Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, την περασμένη εβδομάδα υπογράφηκαν νέες συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας, επιβεβαιώνοντας τη συνέχιση των κοινών σχεδιασμών των τριών χωρών και στον τομέα της άμυνας. Οι συμφωνίες ανακοινώθηκαν από τις IDF.
Αν και λεπτομέρειες για όσα συμφωνήθηκαν δεν έγιναν γνωστές, πληροφορίες της DW αναφέρουν ότι τα σχέδια συνεργασίας περιλαμβάνουν κοινές ασκήσεις και εκπαίδευση, καθώς και ανταλλαγή τεχνογνωσίας σε σύγχρονες απειλές, όπως τα μη επανδρωμένα συστήματα και ο ηλεκτρονικός πόλεμος.
Η ανακοίνωση της στρατιωτικής συνεργασίας αποτελεί στην ουσία υλοποίηση της πολιτικής απόφασης που έλαβαν οι ηγεσίες των τριών χωρών στην 10η τριμερή σύνοδο μεταξύ Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας στις 22 Δεκεμβρίου 2025.
Με το πέρας της συνόδου ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης δήλωσε ότι οι τρεις χώρες αποφάσισαν την εμβάθυνση της συνεργασίας τους «με επίκεντρο τους τομείς της ενέργειας, της άμυνας και της ασφάλειας», κάνοντας λόγο για συμφωνίες που θα περάσουν άμεσα στο στάδιο της υλοποίησης.
Και στο βάθος εξοπλιστικά
Αυτό που φαίνεται να ανησυχεί περισσότερο την Τουρκία δεν είναι οι τριμερείς συμφωνίες, αλλά η στροφή της Ελλάδας και της Κύπρου προς το Ισραήλ για την αγορά εξελιγμένων οπλικών συστημάτων. Έντονη ήταν η αντίδραση της Άγκυρας τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν τέθηκε σε λειτουργία στην Κύπρο το ισραηλινό αντιαεροπορικό σύστημα Barak MX.
Παρά το γεγονός ότι η αγορά του εν λόγω στρατιωτικού εξοπλισμού έγινε στο πλαίσιο της απόφασης της Κυπριακής Δημοκρατίας για σταδιακή αντικατάσταση του εξοπλισμού ρωσικής προελεύσεως, ο οποίος δεν θα μπορούσε να συντηρηθεί μετά τις κυρώσεις του 2022 αλλά και στο πλαίσιο της «δυτικής» στροφής της χώρας και της πρόθεσης της να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, το τουρκικό ΥΠΕΞ χαρακτήρισε την παρουσία του συστήματος στο νησί ως απειλή για την περιφερειακή σταθερότερα.
Προειδοποίησε μάλιστα ότι η «πολιτική της ελληνοκυπριακής πλευράς υπονομεύει τη σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή και ενδέχεται να οδηγήσει σε κούρσα εξοπλισμών στο νησί».
Ανάλογη αντίδραση αναμένεται και για την υλοποίηση συμφωνίας των υπουργείων Άμυνας Κύπρου-Ισραήλ, για αγορά από την ισραηλινή εταιρία Elbit ενός ολοκληρωμένου συστήματος παρακολούθησης για έλεγχο της «Πράσινης Γραμμής», δηλαδή της ελεγχόμενης από τον ΟΗΕ ουδέτερης ζώνης που διαιρεί την Κύπρο από το 1974, χωρίζοντας τις περιοχές που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία στον νότο από το τουρκοκρατούμενο βόρειο τμήμα του νησιού.
Η εγκατάσταση του συστήματος βρίσκεται ακόμα σε εκκρεμότητα εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή, ενώ ήδη αξιωματικοί του Κυπριακού Στρατού εκπαιδεύτηκαν στο Ισραήλ για τη λειτουργία του συστήματος.
