field_kentriki_fotografia
Η μητέρα των μαχών για την ΕΒΖ

(Φωτ.: 19/01/2015 - Εργαζόμενοι της ΕΒΖ σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας που πραγματοποίησαν στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη. Με την πρόσφατη επιστολή τους προς τον υπουργό Οικονομίας, Γιώργο Σταθάκη, ζητούν, μεταξύ άλλων, την άμεση αποπληρωμή των περυσινών οφειλών στους τευτλοκαλλιεργητές.)

Της Αντιόπης Σχοινά

Αντίστροφα μετράει ο χρόνος για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, καθώς εντός της εβδομάδας, και ειδικότερα την προσεχή Τετάρτη, αναμένεται να περάσει από το διοικητικό συμβούλιο της Τράπεζας Πειραιώς το επιχειρηματικό σχέδιο για την εξυγίανση της εταιρείας.

Παρά τις ανακοινώσεις της εταιρείας, όπου τονίζεται ότι «Από την Τράπεζα Πειραιώς έχει γίνει αποδεκτό το σχέδιο ανασυγκρότησης της ΕΒΖ έχει ήδη συμφωνηθεί το πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του συνολικού χρέους της EΒΖ και απομένουν οι τεχνικές λεπτομέρειες για τον τρόπο υλοποίησής του», υπάρχουν σημαντικά αγκάθια που πρέπει να βγουν για να μπορέσει να προχωρήσει η συμφωνία με την Πειραιώς. Να σημειώσουμε δε ότι στην ίδια ανακοίνωση η εταιρεία εκφράζει την αισιοδοξία ότι από την ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται να αρχίσει η εξόφληση των παραγωγών και η εξομάλυνση της λειτουργίας της επιχείρησης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, για να προχωρήσει το σχέδιο, αυτήν τη φορά πρόκειται να ζητηθούν εγγυήσεις που αφορούν τόσο στην εκποίηση ακινήτων και παγίων, όσο και των δύο θυγατρικών στη Σερβία.

Ειδικότερα, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, όσον αφορά τις θυγατρικές της Σερβίας υπάρχει ήδη ενδιαφέρον από ντόπιο επιχειρηματία, αλλά και άλλες δύο προσφορές, οι οποίες ωστόσο χρήζουν άμεσης απάντησης ώστε να μην υπάρξει ο κίνδυνος της απαξίωσης της επένδυσης.

Όσον αφορά στα πάγια, αυτά αφορούν τα ακίνητα σε Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Σίνδο, Ξάνθη, Σέρρες και Ορεστιάδα, τα οποία θα πρέπει να πωληθούν. Από τα ανωτέρω αναμένεται η Πειραιώς να λάβει περί τα 50 - 60 εκατ. ευρώ ανάλογα την πώληση στη Σερβία από τα περίπου 160 εκατ. ευρώ που οφείλει η εταιρεία.

Τέλος, ένα μεγάλο ζήτημα για την ΕΒΖ είναι το καθεστώς των εργαζομένων αλλά και οι μισθοί που λαμβάνουν, καθώς είναι ο μέσος όρος τους πάνω από 40.000 ευρώ ετησίως, ενώ είναι οι μοναδικοί δημόσιοι υπάλληλοι που λαμβάνουν ακόμη 14 μισθούς. Να σημειωθεί δε ότι, παρά τα όποια οικονομικά προβλήματα, η μισθοδοσία της εταιρείας εκτελείται κανονικά.

Ο ορκωτός και η αναστολή

Την ίδια ώρα, η αδυναμία που εξέφρασε ο ορκωτός ελεγκτής λογιστής της ΕΒΖ να εξαγάγει συμπέρασμα επί των οικονομικών καταστάσεων της εισηγμένης για το πρώτο εξάμηνο της χρήσης 2015-2016 προκάλεσε την αναστολή διαπραγμάτευσης της μετοχής κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς προς τη διοίκηση των Ελληνικών Χρηματιστηρίων.

Όπως σημειώνει ο ορκωτός, «στη σημείωση 7.24 αναφέρεται ότι στις 31.12.2015 (α) οι ληξιπρόθεσμες τραπεζικές δανειακές υποχρεώσεις του ομίλου και της εταιρείας ανέρχονται σε 148,098 εκατ. ευρώ, (β) το σύνολο των βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεων του ομίλου και της εταιρείας υπερβαίνει το σύνολο των κυκλοφορούντων περιουσιακών τους στοιχείων κατά ποσό 159,643 εκατ. ευρώ και 162,955 εκατ. ευρώ αντίστοιχα, με αποτέλεσμα να υπάρχει σημαντικό ενδεχόμενο να μην είναι σε θέση να αποπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις».

Στη σημείωση 7.24, αναφέρεται επίσης (α) η ικανότητα της εταιρείας και του ομίλου να προχωρήσουν σε αναχρηματοδότηση των ληξιπρόθεσμων τραπεζικών δανειακών τους υποχρεώσεων και (β) η επάρκεια του κεφαλαίου κίνησης του ομίλου και της εταιρείας, ακόμη και μετά την ολοκλήρωση της επικείμενης αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας, δεν μπορούν να διασφαλιστούν και εξαρτώνται από την επιτυχή ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με την πιστώτρια τράπεζα. Και καταλήγει ο ορκωτός ελεγκτής: «Εξαιτίας της σημαντικότητας του θέματος που μνημονεύεται στην παράγραφο “Βάση για αδυναμία έκφρασης συμπεράσματος“, δεν έχει καταστεί εφικτό να αποκτήσουμε επαρκή και κατάλληλα ελεγκτικά τεκμήρια για τη θεμελίωση της έκφρασης συμπεράσματος. Ως εκ τούτου, δεν εκφράζουμε συμπέρασμα επί της συνημμένης ενδιάμεσης συνοπτικής χρηματοοικονομικής πληροφόρησης».

Δραματική η εικόνα του εξαμήνου

Τέλος, δραματική είναι η εικόνα των εξαμηνιαίων αποτελεσμάτων που παρουσίασε η πολύπαθη επιχείρηση. Σύμφωνα με τα εγκριθέντα οικονομικά στοιχεία της περιόδου 1.7.2015-31.12.2015, αύξηση κατά 9,70% έναντι της αντίστοιχης περιόδου 1.7.2014-31.12.2014 παρουσίασε ο κύκλος εργασιών της εισηγμένης και ανήλθε σε 44,508 εκατ. ευρώ. Ο κύκλος εργασιών του ομίλου (συμπεριλαμβανομένων των θυγατρικών εταιρειών της Σερβίας) ανήλθε σε 78,227 εκατ. ευρώ, μειωμένος κατά 13,68% έναντι της περιόδου 2014-2015. Η μείωση αυτή οφείλεται στη χαμηλή παραγωγή ζάχαρης που πραγματοποιήθηκε στη Σερβία σε εθνικό επίπεδο. Τα καθαρά αποτελέσματα της μητρικής μετά φόρων παρουσίασαν ζημίες 13,659 εκατ. ευρώ, έναντι ζημιών 31,653 εκατ. ευρώ της αντίστοιχης περιόδου. Τα καθαρά αποτελέσματα του ομίλου μετά φόρων παρουσίασαν ζημίες 14,937 εκατ. ευρώ, έναντι ζημιών 39,750 εκατ. ευρώ της αντίστοιχης περιόδου της οικονομικής χρήσης 2014-2015.

Όλα αυτά λαμβάνουν χώρα την ώρα που η Κομισιόν βρίσκεται σε διαδικασία αξιολόγησης της χρηματοδότησης ύψους 30 εκατ. ευρώ που παρείχε πέρυσι τον Μάρτιο η κυβέρνηση στην ΕΒΖ, εξετάζοντας αν εγείρεται ζήτημα παράνομης κρατικής ενίσχυσης.

Η θέση των εργαζομένων

Οι εργαζόμενοι της ΕΒΖ απέστειλαν επιστολή στον υπουργό Οικονομίας, Γιώργο Σταθάκη, με την οποία εκφράζεται φόβος για το μέλλον της εισηγμένης. Ειδικότερα στην επιστολή των εργαζομένων προς τον κ. Σταθάκη υπογραμμίζεται: «Πέρασαν 40 ημέρες από τις εξαγγελίες που κάνατε από τα έδρανα της Βουλής, ως προς την αναδιοργάνωση και επανεκκίνηση της ΕΒΖ Α.Ε. Έχουμε μπει στον μήνα Μάρτιο και όσοι γνωρίζουν από παραγωγή ζάχαρης στη χώρα μας, υποστηρίζουν ότι η χρονιά τείνει να χαθεί». Οι εργαζόμενοι ζητούν από τον κ. Σταθάκη προκειμένου να αποφευχθούν οι δυσμενείς εξελίξεις που διαφαίνονται στον ορίζοντα, να φροντίσει «για τη λύση των χρόνιων προβλημάτων που μαστίζουν τη βιομηχανία, ξεκινώντας από την άμεση αποπληρωμή των περυσινών οφειλών στους τευτλοκαλλιεργητές». Προσθέτουν ακόμη στην ανακοίνωση ότι «στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με τη χρηματοδότρια τράπεζα και με βάση τα όποια ανταλλάγματα τίθενται στο τραπέζι για το «κούρεμα» του δανείου, επ' ουδενί δεν θα πρέπει να περιληφθούν περιουσιακά στοιχεία, τα οποία επί σειρά χρόνων στηρίζουν οικονομικά τη βιομηχανία».