Οι αγορές εκτονώνονται ανοδικά, καθώς το απόλυτο καταστροφικό σενάριο ανεβλήθη. Προς το παρόν υπάρχει παύση των εχθροπραξιών στο δρόμο για μια επίτευξη τελικής συμφωνίας, η οποία ωστόσο αποκλείεται να βασιστεί στα 10 σημεία που έχει θέσει η Τεχεράνη. Αφού σημεία όπως είναι η αποδοχή της συνέχισης του προγράμματος εμπλουτισμού του ουρανίου ή της καταβολής αποζημιώσεων από την αμερικανική πλευρά, δεν μπορούν να τεθούν καν ως βάση διαπραγμάτευσης.
Με το αμερικανικό Crude Oil WTI να υποχωρεί κατά 15% στα συμβόλαια Μαίου και το Brent κατά 14% στα συμβόλαια Ιουνίου, οι αγορές πετρελαίου παίρνουν ανάσες, μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά τις μακροχρόνιες συμφωνίες ανάμεσα στο Πεκίνο και την Ουάσιγκτον για την προμήθεια της κινεζικής οικονομίας με αμερικανικό πετρέλαιο WTI και αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο LNG.
O χρυσός επανακάμπτει καθώς ο κίνδυνος κλιμάκωσης της ανάφλεξης μειώνεται, πιστοποιώντας ότι η χρήση του, ως καταφυγίου επενδυτικής ασφάλειας και σιγουριάς, δεν υφίσταται πλέον με βάση τα δεδομένα των τελευταίων μηνών.
Τα χρηματιστήρια απανταχού της Γης κάνουν πάρτι, με τους φόβους για επίμονο πληθωρισμό, αυξημένα επιτόκια και αδύναμη ανάπτυξη να εξαφανίζονται ως δια μαγείας από τον ορίζοντα.
Ωστόσο κατά τη γνώμη μας τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Η αποδοχή της προσωρινή παύσης των εχθροπραξιών από την πλευρά της Τεχεράνης που εμφανίζεται διακαώς ως νίκη, είναι αποτέλεσμα των πιέσεων από τον κινεζικό παράγοντα που βρίσκεται σε καθεστώς ενεργειακής ασφυξίας. Εξ ου και η προηγηθείσα μακροχρόνια συμφωνία με τις ΗΠΑ. Σημαντικό ρόλο έπαιξαν σαφώς και τα βαρύτατα πλήγματα που επέφεραν οι αεροπορικές δυνάμεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στις ενεργειακές υποδομές του Ιράν.
Τα δέκα σημεία των μουλάδων και τα δεκαπέντε σημεία του Λευκού Οίκου δεν αποτελούν την κατάληξη, αλλά την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Το άνευ όρων άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, είναι το σημείο κλειδί της ανάκαμψης των χρηματιστηρίων και της βουτιάς των τιμών του πετρελαίου. Τα περί επιβολής διοδίων για τη διέλευση των πλοίων δεν αποτελούν προς το παρόν μέρος της συμφωνίας, αλλά επιθυμία της Τεχεράνης. Αν και κάτι τέτοιο θα άφηνε αδιάφορες τις ΗΠΑ, ενώ θα επιβάρυνε την Ευρώπη, την Ινδία, τις οικονομίες της Νοτιοανατολική Ασίας και την Κίνα,
Η 8η Απριλίου 2026 δεν αποτελεί ούτε το τέλος των γεωπολιτικών κινδύνων, αλλά ούτε και την εξάλειψη των ευρύτερων οικονομικών προβλημάτων. Αποτελεί τα άνοιγμα ενός παράθυρου ευκαιρίας, για την αποσυμφόρηση της ψυχικής καταπόνησης των επενδυτών και την οριακή αποκατάσταση των κανονικών συνθηκών της επιχειρηματικότητας, το γνωστό «business as usual».
Οι μετοχές θα αναζητήσουν νέα υψηλότερα επίπεδα ισορροπίας των τιμών τους, τα ομόλογα θα αποτιμήσουν σε χαμηλότερα επίπεδα το ρίσκο των «κρατικών χρεών», τα πολύτιμα μέταλλα θα αποκλιμακώσουν την μεταβλητότητα τους και τα ενεργειακά προϊόντα θα προσγειωθούν στα πραγματικά δεδομένα ανάμεσα στη ζήτηση και την προσφορά, αποδυναμώνοντας τις εκρηκτικές τάσεις των προθεσμιακών τιμών του «χάρτινου πετρελαίου».
Προς το παρόν, ήδη καταγράφεται ένα χαμηλής έντασης «short squeeze» δηλαδή κάλυψη των εκτεταμένων θέσεων όσων είχαν ποντάρει στην περαιτέρω πτώση της αγοράς. Σε περίπτωση που αυτό επεκταθεί τότε μπορεί οι αγορές να κινηθούν ακόμα πιο επιθετικά προς τα πάνω.
Πέραν τούτου του «τεχνικού» χαρακτηριστικού, οι επενδυτές θα συνεχίσουν να έχουν στραμμένη την προσοχή τους στα «tweets» του αμερικανού προέδρου και στις ανακοινώσεις των μουλάδων, σε μια προσπάθεια αφενός να αποκρυπτογραφήσουν το τί κρύβεται πίσω από τα μηνύματα νίκης και από τις δυο πλευρές και αφετέρου να διακρίνουν ποια είναι τα πραγματικά περιθώρια σύγκλισης ανάμεσα στις δυο πλευρές και ποιες είναι οι αυστηρές κόκκινες γραμμές, που μπορεί να τινάξουν τις διαπραγματεύσςις στον αέρα.
Ακόμα και εάν όλα πάνε καλά και οδηγηθούμε σε μια ειρήνευση στην περιοχή, αυτό δεν σημαίνει ότι οι αγορές θα έχουν αφήσει πίσω τους και τα υπόλοιπα προβλήματα τους. Όπως είναι η ανησυχία για την πορεία του κρατικού χρέους των ΗΠΑ, το ερωτηματικό για τον σχεδιασμό των κεντρικών τραπεζών όσον αφορά τη πορεία των επιτοκίων, τις επισφάλειες των ιδιωτικών μη τραπεζικών χρηματοδοτήσεων, το υπερβολικό κόστος των επενδύσεων στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης καθώς τις ανησυχίες για την αποδοτικότητα τους και πολλά άλλα που έχουν κρυφτεί, λόγω των μεγαλύτερης έντασης ανησυχιών από τον πόλεμο στο Ιράν.
