Το Model European Parliament είναι ένα διεθνές συνέδριο που γίνεται κάθε χρόνο με τη συμμετοχή νέων απ’ όλη την Ευρώπη. Είναι μια προσομοίωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Μια πρωτόγνωρη εμπειρία για όσους έχουν συμμετάσχει, καθώς γνωρίζουν μια Ευρώπη πολύ διαφορετική από αυτή που θέλει να μας παρουσιάσουν οι ευρωσκεπτικιστές και τελευταίως οι ρωσόφιλοι. Δεν είναι η Ευρώπη της παρακμής, αλλά μια Ευρώπη που σκέφτεται, που εργάζεται, που ονειρεύεται ένα κοινό μέλλον. Φέτος το συνέδριο έγινε στη Χάγη (26 Νοεμβρίου - 3 Δεκεμβρίου) συμμετείχαν 145 νέοι από 29 χώρες. Ανάμεσά τους και ο μαθητής της Β' λυκείου, Φίλιππος Κοσμίδης, από την Τρίπολη.
Ζήτησα από τον Φίλιππο να μας μεταφέρει τη δική του εμπειρία. Γνωρίζω τον Φίλιππο από μικρή ηλικία. Ξέρω την οικογένειά του και όταν έμαθα ότι θα συμμετείχε σε αυτή την εκδήλωση, στη Χάγη, χάρηκα, έχοντας εμπειρία και από άλλα παιδιά που συμμετείχαν στο παρελθόν. Σχεδόν όλα τα παιδιά γύρισαν από αυτή την εκδήλωση με μεγαλύτερη πίστη στο μέλλον της Ευρώπης. Ο Φίλιππος με εντυπωσίασε επειδή κι εγώ, όπως και εκείνος, είχα αρχίσει να χάνω την Πίστη μου. Η φλόγα του με συνεπήρε! Έχουμε ακόμη ελπίδα!
Μίλησέ μου λίγο για την εμπειρία σου. Πήγες στο εξωτερικό και εκπροσώπησες την Ελλάδα σε μια συνάντηση με άλλους νέους απ’ όλη την Ευρώπη. Πώς ήταν. Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου.
Η εμπειρία ήταν μοναδική για όλους τους νέους αυτούς ανθρώπους που συμμερίζονται το όραμα της επιτυχίας της ΕΕ. Ήταν υπέροχο να βρίσκομαι ανάμεσα σε τέτοιους ανθρώπους, καθώς δεν είναι κάτι που το έχω στην καθημερινότητα μου στην Ελλάδα. Είναι πολύ χρήσιμο να βλέπεις την κουλτούρα και τον τρόπο σκέψης όλων αυτών των ανθρώπων και την προσπάθεια να συνεργαστούν για έναν κοινό σκοπό. Και μέσα από αυτή την συναναστροφή επιβεβαίωσα πόσο μεγάλο είναι το όραμα της ΕΕ και με έκανε να θέλω να συμμετέχω τώρα και στο μέλλον πολύ περισσότερο.
Τι ακριβώς συζητήσατε; Ποιο ήταν το θέμα της συνάντησης;
Στο εν λόγω συνέδριο εργαστήκαμε, όπως όλα τα χρόνια που γίνεται, όπως εργάζονται και οι ευρωβουλευτές στο πραγματικό Ευρωκοινοβούλιο (εξ ου και το όνομα του συνεδρίου Model European Parliament (MEP). Συγκεκριμένα, χωριστήκαμε σε επιτροπές ανάλογα με θεματικές ενότητες, εγώ, για παράδειγμα, ήμουν στην επιτροπή LIBE που ασχολούταν με θέματα Τεχνητής Νοημοσύνης, και συζητούσαμε προτάσεις και κάναμε debate, ώστε να καταλήξουμε σε ομόφωνο ψήφισμα, το οποίο μετά θα παρουσιαζόταν στο General Assembly του Model European Parliament και εφόσον περνούσε, θα πήγαινε για συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο. Το ίδιο ίσχυε για όλες τις επιτροπές.
Η δική σας επιτροπή πού κατέληξε;
Στην ουσία καταλήξαμε στο ότι όσο πιο καλά προετοιμασμένα είναι τα κράτη - μέλη και όσο πιο πολύ μπορούν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και στις νέες ευκαιρίες που παρουσιάζει αυτό το τεράστιο τεχνολογικό επίτευγμα του 21ου αιώνα, τόσο καλύτερες πιθανότητες έχουμε να ανταγωνιστούμε τις ΗΠΑ και την Κίνα, που προς το παρόν είναι έτη φωτός μπροστά. Φυσικά, υπήρχαν και φωνές, ως συνήθως ευρωπαϊκές, με αμφιβολίες για τη χρήση, ασφάλεια και κανόνες, ωστόσο αυτές οι φωνές δεν ήταν εν τέλει πλειοψηφικές. Ας ελπίσουμε τέτοιες φωνές να μη βγάλουν πάλι την Ευρώπη εκτός συναγωνισμού.
Τι σου έκανε εντύπωση ως προς τις τοποθετήσεις των συναδέλφων σου;
Πρώτα από όλα, μου έδωσε πίστη στη γενιά μου, την οποία είχα σχεδόν χάσει. Δεύτερον, μου έκανε εντύπωση το ποσό έξυπνα και συγκροτημένα παιδιά υπάρχουν και πόσο πρέπει να βελτιωθώ και εγώ για να τους ανταγωνιστώ. Συναναστράφηκα με άτομα με δομημένη σκέψη, γνώσεις, ταλέντο και ευστροφία, που θα μπορούσαν άνετα να διαμορφώσουν τη νέα πολιτική σκηνή της Ευρώπης.
Είπες ότι έχασες την πίστη σου. Γιατί;
Από αυτά που βλέπω στην καθημερινότητά μου σαν μαθητής Β' λυκείου σε μια επαρχιακή πόλη, θεωρώ ότι ούτε οι εκπαιδευτικοί αλλά ούτε οι γονείς σε αυτή τη φάση μπορούν να κατευθύνουν τα παιδιά προς την πρόοδο και τη βελτίωσή τους σαν Έλληνες και Ευρωπαίοι πολίτες. Για να είμαι πιο ξεκάθαρος, δεν μπορώ να δω τους συνομήλικούς μου σε ηγετικές και διοικητικές θέσεις. Και ο στόχος του συνεδρίου αυτού είναι να δημιουργήσει τη νέα γενιά πολιτικών της Ευρώπης. Εκεί ανέκτησα κάπως τις ελπίδες μου και έγινα πιο αισιόδοξος αναφορικά με αυτό το ζήτημα.
Με το χέρι στην καρδιά. Ήμασταν καλύτεροι ή χειρότεροι από τους άλλους; Πού υστέρησε η δική μας ομάδα, πού ήμασταν καλύτεροι και τι πιστεύεις ότι πρέπει να κάνουμε για να λέμε ότι είμαστε οι πρώτοι, οι καλύτεροι;
Υπάρχουν χώρες από τις οποίες ήμασταν πολύ καλύτεροι και πιο καταρτισμένοι (π.χ. Γαλλία, Τουρκία, Πορτογαλία) και υπάρχουν και χώρες που αξίζει να θαυμάζουμε (Γερμανία, Κύπρος, Βέλγιο). Η ελληνική αποστολή πρέπει να αναγνωρίσω πως ήταν από τις πιο δυνατές και καλύτερα προετοιμασμένες. Το πιο εντυπωσιακό ήταν η πολύ θετική αντιμετώπιση όλων στο γεγονός ότι ήμασταν Έλληνες. Ο θαυμασμός για τη γλώσσα, την ιστορία και την κουλτούρα μας, μιλώντας με παλαιότερους ανακαλύψαμε ότι μερικά χρόνια πριν δεν ήταν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Γενικότερα αισθάνθηκα πάρα πολύ περήφανος για τη χώρα μου. Για να είμαστε οι καλύτεροι εκεί, πρέπει να εισχωρήσει βαθιά στα σχολεία η αγάπη για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
Αν σου έλεγα να ανταλλάξεις την πενταήμερη με ένα ακόμη τέτοιο ταξίδι, τι θα έλεγες. Μήπως τελικά θα πρέπει να πηγαίνουν περισσότεροι νέοι σε τέτοιες εκδηλώσεις και να έρχονται έτσι σε επαφή με άλλους πολιτισμούς και αντιλήψεις;
Θα χρειάζονταν 400 πενταήμερες για να πάρει κανείς αυτά που πήρα εγώ σε μια εβδομάδα. Και μπορεί να λέω και λίγες.
Νιώθεις περισσότερο Ευρωπαίος μετά απ’ αυτή σου την εμπειρία;
Κατάφερα να νιώσω και εγώ ο ίδιος αυτό το πολιτικό θαύμα που ονομάζουμε ΕΕ. Άνθρωποι από 29 χώρες με εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις, διαφορετικό τρόπο σκέψης, διαφορετικά συμφέροντα να συνεργάζονται όλοι μαζί για το κοινό καλό της Ηπείρου μας. Θα πρέπει να είσαι κουτός για να μη γίνεις περισσότερο Ευρωπαίος μετά από αυτό.
Πριν φύγεις, ζήτησες να δεις τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη. Κι αυτός σε είδε. Άφησε τη δουλειά του και έδωσε προτεραιότητα στις ανησυχίες ενός νέου ανθρώπου. Το συζήτησες με τον κ. Χατζηδάκη και τι περίμενες να πάρεις από αυτή τη συνάντηση.
Με τον κ. Χατζηδάκη κάναμε μια πολύ εποικοδομητική κουβέντα για την οποία του είμαι εξαιρετικά ευγνώμων. Του έθεσα ερωτήματα όσον αφορά τη δική μου θεματική, δηλαδή την Τεχνητή Νοημοσύνη, ερωτήματα που είχαν να κάνουν με την προετοιμασία η τις ενέργειες της Ελλάδας σε σχέση με αυτό το ζήτημα, τους προβληματισμούς μου για τυχόν εμπόδια και τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης επ' αυτών. Αυτό που διαπίστωσα είναι πως η κυβέρνηση μας έχει επίγνωση της τεχνολογικής επανάστασης που επίκειται. Έχουν ξεκινήσει πράγματα και σχεδιάζονται και αρκετά ακόμα, πάντα βέβαια στις δυνατότητες που έχει η χώρα μας.
Θανάσης Μαυρίδης
