Μόλις χθες σημείωνα πως αφού τελικά κάτι θα κάνει, ο πρωθυπουργός, «δεν είναι κατανοητό γιατί το καθυστερεί και γιατί το συναρτά με κάποια μάλλον απίθανη «άδεια» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής». Φαίνεται ότι αντί της Επιτροπής, την άδεια έδωσε... ο πρόεδρος του Eurogroup κ. Πιερρακάκης.
Είναι βέβαιο ότι ο υπουργός Οικονομικών είχε από καιρό έτοιμο ένα πακέτο. Σίγουρα έχει κι άλλα μέτρα, για το επόμενο πακέτο, οψέποτε χρειαστεί. Δεν είναι δα και η φιλοσοφική λίθος. Αρκεί να έχεις διάθεση να εκμεταλλευτείς τον άνεμο που πνέει, τόσους μήνες, στα πανιά της ελληνικής οικονομίας και στα αμπάρια του κρατικού σκεύους. Με τον καιρό θα αποκτήσει και την δέουσα δεξιότητα να πείθει τον πρωθυπουργό ότι το ίδιο ακριβώς μέτρο, στο σωστό timing έχει πολλαπλάσια αποτελεσματικότητα.
Γιατί, ανικανοποίητοι όπως είμαστε εμείς οι Έλληνες, όταν τα μετρήσουμε και πάλι λίγα θα μας φανούν. Και θα αρχίσει η ανυπόφορη γκρίνια των αντιπολιτεύσεων. Το πιο σουρεαλιστικό είναι ότι υπάρχουν υπουργοί της Τσιπροκαμμένης διακυβέρνησης, που τριγυρνούν στα μήντια και ζητούν την κατάργηση του Ειδικού Φόρου, όταν είναι αυτοί που είχαν δώσει την... χαριστική βολή.
Ας αφήσουμε όμως κι εμείς... την γκρίνια.
Το κράτος αποφάσισε να επιδοτήσει (απαγορευμένη λέξη στον ευρωπαϊκό καθωσπρεπισμό...) δύο πολύ σημαντικά ζητήματα, το μεταφορικό κόστος και την στήριξη στη μετακίνηση, και αυτό σίγουρα οφείλεται στο δίδυμο (Πιερρακάκης-Πετραλιάς) του υπουργείου Οικονομικών.
Η συγκράτηση του μεταφορικού κόστους επιτυγχάνεται πολύ πιο δυναμικά από όσο θα το επιτύγχανε ο μηδενισμός του ΕΦΚ. Το εξήγησε ορθολογικά ο κ. Πετραλιάς: «Θα ήθελα να αναφέρω ότι ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στο ντίζελ στην Ελλάδα είναι 41 λεπτά. Είναι κάτω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο στο ντίζελ που είναι 47 λεπτά -εμείς έχουμε 41 λεπτά - και δεν επιτρέπεται να μειωθεί κάτω από τα 33 λεπτά. Άρα αν πηγαίναμε μόνον στη μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης, η μέγιστη μείωση θα ήταν 8 λεπτά. Εδώ δίνουμε 16 λεπτά συν ΦΠΑ, 20 λεπτά μείωση λοιπόν της τιμής στην αντλία. Το δημοσιονομικό κόστος είναι ακριβώς το ίδιο με το να γινόταν μείωση του ΕΦΚ, απλά αυτός ο τρόπος μπορεί να δώσει μεγαλύτερη επιδότηση και είναι και πολύ πιο ευέλικτος απέναντι στις μεγάλες διακυμάνσεις των τιμών».
Το άλλο ορθολογικό μέτρο είναι ότι το δοκιμασμένο fuel pass θα πηγαίνει αποκλειστικά για τις μετακινήσεις των «τυχερών» πολιτών. Το εξήγησε ο κ. Πιερρακάκης: «Τα χρήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε ταξί και στα μέσα μαζικής μεταφοράς.(...) Αντιστοιχούν σε μια μηνιαία κάρτα απεριορίστων διαδρομών, της τάξης των 27 ευρώ. Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι όλοι οι πολίτες θα μπορούν να μετακινηθούν, είτε χρησιμοποιούν το αυτοκίνητο τους, είτε το αφήσουν στην άκρη και επιλέξουν τις δημόσιες συγκοινωνίες. Δεν στηρίζουμε το καύσιμο, στηρίζουμε τη μετακίνηση.»
Τα υπόλοιπα, ακόμη και η πρακτική επιτυχία των τεσσάρων μέτρων, θα κριθούν από τη ζωή και τον... δείκτη τιμών, δηλαδή τον πληθωρισμό. Μη ξεχνάμε ότι μόνος του ο πρόεδρος Τραμπ, σε λίγες ώρες μέσα, έκανε πολλά περισσότερα με δύο δηλώσεις του: πρώτα έστειλε το πετρέλαιο στα 118 δολάρια και λίγο αργότερα το είχε προσγειώσει στα 98 δολάρια. Μάλλον έχει δίκιο ο Fatih Birol, εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας: «Ο κόσμος αντιμετωπίζει μια χειρότερη ενεργειακή κρίση από τα δίδυμα πετρελαϊκά σοκ της δεκαετίας του 1970 και τις επιπτώσεις του πολέμου στην Ουκρανία μαζί».
Ζούμε σε περίεργους καιρούς.
