Η ευκολία με την οποία οι αντιπολιτεύσεις ανταγωνίζονται ποια, πρώτη, θα βγάλει τα μάτια των δημοσίων οικονομικών, θα απαιτούσε ειρωνικό μειδίαμα, αν δεν ήταν προκλητικά ανεύθυνη.
Δεν κρατιώνται, βουλευτές και στελέχη, που σπεύδουν να «προτείνουν» κατάργηση ή έστω (κάποιοι «συντηρητικοί») την εδώ και τώρα μείωση του ειδικού φόρου επί καυσίμων, πασπαλισμένη με μπόλικη μείωση του ΦΠΑ -κάντο όπως ο ωραίος Ισπανός- και άλλα παρόμοια. Λες και ο Μητσοτάκης είναι «κορόιδιο» και δεν θέλει να πάρει ο ίδιος τον τίτλο του φιλο-λαϊκιστή. Οι αντιπολιτεύσεις γνωρίζουν ότι και να ήθελε δεν μπορεί να το κάνει και γι αυτό το τραβάνε και... όπου πάει. Τι ‘χες Γιανη’μ, τ’είχα πάντα! Εύκολα που χάνεται η σοβαρότητα όταν μιλά η τσέπη μας, μέχρι να έρθει το μπουγιουρντί...
Εξάλλου, κανείς δεν φαίνεται να έχει κοιτάξει με προσοχή τι ακριβώς ανακοινώνουν άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, που, μέχρι στιγμής, έσπευσαν να πάρουν δημοσιονομικά μέτρα για τον περιορισμό των επιπτώσεων (ή, μήπως, κυρίως των εσωτερικών τους εντυπώσεων) και με ποιόν ακριβώς τρόπο όλα αυτά συγκρίνονται με τη δική μας πραγματικότητα.
Ο γλυκός Σάντσεθ θα κόψει, είπε, το σεβαστό ποσό των 5 δισ. ευρώ υπέρ της φθηνότερης ενέργειας,. Δηλαδή, αν ο Μητσοτάκης κόψει 1,1 δισ, είμαστε πάτσι, κατ’ αναλογία. Με πρώτο μέτρο τη μείωση του ΦΠΑ, είπε ο «σοσιαλιστής» κατά 10 ολόκληρες μονάδες! Πλην όμως, ο Ισπανός κάνει τον σοσιαλιστή με τον ΦΠΑ στο ρεύμα στο οποίο η Ελλάδα βάζει μόλις 6%, δηλαδή 4 μονάδες λιγότερο από εκεί που θα το πάει ο Ισπανός (μη ρωτήσετε την Τεχνητή Νοημοσύνη -που σας λέει ότι είμαστε στο «περίπου 13%»(!)- δείτε το λογαριασμό σας).
Όπως με πίκρα σημείωσε ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, «πρόκειται για 5 δισεκατομμύρια ευρώ που θα μπορούσαμε να διαθέσουμε σε υποτροφίες, υγειονομική περίθαλψη και μακροχρόνια φροντίδα. Είμαι πολύ, πολύ θυμωμένος με την κατάσταση». Κατανοητό, αλλά στην Ελλάδα ούτε ο κλητήρας του Μαξίμου δεν διανοείται να κόψει κάτι παρόμοιο...
Για την τριμερή κυβέρνηση της Αυστρίας δεν υπάρχουν πολλά να πούμε: οι άνθρωποι και θα επιστρέψουν τον υπερβάλλοντα ΦΠΑ και μειώνουν κατά 5 λεπτά τον ΕΦΚ και έβαλαν πλαφόν κέρδους σε όλα τα στάδια των καυσίμων, δηλαδή από το διυλιστήριο μέχρι το πρατήριο, κόβοντας στο μισό το ισχύον περιθώριο. Πολύ ωραία όλα αυτά, αλλά για ένα μήνα και βλέπουμε. Φαντασθείτε να το έλεγε ο Μητσοτάκης!
Η επίσης γλυκυτάτη Ιταλίς Πρωθυπουργός Μελόνι θα αυξήσει τη φορολογική της δαπάνη, δηλαδή θα κόψει κι αυτή δαπάνες χρήσιμες, κάπου αλλού, το πολύ πιο ευτελές ποσό των 417 εκατομμυρίων ευρώ για να μειώσει τον ειδικό φόρο στο ντήζελ (και τη βενζίνη) στα 48 λεπτά (από τα 63). Εξάλλου το μέτρο ισχύει για μόλις δύο εβδομάδες, ίσα για να περάσει το κρισιμότατο δημοψήφισμα με τις αλλαγές στη Δικαιοσύνη.
Μόνον που η ελληνική κυβέρνηση έχει ΕΦΚ στο πετρέλαιο κίνησης στα 41 λεπτά και εισπράττει 1,5 δισ. ευρώ. Μόλις οκτώ λεπτά πάνω από το κατώτατο ευρωπαϊκό -υποχρεωτικό- όριο , τα οποία θα μπορούσε να τα κόψει εντελώς (το είχε κάνει το 2022) ή να αυξήσει την επιδότηση ειδικών κατηγοριών όπως ήδη κάνει με τους αγρότες (το ποσό ξεπερνά ήδη τα 100 εκατομμύρια).
Είναι άλλωστε πολύ πιθανόν να το (ξανα)κάνει και είναι λογικό αν μεταφέρει ένα μέρος, σημαντικό, από τον παραπανίσιο ΦΠΑ που θα εισπράξει (έχει προϋπολογίσει 2,1 δισ. ΦΠΑ για όλα τα πετρελαιοειδή), εφόσον βεβαίως δεν μειωθεί η κατανάλωση.
Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα κάνει σύντομα κάτι παρόμοιο με όλα τα παραπάνω. Αυτό που δεν είναι κατανοητό είναι γιατί το καθυστερεί και γιατί το συναρτά με κάποια μάλλον απίθανη «άδεια» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Λες και οι αγορές δεν θα μετρήσουν με τον πιο αυστηρό τρόπο οιαδήποτε παρέκκλιση από τη δημοσιονομική ορθοδοξία την οποία έχουμε επιτύχει, επειδή το λέει κάποια «εργαλειοθήκη». Ιδίως αν επιβεβαιωθεί -και θα επιβεβαιωθεί- κάμψη, ακόμη και προσωρινή, στον ικανοποιητικό ρυθμό με τον οποίο κινείται η ελληνική οικονομία τα τελευταία χρόνια.
