Όταν εκδόθηκε το «Heated Rivalry» το 2019, η Καναδή συγγραφέας, Ρέιτσελ Ριντ, πίστευε ότι βιβλίο της θα γινόταν αντικείμενο χλευασμού. Δεν περίμενε πως ένας μυστικός έρωτας ανάμεσα σε δύο παίκτες του χόκεϊ επί πάγου, οι οποίοι κρύβουν τη σεξουαλική τους ταυτότητα, θα γνώριζε επιτυχία. Κι όμως συνέβη ακριβώς το αντίθετο.
Το «Heated Rivalry» έκανε πάταγο, όχι μόνο στον Καναδά, όπου διασκευάστηκε για την καναδική πλατφόρμα streaming Crave, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου το HBO απέκτησε αστραπιαία τα δικαιώματα.
Το βιβλίο, μαζί με άλλα μυθιστορήματα της Ριντ, μπήκε στη λίστα των πλέον ευπώλητων των New York Times. Λίγο πριν την πρεμιέρα της σειράς στις 28 Νοεμβρίου, όταν κατακλύσθηκε η κοινωνική δικτύωση από τις φωτογραφίες των δίμετρων πρωταγωνιστών, του 25χρονου Κόνορ Στόρι και του 24χρονου Χάντσον Γουίλιαμς, έγινε πανικός.
Οι λάτρεις άρχισαν να καταβροχθίζουν το βιβλίο μαζί με τα άλλα έξι της σειράς μυθιστορημάτων «Game Changers» της συγγραφέα και οι εκδόσεις Harlequin επιδόθηκαν σε αγώνα ταχύτητας για να καλύψουν τη ζήτηση. Πωλήθηκαν, έως τώρα, περισσότερα από 650.000 αντίτυπα της σειράς μυθιστορημάτων «Game Changers», στην οποία εντάσσεται το «Heated Rivalry».
Το φανατικό κοινό, τη μερίδα του λέοντος αποτελούν οι γυναίκες, παθιάστηκε με τους «αντίπαλους που γίνονται εραστές», τους χαρακτήρες Σέιν Χόλαντερ και Ίλια Ροζάνοφ, των αρχηγών των δυο φανταστικών ομάδων χόκεϊ, της Μόντρεαλ Μέτρος και της Μπόστον Ρέιντερς, των οποίων οι μυστικές συνευρέσεις εκτυλίσσονται σε βάθος οκτώ ετών. Η σειρά περιέχει τολμηρές και προσεκτικά χορογραφημένες σκηνές σεξ.
Την ισχυρή απήχηση που έχει το «Heated Rivalry» επιχειρούν να εξηγήσουν οι δύο πρωταγωνιστές σε συνέντευξή τους στο YouTube, #heatedrivalry.
Οι γυναίκες αναγκάζονται να χωρέσουν σε ένα «κουτάκι» όταν πρόκειται για το σεξ, δηλαδή τους επιβάλλονται στερεότυπα, περιορισμοί και προκαθορισμένοι ρόλοι για το πώς «πρέπει» να αισθάνονται ή να συμπεριφέρονται σεξουαλικά.
Και οι γυναίκες όταν στο σίριαλ το ζευγάρι είναι στρέιτ ταυτίζονται με τη γυναίκα, για λόγους που εξηγούν οι δυο ηθοποιοί, ενώ στο «Heated Rivalry» είναι πιο ελεύθερες, ξεμπερδεύουν από νόρμες και αρχετυπικούς χαρακτήρες και επιλέγουν μεταξύ των δυο γκέι ηρώων, συμφωνούν οι Κόνορ Στόρι και Χάντσον Γουίλιαμς.
Και οι γυναίκες έχουν μάθει να καταπιέζονται. Όπως στη σειρά οι παίκτες του χόκεϊ. Αυτό συμβαίνει σε ανδροκρατούμενα και «υπερ-αρρενωπά» περιβάλλοντα, οπότε η διαδικασία του coming out μπορεί να επηρεάσει τόσο την προσωπική ευημερία του αθλητή όσο και τις δημόσιες συζητήσεις γύρω από την ένταξη και την αποδοχή του στον αθλητισμό.
«Αν οι στρέιτ γυναίκες αγαπούν τη σειρά, αυτό είναι μια χαρά» γράφει σε άρθρο του στους ΝΥΤ ο Τζιμ Ντάουνς, καθηγητής ιστορίας στο Κολλέγιο Γκέτισμπεργκ, υπότροφος του Ιδρύματος Γκουγκενχάιμ.
«Ας την απολαύσουν. Εξάλλου, βασίζεται σε μυθιστόρημα γραμμένο από γυναίκα. Ο δηλωμένος στόχος της - να δημιουργήσει μια γλυκιά, σέξι, ευτυχισμένη ιστορία αγάπης ανάμεσα σε δύο άντρες, όπου, όπως λέει η ίδια, «η σεξουαλική ένταση και το ρομάντζο δεν είναι υπονοούμενο, ούτε πείραγμα, ούτε κάτι που καταλήγει σε τραγωδία», ταιριάζει με αυτό που τόσοι πολλοί από εμάς στερηθήκαμε.
Η προθυμία της να γράψει με κατεύθυνση τη δική μας χαρά μοιάζει σπάνια, όπως και το αποτέλεσμα: η δική μας οικειότητα στο κέντρο, όχι ως σύμβολο- σκηνές αγάπης που δεν έχουν στόχο να διδάξουν, επιθυμία που δεν απολογείται για την ύπαρξή της».
Η λατρεία της Ρέιτσελ Ριντ για το χόκεϊ επί πάγου ξεκίνησε απ’ όταν ήταν κοριτσάκι. Ήθελε να είναι ένα από τα αγόρια της ομάδας και πίστευε ότι αν μάθει το συγκεκριμένο σπορ τότε θα την σέβονται. Αργότερα αυτή τη σκέψη την αναθεώρησε χαρακτηρίζοντας την γελοία.
Έπαιξε όταν ήταν 14 ετών και μόνο για μια σεζόν, όταν της επετράπη να μπει στην ομάδα των αγοριών. Δεν έπαιζε καλά, δεν το είχε, αλλά η αγάπη για το χόκεϊ παρέμεινε άσβεστη.
Πέρα από τον κόσμο του χόκεϊ, τα βιβλία αποτέλεσαν για την 45χρονη συγγραφέα, μητέρα δύο παιδιών, η οποία διαγνώσθηκε πρόσφατα με Πάρκινσον, ένα πεδίο όπου μπόρεσε να εξερευνήσει και να αντιπαρατεθεί με την πατριαρχία και τις εκδηλώσεις της τοξικής αρρενωπότητας.
Από την άλλη, το συγκεκριμένο τηλεοπτικό προϊόν δεν είναι για όλα τα γκέι γούστα. Ο ηθοποιός του «I Love L.A.», Τζόρνταν Φέρστμαν, δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Vulture ότι θεωρεί τις σκηνές σεξ της σειράς μη αυθεντικές. Άσκησε επίσης κριτική στους ηθοποιούς επειδή δεν έχουν κάνει coming out, αν είναι πράγματι γκέι.
«Δεν σας σέβομαι, γιατί νοιάζεστε υπερβολικά για την καριέρα σας και για το τι θα συμβεί αν ο κόσμος νομίσει ότι είστε γκέι». Η διαμάχη φαίνεται πως έχει ατονήσει. Την περασμένη εβδομάδα ο ένας εκ των πρωταγωνιστών, ο Γουίλιαμς, ανάρτησε μια σέλφι με τον Φέρστμαν στο Instagram, προσθέτοντας ένα emoji καρδιάς.
Ο Τζόι Μαρκάτσι δεν ανησυχεί για όλα αυτά. Ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου της New York City Pride Hockey Alliance, μιας οργάνωσης για κουίρ παίκτες και φιλάθλους του χόκεϊ επί πάγου, είπε ότι η σειρά άγγιξε κάτι με το οποίο πολλοί φίλοι του χόκεϊ παλεύουν: πώς να αγαπούν και να παίζουν ένα άθλημα που συνοδεύεται από μια κουλτούρα η οποία αποτελεί ένα «πολύ τοξικό περιβάλλον για οποιοδήποτε κουίρ άτομο».
Μέχρι σήμερα, το NHL (National Hockey League) δεν έχει ενεργό παίκτη που να έχει κάνει coming out και δεν είχε ποτέ.
«Ο πολιτισμός δεν έχει συμβαδίσει με τα κουίρ άτομα, παρά τις σημαντικές πολιτικές προόδους, τις νομικές νίκες (συμπεριλαμβανομένου του γάμου) και την αυξανόμενη κοινωνική αποδοχή, σημειώνει ο Ντάουνς. «Παρότι δημιουργούνται ιστορίες και έργα τέχνης που αφορούν ρητά την κουίρ ζωή, σπάνια βρίσκουν ένα ευρύ γκέι κοινό. Συνήθως δεν αγκαλιάζονται όπως έχει αγκαλιαστεί η σειρά» καταλήγει ο καθηγητής ιστορίας και συγγραφέας και παραθέτει το συμπέρασμα του για την επιτυχία της τηλεοπτικής σειράς που προβάλλεται από το HBO.
«Το «Heated Rivalry» αγγίζει τους θεατές γιατί ενσωματώνει τις ζωές μας. Αφού η θρησκευτική δεξιά μας παθολογικοποίησε κατά την κρίση του HIV/AIDS, ανακτήσαμε την αφήγηση γύρω από το σεξ αναβιώνοντας τα sex parties, αγκαλιάζοντας χωρίς απολογίες την κουλτούρα του hookup σε εφαρμογές όπως το Grindr, γιορτάζοντας τον ερωτισμό στη μόδα και στη νυχτερινή ζωή. Και σιγά-σιγά, γίναμε πιο ορατοί στην οικογενειακή ζωή και στη δουλειά.
Υπάρχουν κουίρ πολιτικοί και δικηγόροι, Ολυμπιονίκες και διάσημοι. Όμως η εκπροσώπηση δεν είναι το ίδιο πράγμα με την οικειότητα. Χρειαζόμαστε ακόμη περισσότερες ιστορίες για εμάς, τις σχέσεις μας, τους έρωτές μας, τις επιθυμίες μας».
Ιστορίες που υπερβαίνουν ετεροκανονικές νόρμες, ορατοποιούν έμφυλες και σεξουαλικές εμπειρίες και εδραιώνουν έναν δημόσιο λόγο που βασίζεται στη συμπερίληψη, τον σεβασμό και την αναγνώριση της ανθρώπινης πολυμορφίας.
