Το Τέξας έχει αφιερώσει έναν αιώνα στη μετατροπή της ακατέργαστης ενέργειας σε εξαγώγιμο προϊόν. Σήμερα επιχειρεί να «εξάγει» κάτι νεότερο: υπολογιστική ισχύ, στεγασμένη σε τεράστια, βιομηχανικού τύπου κτίρια χωρίς παράθυρα, όπου κυριαρχούν οι διακομιστές αντί για καμινάδες. Η πολιτεία μετατρέπεται σε βιομηχανικό κόμβο του ψηφιακού κόσμου, καθώς η ζήτηση για υποδομές Τεχνητής Νοημοσύνης και cloud αυξάνεται με ρυθμούς που ξεπερνούν τις παραδοσιακές αγορές, αναφέρει το Quartz.
Σύμφωνα με νέα έκθεση της JLL, το Τέξας - αν αντιμετωπιστεί ως ενιαία αγορά - θα μπορούσε έως το 2030 να ξεπεράσει τη Βόρεια Βιρτζίνια και να εξελιχθεί στη μεγαλύτερη αγορά κέντρων δεδομένων παγκοσμίως. Η έκθεση καταγράφει περισσότερα από 35 GW χωρητικότητας υπό κατασκευή στη Βόρεια Αμερική, με το 64% να κατευθύνεται σε «αγορές αιχμής» εκτός των παραδοσιακών κόμβων.
Το Τέξας συγκεντρώνει τα τρία κρίσιμα πλεονεκτήματα: ενέργεια, διαθέσιμη γη και ταχύτερες αδειοδοτήσεις. Ήδη κατασκευάζονται περίπου 6,5 GW νέας χωρητικότητας, γεγονός που το καθιστά επίκεντρο της νέας γεωγραφίας του «σύννεφου».
Το βασικό ερώτημα παραμένει η ενέργεια: από πού θα προέλθει και πόσο γρήγορα μπορεί να διοχετευθεί στο δίκτυο.
Παράλληλα, αναπτύσσεται ένα παράλληλο ενεργειακό σύστημα: ιδιωτικοί, αυτόνομοι σταθμοί παραγωγής δίπλα στα κέντρα δεδομένων, συχνά εκτός δικτύου και βασισμένοι στο φυσικό αέριο, ώστε να τηρούνται τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα των έργων Τεχνητής Νοημοσύνης.
Τα στοιχεία του διαχειριστή δικτύου ERCOT δείχνουν ότι η μέγιστη ζήτηση των κέντρων δεδομένων στο Τέξας αγγίζει τα 8 GW το 2025, έναντι κορυφής 94 GW για το σύνολο του δικτύου. Προβλέψεις της Bloom Energy αναφέρουν ότι η εκτίμηση για τη ζήτηση έως το 2030 αναθεωρήθηκε δραστικά από 29 GW σε 77 GW.
Οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας επενδύουν επιθετικά. Η CenterPoint Energy ανακοίνωσε αύξηση των κεφαλαιουχικών δαπανών της για την περίοδο 2026–2035 στα 65,5 δισ. δολάρια, με στόχο την προσθήκη περίπου 10 GW νέου φορτίου έως το τέλος της δεκαετίας.
Ωστόσο, αναδύεται και ο περιορισμός του νερού. Το HARC εκτιμά ότι τα κέντρα δεδομένων κατανάλωσαν περίπου 25 δισ. γαλόνια το 2025, με προβλέψεις έως και 161 δισ. γαλόνια ετησίως το 2030.
Το Τέξας ενδέχεται να φορέσει το «στέμμα» των κέντρων δεδομένων έως το 2030, όμως το κόστος αυτής της πρωτιάς μεταφράζεται σε πιέσεις στις τιμές ενέργειας, στη διαθεσιμότητα νερού και στη δημόσια αποδοχή ενός μοντέλου ανάπτυξης που παραμένει βαριά βιομηχανικό, παρά τον ψηφιακό του μανδύα.
