανδαλίδη δεν έχουν εξασφαλίσει.
Και μην συγχέετε τον χαοτικό (μέχρι παραληρήματος) τηλεοπτικό της λόγο, με την εσωτερική της στοχοπροσήλωση. Στις κατ’ ιδίαν διαπραγματεύσεις -λένε οι γνώστες- είναι κυνική και ανελέητη. Άρα προφανώς συνομιλεί απ’ ευθείας με τον Νίκο, διεκδικώντας το βουλευτικό της μέλλον με χειρουργική ψυχρότητα.
Εγώ, με όσους μεσαίους και ανώτατους ΠΑΣΟΚους έχω μιλήσει (που οσμίζονται τις διαθέσεις της ηγεσίας και τις εξελίξεις), όλοι τους αρχικά ψιλο - στραβομουτσουνιάζουν αναλογιζόμενοι την Τζάκρη (που τους έβριζε) στα ΠΑΣΟΚικά έδρανα, κι ύστερα καταλήγουν στο «μάλλον θα την πάρουμε». Ο λόγος αυτής της αποδοχής είναι πασίγνωστος.
Η Θεοδώρα συνοδεύεται από τον μύθο ότι στην εκλογική της περιφέρεια διαθέτει έναν δικό της προσωπικό εκλογικό στρατό, που τον κουβαλά αυτούσιο σε όποιο κόμμα κι αν πάει. Κάτι σαν κοπάδι αμνών και εριφίων που δεν διανοούνται να μην στοιχηθούν πίσω από τον βοσκό τους.
Η αριθμητική των εκλογών επιβεβαιώνει τον μύθο αυτό. Και στις εκλογές του 2012, και του 2015, και του 2019 και του 2023, η Θεοδώρα πήρε σταθερά 11-12.000 σταυρούς, ανεξαρτήτως του κόμματος με το οποίο κατέβηκε και της επίδοσης του κόμματος της πανελλαδικά. Πράγματι εντυπωσιακό, που οφείλεται και σε ορισμένες τοπικές ιδιαιτερότητες που δεν είναι της παρούσης. Όπερ, ο Νίκος επαναπατρίζοντας της, υπολογίζει ότι προσθέτει και 12.000 νέους ψηφοφόρους στο κόμμα του. Κάτι παρόμοιο με την πρόσφατη πτήση από το Ντουμπάι, με τα αφεντικά και τα κατοικίδια.
Εντάξει, το νούμερο δεν είναι αμελητέο για αρχηγό που κυνηγά κάθε καινούρια ψήφο με το ντουφέκι. Άλλο να «ξεπουληθείς στο Γιουσουρούμ για ένα κοστούμ» που τραγουδούσε ο Νικόλας Άσημος κι άλλο να ξεχάσεις τι σου είχαν σούρει για 12.000 πολύτιμα ψηφαλάκια. Οπότε με το καλό η επιστροφή. Όχι τίποτα άλλο, αλλά θα απαντηθεί οριστικά και το μνημειώδες υπαρξιακό ερώτημα της ίδιας της Θεοδώρας Τζάκρη, όπως το έθεσε η ίδια (και με δραματικό τόνο) στο περσινό συνέδριο του Κασσελάκειου Κινήματος Δημοκρατίας. «Αναρωτιόμουν ως πότε θα αντιστέκομαι; Πόσος χρόνος μου μένει μέχρι να ηττηθώ από αυτό το πανίσχυρο σύστημα;».
