7ος χρόνος, ημέρα 2099η
Σάββατο, 31 Ιουλίου 2021

Που βρίσκεται τόσο χρήμα ρε παιδιά;

Αφήστε τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ που όλο φωνάζουν ότι η οικονομία έχει καταστραφεί και ότι αυτά που δίνει η κυβέρνηση είναι ψίχουλα. Τον ουρανό με τ' άστρα να είχε κατεβάσει ο Μητσοτάκης και να τον είχε κάνει δώρο σε επιχειρήσεις και εργαζόμενους, πάλι τα ίδια θα έλεγαν. Οι κανονικοί άνθρωποι με την κοινή λογική στο κεφάλι βλέπουν την πραγματικότητα, αλλά κατατρύχονται κι από μια μεγάλη απορία. Πού διάολο βρίσκονται τόσα λεφτά;

Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό που βιώνουμε σήμερα είναι πρωτοφανές. Πάει κόντρα σε όλα όσα ξέραμε. Σαν να άρχισαν να γυρίζουν οι δείκτες του ρολογιού μας ανάποδα και μας φαίνονται όλα παράλογα. Εδώ και ενάμισι σχεδόν χρόνο, το ελληνικό κράτος δεν εισπράττει αλλά διαρκώς μοιράζει. Χρειαστήκαμε μια δεκαετία οικονομικής κρίσης για να συνειδητοποιήσουμε ότι δε γίνεται να ξοδεύουμε περισσότερα απ’ όσα βγάζουμε, ότι δεν υπάρχουν δανεικά και αγύριστα, ότι οι αγορές είναι αδυσώπητες και τα ελλείμματα καταστροφικά.

Με βάση αυτή τη συσσωρευμένη κοινή εμπειρία, είπαμε ένα «εντάξει, λογικό» για τα πρώτα μέτρα στήριξης στην αρχή της πανδημίας, θεωρώντας ότι επρόκειτο για κάτι ελεγχόμενο και χρονικά περιορισμένο που κινούνταν πάντως εντός του πλαισίου όσων ξέραμε για τους νόμους της οικονομίας. Όμως στη συνέχεια είδαμε την πανδημία να συνεχίζεται και τις κρατικές παροχές να διευρύνονται διαρκώς. Αλλόκοτο πράγμα αυτή η κρατική γαλαντομία.

Κι άρχισε ο Σταϊκούρας να δίνει και να δίνει, επτά και οκτώ επιστρεπτέες και τα 530 κάθε μήνα σε κάθε υπάλληλο και τις ασφαλιστικές εισφορές, και τα νοίκια και τα νερά και τα τηλέφωνα, και να πάρουν κάτι οι αγρότες και να πάρουν μαγαζάτορες κάτι για να ξεκινήσουν… κι όλο ζητούσαν οι διάφορες ομάδες κι όλο κάποια κονδύλια βρίσκονταν να ικανοποιηθούν μερικώς. Μερικώς, διότι ολικώς ούτε γίνεται, ούτε θα αναγνωριστεί ποτέ από κανέναν, πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα θελε περισσότερα και δεν τα είδε στο ταμείο του.

Τα έβλεπε και τα βλέπει αυτά ο λογικός κοσμάκης που ξέρει πως «τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, έξι το λαδόξυδο» και δαγκώνεται περιμένοντας τον μελλοντικό λογαριασμό, γιατί στο πίσω μέρος του μυαλού του συνεχίζει να πιστεύει πως δανεικά και αγύριστα δεν υπάρχουν και πως αυτά που δίνει το κράτος στον έναν είναι υποχρεωμένο να τα κόψει από κάποιον άλλον. Κι όμως, να που και τα αναδρομικά των καθυστερημένων συντάξεων δίνονται και οι επιστρεπτέες συνεχίζονται και μέσα στην τούρλα του Σαββάτου ο Μητσοτάκης βγαίνει στις τηλεοράσεις και αντί να ανακοινώσει την αναβολή των φοροελαφρύνσεων τις εξαγγέλλει κι αυτές.

Ή η ελληνική οικονομία διαθέτει μια ευρωστία που δεν την ξέραμε ή η κυβέρνηση έχει ανακαλύψει τρόπους να γεννά χρήμα ή οι παγκόσμιοι οικονομικοί νόμοι έχουν ανατραπεί πλήρως δίχως εμείς να το ‘χουμε πάρει χαμπάρι. Θα διαπιστώσουμε εν καιρώ ποιο απ’ όλα αυτά ισχύει.