Οι δημοκρατικές-ανοικτές κοινωνίες που κοιτάζουν προς τα πίσω είναι τελειωμένες. Δεν έχουν στόχους, δεν θέλουν την πρόοδο. Και αυτό το «προς τα πίσω» πάντα εκφράζεται μέσα από συγκεκριμένα πρόσωπα. Από πρόσωπα που ανακαλούν στη μνήμη μας δυσάρεστες καταστάσεις. Μια από αυτές ήταν η πυρπόληση των Αθηνών τον Δεκέμβριο του 2008 και η άλλη όλη η «περήφανη» διαπραγμάτευση.

Ζήτησαν από τον Ζελένσκι να υπογράψει την περικοπή της χώρας του, να πουλήσει σε «καλή τιμή» πανάκριβα ορυκτά, να ξεπληρώσει χρήματα που δεν χρωστά, να κλείσει τα μάτια στα εγκλήματα Πούτιν, να αγνοήσει τον (πραγματικό) κίνδυνο, να κάνει ο Ρώσος τα ίδια και χειρότερα, να εγκαταλείψει την προεδρία χωρίς εκλογές, να αποδεχτεί τον εξευτελισμό του από στημένους ποντ-κάστερς και να πει και ευχαριστώ. Σε ποιον; Στον Τζεϊ Ντι Βανς. Δεν χρειαζόμασταν τον Τραμπ να μας πει ότι ο Ζελένσκι ρισκάρει Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Την Παρασκευή που μας πέρασε, συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη που στοίχισε 57 ζωές. Πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες κατέβηκαν στους δρόμους-Αθήνας, Θεσσαλονίκης, παντού-σε μια προσπάθεια να εκφράσουν συλλογικά τον πόνο τους για ένα δυστύχημα που ακόμα στοιχειώνει τη συλλογική μνήμη.

Το συμβόλαιο Unity, αξίας 9 δις λιρών, για τον σχεδιασμό, κατασκευή και υποστήριξη των πυρηνικών αντιδραστήρων που τροφοδοτούν τον στόλο υποβρυχίων του Βασιλικού Ναυτικού είναι η νέα επιτυχία της Rolls Royce Holdings.

Το καλύτερο πόρισμα για την κακοδαιμονία και τη φτώχεια αυτής της χώρας το διάβασα στα κοινωνικά δίκτυα από κάποιον που υπογράφει με το όνομα ενός παλιού Γάλλου πολιτικού, του Ιωσήφ Φουσέ. «Τέλειωσε το δημοτικό, ήταν κτηνοτρόφος, έγινε αχθοφόρος, κατέληξε σταθμάρχης με μισθό 3,5 χιλιάρικα. Η Ελλάδα σε μια πρόταση...» έγραφε. Φοβάμαι πως στο βασίλειο της Δανιμαρκίας του Νότου υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες «αχθοφόροι» που διοικούν νοσοκομεία και διευθύνουν υπηρεσίες.

Όταν τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια παριστάναμε τους ιδεολογικούς και πολιτικούς καθοδηγητές «του φοιτητικού και νεολαιίστικου κινήματος», είχαμε έναν «χρυσό κανόνα» για τη στρατολόγηση των αδιάφορων, των διστακτικών, των ατίθασων ή των απείθαρχων για μάντρωμα. «Αν καταφέρεις να τον κατεβάσεις στη διαδήλωση διαμαρτυρίας, τον «έχεις» για πέντε χρόνια (ως αντίπαλο της δεξιάς κυβέρνησης).

Δέκα χρόνια μετά τη μεγάλη πολιτική ήττα των δυνάμεων του «όχι» και της αντισυστημικότητας, με την «προδοσία Τσίπρα» στην εντολή του δημοψηφίσματος, τα άκρα επιστρέφουν δριμύτερα. Εργαλειοποιώντας την τραγωδία των Τεμπών, επιχειρούν μία «ριζική ανατροπή», όπως λένε, του πολιτικού σκηνικού. Οι μεγάλες αλλαγές στο διεθνές τοπίο τους ευνοούν. Η Ελλάδα βρίσκεται για άλλη μία φορά στις συμπληγάδες του λαϊκισμού.

«Ο διεφθαρμένος Ράμα κατέστρεψε τις σχέσεις με την Ελλάδα προφυλακίζοντας με ψευδομάρτυρες τον Φρέντι Μπελέρη, επειδή είχε ιδιοποιηθεί ένα φαράγγι πολλών στρεμμάτων και υπάκουσε στους ολιγάρχες», δηλώνει στο Liberal και τον Ν. Ταμπακόπουλο, o Σαλί Μπερίσα.

Για πάνω από έναν αιώνα ο Επιμελητηριακός Θεσμός λειτουργεί ως κύριος φορέας εκπροσώπησης και ενδυνάμωσης της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, συνεισφέροντας ουσιαστικά στην προσπάθεια για ανάπτυξη και ευημερία.

Μια χορηγία τέχνης στον νοσοκομείο του Αγίου Ανδρέα Πατρών φανερώνει την ιαματική διάσταση της τέχνης.

Για την τακτική «σοκ και δέους» του Ντόναλντ Τραμπ στο εσωτερικό των ΗΠΑ και τον πλήρη αποπροσανατολισμό των Δημοκρατικών, αλλά και της παραδοσιακής ρεπουμπλικανικής βάσης, μιλά η καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι Αλ. Φιλήνδρα στο Liberal και την Ευ. Μπίφη.