Όποιος βιάζεται σκοντάφτει. Στην περίπτωση του σκανδαλώδους κρατικού-ευρωπαϊκού ταμειακού οργανισμού ΟΠΕΚΕΠΕ, όλοι βιάστηκαν. Εκτός από όσους βρέθηκαν κατηγορούμενοι, σκαιότατα, για να βρεθούν, σήμερα, είτε σε ελαφρών βαρών παραπομπή, είτε αποκαθαρμένοι.
Βιάστηκε η Ευρωπαία εισαγγελέας Κοβέσι. Βιάστηκε ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης. Βιάστηκε ο αξιωματικός της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης Ανδρουλάκης. Βιάστηκαν ακόμη και οι ίδιοι οι γδαρμένοι στα μάτια της κοινής γνώμης πολιτικοί της κυβερνώσας παράταξης.
Δικαιοσύνη με βιασύνη, ούτε δουλεύει, ούτε αποδίδεται, ούτε πρέπει να την εμπιστευόμαστε. Κάποτε πρέπει να καταλάβουμε ότι απέναντι σε πραγματικά ή θρυλούμενα ή οτιδήποτε άλλο σκάνδαλα και «σκάνδαλα» χρειάζεται να κρατούμε χαμηλούς τόνους και, πιο συχνά από όσο νομίζουμε, «μικρό καλάθι». Για να ξεχωρίζουμε ευκρινώς τα μικρά από τα μεγαλύτερα, σκάνδαλα.
Δεν είναι πως η βαθύτατα δημοκρατική αρχή, που προστατεύει τους κατηγορουμένους από την μήνιν των εξαγριωμένων μαζών (κι ας έχουν πολλούς και διαφορετικούς λόγους να εξαγριώνονται), ότι δεν μπορείς να συμπεριφέρεσαι το ίδιο με την κατηγορία, την υποψία, τις αποδείξεις και τις αποχρώσεις τους αλλά τελικά, οφείλεις να περιμένεις την απόφαση του δικαστηρίου για να κρίνεις.
«Κάποιοι μας αποκαλούσαν “κυβέρνηση υποδίκων”. Σε τρεις υπουργούς ζήτησα να παραιτηθούν για λόγους ευθιξίας. Σήμερα ποιος θα ζητήσει συγγνώμη για εκείνες τις αθλιότητες. Αφορά και την αντιπολίτευση του τόπου μας που δεν σέβεται το τεκμήριο της αθωότητας αλλά, δυστυχώς, και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που φάνηκε να εμπλέκεται στο εσωτερικό κομματικό ανταγωνισμό», επισήμανε ο πρωθυπουργός.
Δεν έχει άδικο με τα παραπάνω που είπε εχθές, μετά την ανακοίνωση της ευρωπαϊκής εισαγγελίας που έχει ως αποτέλεσμα, μέχρι στιγμής, πως οι εννέα από τους 13 υπουργούς και βουλευτές της ΝΔ που είχαν βρεθεί στο επίκεντρο της πολύκροτης έρευνας ανακηρύχθηκαν «απολύτως αθώοι».
Με το ΠΑΣΟΚ να κάνει νέο λάθος κλείνοντας το μάτι επειδή, όπως είπαν τα εκτεθειμένα για τη βιασύνη τους στελέχη του, «ναι, έτσι είναι, αλλά τέσσερις παραπέμπονται». Δεν έχει καθόλου άδικο ο Άδωνις Γεωργιάδης που έγραψε: «Θυμάμαι ακόμη τους κ. Τσουκαλά και Δουδωνή να με κατηγορούν και να λένε πως είμαι «άσχετος» αλλά εγώ ο βιβλιοπώλης έπεσα σε όλα μέσα και αυτοί οι νομομαθείς σε όλα έξω».
Υπάρχει όμως ένα κι ένα άλλο θέμα «βιασύνης», στο ανώτατο επίπεδο της κομματικής και κοινοβουλευτικής ηγεσία της ΝΔ αφού ο Κυριάκος Μητσοτάκης έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, να έχει υπερασπιστεί το δικαίωμα των στελεχών του να έχουν τον χρόνο που απαιτούν οι διαδικασίες της δικαιοσύνης και να μην έχει υποχρεώσει σε βιαστικές παραιτήσεις και απομακρύνσεις.
Ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας από την οποία εξαρτάται το καλό μάνατζμεντ της κυβέρνησης και, τελικά, της πολιτειακής σταθερότητας, οφείλει να είναι ήπιος, ψύχραιμος, σχεδόν «πατρικός» αλλά σίγουρα «προεδρικός», να διαθέτει δηλαδή την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται στις δύσκολες στιγμές ώστε να υπερασπιστεί το δικαίωμα στην απόδοση δικαιοσύνης αντί να πετά τους ανθρώπους προς βρώση της κακότητας όσων επείγονται να κατασπαράξουν τα στελέχη της παράταξής του.
Αν χρειάζεται, γιατί αποτελεί βάση του πολιτεύματος, να σεβόμαστε την αρχή «δικαιοσύνη χωρίς βιασύνη», άλλο τόσο χρειάζεται ψυχραιμία στα δύσκολα. Δικαίως «πανηγυρίζει» τώρα ο πρωθυπουργός αλλά θα ήταν καλύτερα να έχει απλώς δικαιωθεί η στωική αλλά στιβαρή στάση του στη δύσκολη στιγμή.
