Πάσχα με διωγμούς και σφαγές Χριστιανών σε όλον τον κόσμο και το φετινό, καθώς για σχεδόν 400 εκατ. Χριστιανούς η Εβδομάδα των Παθών διαρκεί όλον τον χρόνο. Τα τελευταία αυτά χρόνια, στους διωγμούς ως συνέπεια του Πολιτικού Ισλάμ, του τζιχαντισμού και όσων κομμουνιστικών καθεστώτων έχουν απομείνει, έχουν προστεθεί και οι πόλεμοι, που πάντα πλήττουν με μεγαλύτερη βαναυσότητα τις μειονότητες. Αλλά καμιά φλοτίλα «ανθρωπιστών» δεν βρέθηκε αυτές τις μέρες στο πλευρό των Χριστιανών της Νιγηρίας…
Οι διακρατικοί και εμφύλιοι πόλεμοι έχουν μετατρέψει σε διαρκή Γολγοθά τη ζωή των Χριστιανών στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική, ενώ φανατικές μουσουλμανικές ορδές επιτίθενται στις χριστιανικές κοινότητες που ζουν ως μειονότητα σε ισλαμικές χώρες.
Φέτος, οι Άγιοι Τόποι βρέθηκαν σε μεγαλύτερο από κάθε άλλη φορά αποκλεισμό, με το Άγιο Φως να ταξιδεύει υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση (για το 2025) της μη κυβερνητικής οργάνωσης Open Doors (Ανοιχτές Πόρτες), περισσότεροι από 388 εκατομμύρια Χριστιανοί στον κόσμο «βρέθηκαν αντιμέτωποι με σοβαρούς διωγμούς και διακρίσεις λόγω της πίστης τους».
Σε σχέση με το 2024, καταγράφεται μια αύξηση 8 εκατομμυρίων ανθρώπων και πρόκειται για αριθμό ρεκόρ.
Σε μια άλλη καταγραφή, αυτή της Καθολικής Ένωσης «Βοήθεια στην Εκκλησία που Αγωνίζεται», «413 εκατομμύρια χριστιανοί ζουν σε χώρες όπου η θρησκευτική ελευθερία δεν γίνεται σεβαστή και 280 εκατομμύρια είναι άμεσα εκτεθειμένοι σε διωγμούς».
Επιπλέον, κατά τις «Ανοιχτές Πόρτες», από την 1η Οκτωβρίου 2024 μέχρι την 30η Σεπτεμβρίου 2025, έχασαν τη ζωή τους λόγω της πίστης τους 4.849 χριστιανοί, 4.712 φυλακίσθηκαν και 3.632 εκκλησίες έγιναν στόχος εμπρησμών και καταστροφών.
Μάλιστα, 22.702 χριστιανοί υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους λόγω των διωγμών, ενώ στην έκθεση αναφέρονται και 4.055 περιπτώσεις σεξουαλικής βίας.
Συγκλονίζουν οι αιματηρές επιθέσεις των τζιχαντιστών
Οι περισσότεροι άνθρωποι (4.491) που έχουν χάσει τη ζωή τους λόγω της χριστιανικής τους πίστης μέσα στην τελευταία δεκαετία ζούσαν στην υποσαχάρια Αφρική.
Συγκλονιστικές είναι οι πληροφορίες που φθάνουν τον τελευταίο καιρό από τις αφρικανικές χώρες όπου έχουν επικρατήσει οι τζιχαντιστές και οι χριστιανοί πέφτουν θύματα των μαχαιριών τους, ακόμη και στη διάρκεια της άσκησης των θρησκευτικών τους καθηκόντων.
Τον περασμένο Ιανουάριο, περισσότεροι από 160 πιστοί απήχθησαν κατά τη διάρκεια επίθεσης που εξαπέλυσαν ένοπλες συμμορίες σε δύο εκκλησίες σε ένα απομακρυσμένο χωριό στην πολιτεία Καντούνα, στη βόρεια Νιγηρία.
«Οι επιτιθέμενοι έφτασαν σε μεγάλους αριθμούς, μπλόκαραν τις εισόδους στις εκκλησίες και ανάγκασαν τους πιστούς να βγουν στο δάσος», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο αιδεσιμότατος Τζόζεφ Χαγιάμπ, πρόεδρος της Χριστιανικής Ένωσης της Νιγηρίας για το βόρειο τμήμα της χώρας.
Πρόκειται για ένα γενικευμένο φαινόμενο σε χωριά σε όλη τη χώρα, καθώς οι περισσότεροι κτηνοτρόφοι ανήκουν στη φυλή Φουλάνι και είναι μουσουλμάνοι, ενώ πολλοί αγρότες είναι χριστιανοί. Έτσι, οι συγκρούσεις αυτές παίρνουν συχνά θρησκευτική ή εθνική διάσταση, με αποτέλεσμα εκατοντάδες χριστιανοί να χάνουν τη ζωή τους.
Κάθε άλλο παρά τυχαία, στόχος των επιθέσεων είναι χωριά που βρίσκονται ανάμεσα στη βόρεια, μουσουλμανική Νιγηρία και τις νότιες Πολιτείες, όπου η πλειονότητα των κατοίκων είναι χριστιανοί.
Σφαγές «με την ευλογία του Θεού»!
Στις 20 του περασμένου Μαρτίου, τρομοκράτες του ISIS, στην περιοχή Ιτούρι του Κονγκό σφαγίασαν 15 χριστιανούς και έκαψαν τα σπίτια τους. Και μετά υπερηφανεύτηκαν ως εξής:
«Με την ευλογία του Θεού, στρατιώτες του χαλιφάτου σκότωσαν 15 Χριστιανούς ανοίγοντας πυρ με πολυβόλα εναντίον μιας ομάδας Χριστιανών μαχητών στο χωριό Μπασίντιο, κοντά στο Μπαντιγκούιντο, στην περιοχή Ιτούρι. Οι υπόλοιποι τράπηκαν σε φυγή. Περισσότερες από 30 ιδιοκτησίες τους και ένα όχημα κάηκαν. Ας είναι δοξασμένος ο Θεός».
Στη Συρία, μετά την πτώση του Άσαντ (8 Δεκεμβρίου 2024), και παρά τις διακηρύξεις περί ανεξιθρησκείας του νέου καθεστώτος, μέλη της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ανσάρ ατ Ταουχίντ, πολλοί από τους οποίους έφθασαν από άλλες χώρες για να λάβουν μέρος στον εμφύλιο, έχουν επιδοθεί σε σφαγές χριστιανών και αλουιτών – όλοι θυμούνται τον εμπρησμό του χριστουγεννιάτικου δένδρου στη Δαμασκό και τις διαδηλώσεις που ακολούθησαν.
Σφαγή και στον Προφήτη Ηλία της Δαμασκού
Η τρομοκρατική επίθεση, στις 22 Ιουνίου 2025, στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό, κατά τη διάρκεια της επίσημης κυριακάτικης λειτουργίας, όταν δολοφονήθηκαν 25 άνθρωποι και τραυματίστηκαν πάνω από εξήντα, υπήρξε η πιο φονική κατά της χριστιανικής μειονότητας της Συρίας μετά από πολλά χρόνια. Ήταν μια τζιχαντιστική επίθεση που, όπως ανέφερε και ο ΟΗΕ, «είχε ως στόχο Χριστιανούς στον χώρο λατρείας τους».
Την ευθύνη ανέλαβε η τζιχαντιστική ομάδα «Σαράγια Ανσάρ αλ Σούνα» (Ταξιαρχία Υποστηρικτών Σουνιτών), αναφέροντας ότι η επίθεση ήταν αντίποινα για αυτό που χαρακτήρισε ως «προκλήσεις από Χριστιανούς στη Δαμασκό». Από την πλευρά τους, οι συριακές αρχές ανέφεραν ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε από το Ισλαμικό Κράτος και το «χαλιφάτο» του.
Αλλά εδώ και έναν χρόνο, στη Συρία πραγματοποιούνται μαζικές σφαγές θρησκευτικών μειονοτήτων στη Συρία – και ανάμεσά τους πολλών Ελληνορθοδόξων. Η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά όταν η μεταβατική κυβέρνηση έχασε τον έλεγχο του Χαλεπίου.
Λίβανος: Θύματα της Χεζμπολάχ
Στο μεταξύ, καθώς οι εικόνες από τις επιθέσεις στην Βηρυτό συγκλονίζουν, ξεχνάμε ότι η αποκλειστική ευθύνη για όσα επί χρόνια συμβαίνουν στον καθημαγμένο Λίβανο ευθύνεται αποκλειστικά η τρομοκρατική οργάνωση Χεζμπολάχ, που χρηματοδοτείται από το Ιράν και που με το στρατιωτικό της σκέλος δεν σταματά τη δράση της, ενώ με το πολιτικό της σκέλος άλλοτε μετέχει στην κυβέρνηση και άλλοτε στην κοινοβουλευτική αντιπολίτευση.
Όσο η Χεζμπολάχ αρνείται να αφοπλιστεί – κάτι που εδώ και χρόνια ζητούν και οι χριστιανοί και οι σουνίτες σ’ αυτή τη δυστυχισμένη χώρα όπου παραδοσιακά συνυπήρχαν πιστοί 18 διαφορετικών θρησκευμάτων – προφανώς και δεν θα μπορούσε να επιτραπεί η συνέχιση του πολέμου μέσω των τρομοκρατών του Λιβάνου, παρά την εκεχειρία στον πόλεμο στο Ιράν.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στις 5 Σεπτεμβρίου 2025, το αδύναμο υπουργικό συμβούλιο του Λιβάνου είχε χαιρετίσει το σχέδιο του Στρατού για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, ανακοινώνοντας ότι οι ένοπλες δυνάμεις «θα ξεκινήσουν σύντομα την εφαρμογή του».
Φυσικά, ουδείς αντιλαμβάνεται τι σημαίνει «χαιρετίζω» για μια κυβέρνηση – πολύ περισσότερο που σε μια προσεκτική ανακοίνωση δεν είχε αναφερθεί αν το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε το σχέδιο ή απλώς το… χαιρέτισε!
Προφανώς, επειδή όταν ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων Ροντόλφ Χαϊκάλ μπήκε στην αίθουσα του υπουργικού συμβουλίου, οι πέντε σιίτες υπουργοί βγήκαν από την αίθουσα σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Άλλωστε, λίγο πριν από την συνεδρίαση, ο υπουργός Εργασίας Μοχάμαντ Χαϊντάρ, που πρόσκειται στη Χεζμπολάχ, δήλωσε σε τοπικά μέσα ενημέρωσης ότι «οποιαδήποτε απόφαση ληφθεί απουσία των σιιτών υπουργών θα είναι άκυρη και θα θεωρηθεί παραβίαση του συστήματος διαμοιρασμού της εξουσίας στον Λίβανο»!
Η φονική έκρηξη και η εκδίωξη των Χριστιανών
Ένα σημαντικό στοιχείο που συστηματικά και σκόπιμα αγνοείται είναι ότι μετά την τρομερή έκρηξη της 4ης Αυγούστου 2020 στο λιμάνι της Βηρυτού, οι Χριστιανοί του Λιβάνου αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο του αφανισμού. Η περιοχή γύρω από το λιμάνι κατοικείτο κυρίως από χριστιανούς και αμέσως μετά οι μουσουλμάνοι αγόρασαν τα ερείπια των σπιτιών τους, καθώς είναι οι μόνοι που διαθέτουν χρήματα στη χώρα – προφανώς με την βοήθεια της Χεζμπολάχ.
Έκτοτε, η Χεζμπολάχ εμποδίζει συστηματικά την διεξαγωγή της δίκης – προφανώς για να μην αποκαλυφθεί πως η τρομοκρατική οργάνωση ήταν αυτή που είχε αποθηκεύσει τα εκρηκτικά στην περιοχή του λιμανιού.
Έτσι, μπροστά στην εικόνα της απόλυτης καταστροφής, με τις εκκλησίες ρημαγμένες, οι Χριστιανοί πούλησαν τα σπίτια τους και έφυγαν από την περιοχή, με το Κράτος εντελώς αδύναμο να ετοιμάσει ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης που θα τους δημιουργούσε μια ελπίδα για το μέλλον.
Ακόμη και τα ίδια τα χριστιανικά κόμματα επιδόθηκαν σε σπασμωδικές κινήσεις στην μοναδική αυτή χώρα του αραβικού κόσμου, όπου η μεγαλύτερη κοινότητα είναι η χριστιανική (40,5% του πληθυσμού).
Ο Λίβανος είχε στηριχθεί στον διαμοιρασμό των εξουσιών μεταξύ των κοινοτήτων: Οι Χριστιανοί Μαρωνίτες έλαβαν την προεδρία της χώρας και τον έλεγχο του Στρατού, ενώ, βάσει της Συμφωνίας του Ταϊφ, με την οποία έληξε ο δεκαπενταετής εμφύλιος, οι Χριστιανοί δικαιούνται το 50% των κοινοβουλευτικών εδρών. Βάσει της ίδιας, μεταπολεμικής, συμφωνίας, ο πρωθυπουργός είναι μουσουλμάνος σουνίτης και ο πρόεδρος της Βουλής μουσουλμάνος σιίτης.
Με την επικράτηση της Χεζμπολάχ, όμως, αυτό που έμεινε ήταν μια διακοσμητική προεδρία, ενώ ο Στρατός πέρασε στα χέρια της.
Το χριστιανικό μωσαϊκό
Οι Μαρωνίτες, που δηλώνουν απόγονοι των αρχαίων Φοινίκων και ανήκουν στο ανατολικό χριστιανικό δόγμα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, αποτελούν το 23% του πληθυσμού, οι Ελληνορθόδοξοι το 9%, οι αραβόφωνοι Χριστιανοί Μελχίτες που ακολουθούν το βυζαντινό ελληνορθόδοξο λειτουργικό το 5%, οι Μονοφυσίτες Ορθόδοξοι Αρμένιοι το 3%, οι Καθολικοί Αρμένιοι το 1%, οι προτεστάντες το 1%, ενώ ένα ακόμη 2% μοιράζονται άλλα χριστιανικά δόγματα, όπως οι προερχόμενοι από την Αίγυπτο ορθόδοξοι και καθολικοί Κόπτες, οι προερχόμενοι από το Ιράκ Ασσύριοι, οι Σύροι Καθολικοί, οι απόγονοι των σταυροφόρων Λατίνοι.
Όσο για τους μουσουλμάνους, οι σιίτες αποτελούν το 27% του πληθυσμού και οι σουνίτες επίσης το 27% - σύνολο 54%.
Ο δεκαπενταετής ανελέητος εμφύλιος πόλεμος, προκάλεσε και ένα μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα των χριστιανικών πληθυσμών, αφήνοντας χώρο στον ισλαμικό φονταμενταλισμό, που τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκε με επικίνδυνους ρυθμούς.
Έτσι κι’ αλλιώς πάντως, οι πόλεμοι μείωσαν τον χριστιανικό πληθυσμό. Ειδικά μετά το 1976, όταν μουσουλμάνοι πολιτοφύλακες προκάλεσαν την σφαγή του Νταμούρ, απόλυτα χριστιανικής πόλης 20.000 ψυχών. Ως αποτέλεσμα, όλοι τους μετανάστευσαν στην Ευρώπη, στον Καναδά και στην Αυστραλία, από όπου δεν επέστρεψαν ποτέ. Αλλά και ουδέποτε οι δυτικές χώρες ενίσχυσαν την επιστροφή των Χριστιανών στον Λίβανο.
Αντίθετα, η φυγή των Χριστιανών ενισχύεται και από τις εξελίξεις των τελευταίων χρόνων, καθώς η χώρα μουσουλμανοποιείται λόγω της παρουσίας 1,5 εκ. προσφύγων από την Συρία και 200.000 Παλαιστινίων – σε ποσοστό 95% μουσουλμάνοι – που δεν προβλέπεται να φύγουν από τη χώρα.
Ταλιμπάν εναντίον Χριστιανισμού
Στο Αφγανιστάν, οι διώξεις κατά των Χριστιανών κορυφώθηκαν μετά την επιστροφή στην εξουσία των Ταλιμπάν, το 2021. Οι Ταλιμπάν άρχισαν να εισβάλλουν στα σπίτια αναζητώντας στοιχεία που αποδεικνύουν πως τα θύματά τους διατηρούν οποιαδήποτε σχέση με τον Χριστιανισμό.
Ήδη πριν από την επικράτηση των Ταλιμπάν, το Αφγανιστάν βρισκόταν δεύτερο, μετά την Βόρεια Κορέα, στον παγκόσμιο κατάλογο της μη κυβερνητικής οργάνωσης Open Doors, με τη λίστα των χωρών όπου διώκονται οι Χριστιανοί και δημοσιεύεται κάθε χρόνο. Στην τελευταία έκθεση το Αφγανιστάν βρέθηκε στη 12η θέση, καθώς, όπως φαίνεται, το κίνημα του κρυπτοχριστιανισμού οργανώθηκε καλύτερα.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου είχε επισημάνει το πρόβλημα από το 2019, υπογραμμίζοντας πως στο Αφγανιστάν οι Χριστιανοί ήταν αδύνατον να ζουν ελεύθερα και χωρίς φόβο στη χώρα.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ οι Χριστιανοί θυμίζουν τους πρώτους Χριστιανούς που ζούσαν στις κατακόμβες. Οι διώκτες τους έχουν ανακοινώσει πως αντιμετωπίζουν την ποινή του θανάτου με συνοπτικές διαδικασίες.
Ήδη επαναλαμβάνονται οι άγριες σκηνές που έζησε η χώρα από το 1996 ως το 2001, όταν και πάλι είχε επιβληθεί ο ισλαμικός νόμος παντού - και μάλιστα με τον πιο σκληρό τρόπο, με απομάκρυνση των γυναικών από την εκπαίδευση και απαγόρευση της μουσικής, της τηλεόρασης και κάθε μορφής τέχνης.
Στο κυνήγι των κρυπτοχριστιανών
Οι μαρτυρίες από τους διωγμούς της χριστιανικής κοινότητας, που αριθμεί περί τα 20.000 μέλη, είναι συγκλονιστικές. Οι σύγχρονοι κρυπτοχριστιανοί κινδυνεύουν να προδοθούν από τα ίδια τα μέλη της οικογένειάς τους. Σε όσους έχουν φύγει από τα σπίτια τους και κρύβονται οι Ταλιμπάν έστειλαν μήνυμα ότι ξέρουν πού βρίσκονται και θα τους ξετρυπώσουν.
Και το κάνουν. Μπαίνουν στα σπίτια και αναζητούν… χριστιανικά ίχνη. Μια Βίβλος, ένα κινητό στο οποίο κάποιος έχει «κατεβάσει» την Βίβλο ή κάποιο χριστιανικό κείμενο, ένας κομπιούτερ από όπου κάποιος έχει επισκεφθεί μια χριστιανική ιστοσελίδα είναι σημάδια ικανά για να προκαλέσουν τον θάνατο ενός ανθρώπου.
Στο στόχαστρο βρίσκονται περισσότερο οι Χαζάροι, αρκετοί από τους οποίους προσήλθαν στον Χριστιανισμό, αναζητώντας μια πιο ανεκτική και φιλελεύθερη θρησκεία. Έτσι προστέθηκε άλλο ένα στοιχείο μίσους εναντίον τους – πλην του φυλετικού.
Στην πρώτη θέση της Λίστας της οργάνωσης πάντως παραμένει η Βόρεια Κορέα, όπου «η πίστη στον Θεό θεωρείται προδοσία έναντι του καθεστώτος». Ακολουθούν η Σομαλία, όπου η επιβίωση αυτών που έχουν ασπασθεί το χριστιανισμό «εξαρτάται από την απόλυτη ανωνυμία τους», και η Υεμένη, όπου η αποστασία από το Ισλάμ τιμωρείται με θάνατο.
Τέλος, σύμφωνα με την έκθεση, χίλιες εκκλησίες έγιναν στόχος επιθέσεων στη Νιγηρία, επιθέσεις κατά χριστιανικών εκκλησιών καταγράφονται και στην Κίνα, οι περισσότεροι φυλακισμένοι χριστιανοί (2.192) βρίσκονται στην Ινδία (βάσει «νόμων κατά του προσηλυτισμού»), ενώ η Συρία πέρασε από τη 18η στην 6η θέση του καταλόγου.
Δυστυχώς, και αυτό το Πάσχα για εκατομμύρια Χριστιανούς σε όλον τον κόσμο δεν έφερε την Ανάσταση…
* Η Σοφία Βούλτεψη είναι βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών Ν.Δ., δημοσιογράφος
