Tο υποβρύχιο data center της Microsoft αναδύθηκε από τον βυθό

Tο υποβρύχιο data center της Microsoft αναδύθηκε από τον βυθό
Το υποβρύχιο data center καλυμμένο με άλγη μετά από δύο χρόνια παραμονής στον βυθό
Microsoft

Ήταν πριν από δύο χρόνια όταν η Microsoft θέλησε να αποδείξει στην πράξη ότι το μέλλον της αποθήκευσης και διαχείρισης δεδομένων βρίσκεται βαθιά στη θάλασσα. Το Project Natick, δηλαδή το υποβρύχιο data center που βυθίστηκε με κάθε επισημότητα σε βάθος 30 μέτρων ανοιχτά των νήσων Όρκνει στη Σκωτία και στα σπλάχνα του φιλοξενούσε 864 servers αποθηκευμένα 27,6 PB δεδομένων, αναδύθηκε στις αρχές του καλοκαιριού.

Το μεγέθους container data center είδε και πάλι το φως το Ήλιου και οι μηχανικοί της Microsoft πέρασαν τους τελευταίους μήνες μελετώντας το προσεκτικά, προκειμένου να εκτιμήσουν αν το αποτέλεσμα είναι «βιώσιμο». Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα υποβρύχια data centers όχι μόνο λειτουργούν καλά, αλλά και πως οι διακομιστές (servers) αποδείχθηκαν έως και οκτώ φορές πιο αξιόπιστοι από τους αντίστοιχους επί της ξηράς.

Οι μηχανικοί δεν έχουν καταλήξει σε οριστικό συμπέρασμα γι’ αυτή την «εξαιρετική» απόδοση και αξιοπιστία, αλλά σε μια πρώτη ανάγνωση φαίνεται πως ίσως να οφείλεται στην απουσία ανθρώπων και στο ό,τι αντί για οξυγόνο στην κάψουλα διοχετευόταν άζωτο, το οποίο μειώνει τη διάβρωση και είναι ψυχρό.

Άλλα πλεονεκτήματα ήταν η δυνατότητα λειτουργίας με μεγαλύτερη απόδοση ισχύος, κάτι που οφείλεται εν μέρει στη μειωμένη ανάγκη για τεχνητή ψύξη. Σημαντικό επίσης είναι το γεγονός πως η περιοχή των νήσων Όρκνει καλύπτεται 100% από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αλλά το δίκτυο αποδείχθηκε απολύτως αξιόπιστο στην τροφοδοσία του Natick.

Το πείραμα της Microsoft είχε ως στόχο να δείξει ότι οι υποδομές data centers σε παράκτιες περιοχές είναι μια καλή λύση στην αύξηση των αναγκών αποθήκευσης δεδομένων, που λαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις.

Είναι ενδεικτικό ότι το 2012 η ανθρωπότητα παρήγαγε 4,4 zettabytes δεδομένων (1 zettabytes ισούται με ένα τρισεκατομμύριο gigabytes). To 2017 φτάσαμε περίπου τα 17 zettabytes και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της IDC η ετήσια παραγωγή δεδομένων το 2025 θα εκτοξευτεί στα 160 zettabytes! Με άλλα λόγια είναι ζήτημα χρόνου να εξαντληθούν οι δυνατότητες των παραδοσιακών μεθόδων αποθήκευσης, κάτι που υπολογίζεται να συμβεί το 2040.