Μια φίλη που επέστρεψε πριν λίγες ημέρες από την πόλη καταγωγής της στη Βόρεια Ελλάδα, όπου είχε πάει - μετ’ εμποδίων λόγω αγροτικών κινητοποιήσεων - για να περάσει τις γιορτές των Χριστουγέννων, μου αποκάλυψε την εξής «εκπληκτική» πληροφορία που αφορά την ελληνική αγροτική καινοτομία.
Οι βαμβακοπαραγωγοί της περιοχής έχουν επινοήσει την εξής πατέντα: στις πλατφόρμες όπου συλλέγουν και μεταφέρουν το βαμβάκι για ζύγισμα έχουν προσαρμόσει μόνιμο μηχανισμό κατάβρεξης. Όταν μεταφέρουν το βαμβάκι στα εκκοκκιστήρια, λίγο πριν από τη ζύγιση, το καταβρέχουν ώστε να αυξηθεί το βάρος και, κατ’ επέκταση, να εισπράξουν μεγαλύτερες επιδοτήσεις.
Γνώριζα ότι η κατάβρεξη γινόταν εδώ και δεκαετίες με λάστιχα νερού, λίγο πριν οι πλατφόρμες ξεκινήσουν για τα εκκοκκιστήρια. Μέχρι να φτάσουν, όμως, μέρος του νερού εξατμιζόταν. Επιπλέον, η κατάβρεξη δεν γινόταν ομοιόμορφα σε όλο το φορτίο.
Με την πατέντα της ενσωμάτωσης μόνιμου, σταθερού μηχανισμού, ο καταιονισμός συνεχίζεται μέχρι την παράδοση και καλύπτει όλο το φορτίο ισομερώς, επιτυγχάνοντας καλύτερο ποσοστό απάτης και κλοπής δημόσιων πόρων.
Αναμφίβολα, πρόκειται για μια ελληνική καινοτομία…
Ας σοβαρευτούμε όμως.
Ο ελληνικός αγροτικός τομέας απορροφά κάθε χρόνο περίπου 3-4 δισ. ευρώ για να παράγει περί τα 7-8 δισ. ευρώ από το ετήσιο ΑΕΠ. Ο τομέας του ελληνικού Δημοσίου με τη χαμηλότερη αποδοτικότητα ίσως εμφανίζει υψηλότερη παραγωγικότητα από την ελληνική αγροτική οικονομία.
Η χώρα χρειάζεται αναμφίβολα πρωτογενή τομέα. Δεν θα τον αποκτήσει ποτέ αυξάνοντας τις επιδοτήσεις. Ούτε, όμως, θα βελτιώσει την κατάσταση διατηρώντας τες στο σημερινό επίπεδο. Ούτε το φθηνότερο ρεύμα και τα φθηνότερα καύσιμα θα λύσουν το πρόβλημα. Η παραγωγικότητα του αγροτικού τομέα είναι στο 30% της μέσης ευρωπαϊκής απόδοσης.
Αν υπάρχει κάποια ελπίδα να αποκτήσει η χώρα σοβαρό πρωτογενή τομέα, αυτή περνά από την παντελή εξάλειψη των επιδοτήσεων και των αποζημιώσεων για φυσικές καταστροφές – υπαρκτής ή ανύπαρκτης παραγωγής. Στη σύγχρονη οικονομική δραστηριότητα υπάρχουν ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και χρηματιστήρια παραγώγων, ώστε να μπορεί κάποιος να ασφαλίσει την παραγωγή και τη δουλειά του.
Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι ο αγροτικός τομέας χρειάζεται μεταρρύθμιση και, όταν το λένε, εννοούν νέους συνεταιρισμούς και προγράμματα επιμόρφωσης νέων αγροτών.
Αυτό είναι λάθος.
Η ελληνική πολιτεία προσφέρει δωρεάν παιδεία σε όλα τα επίπεδα. Η χώρα διαθέτει επαρκείς γεωπονικές πανεπιστημιακές σχολές και ΙΕΚ για να καλύψουν τις ανάγκες της. Νέοι κύκλοι επιδοτούμενων σεμιναρίων επιμόρφωσης σημαίνουν απλώς νέες ευκαιρίες για τεμπέληδες να παραμείνουν για πάντα τεμπέληδες και ανειδίκευτοι.
Η ελληνική γεωργία χρειάζεται κίνητρα ώστε οι 500 χιλιάδες αγρότες να γίνουν 50 χιλιάδες και ο μέσος κλήρος από 30–50 στρέμματα να φτάσει τα 500 έως 1.000 στρέμματα.
Χρειάζονται επίσης κίνητρα ώστε ο κορμός της αγροτικής παραγωγής να περάσει σε μεγέθη και δομές ανώνυμων εταιρειών, με τεχνολογία, γεωπόνους, διευθυντές μάρκετινγκ και risk management, που θα μπορούν να παρακολουθούν και να ελέγχουν τις καλλιέργειες ακόμη και εξ αποστάσεως, μέσω δορυφόρων.
Τέτοια κίνητρα δεν μπορεί να είναι οι επιδοτήσεις, αλλά η μείωση της φορολογίας στις δραστηριότητες αυτών των επιχειρήσεων.
Ας μην αυταπατόμαστε: η άρση των μπλόκων δεν λύνει το πρόβλημα∙ απλώς το μεταθέτει χρονικά, αφήνοντας άθικτες τις βαθύτερες αιτίες και τις στρεβλώσεις που το γεννούν.
📬🖊️ Επιστολές αναγνωστών
Το Ισραήλ, η Τουρκία και ο Καποδίστριας
Καλησπέρα κύριε Κώστα
Στο σημερινό σας άρθρο έγινε μια σοβαρή ανάλυση και ευτυχώς το είδαμε μετά από καιρό.
Τα σημεία που αναφερθήκατε είναι σημαντικά και το πιο σημαντικό είναι ότι πλέον εξελίσσεται ανοιχτά η κόντρα ΗΠΑ-Τουρκίας.
Ο μπολιβαριανος χρυσός είναι μια πηγή εισοδήματος για την Τουρκία.
Εννοώ ότι στηρίζει το νόμισμα της και έτσι ενισχύεται η οικονομία της.
Πιστεύω ότι η Αμερική είχε πολλαπλά οφέλη με αυτήν την επιχείρηση και η μια πλευρά είναι η αποδυνάμωση της Τουρκίας επειδή το ζήτησε το Ισραήλ.
Ορθώς γράψατε τι είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε.
Αλλά πρώτα ας πάρουμε συνοπτικά τα τελευταία γεγονότα σε αυτή την προοδευτική ένταση Τουρκίας- Ισραήλ με στρατιωτικό βραχίονα της ΗΠΑ.
Πρώτα ξεκίνησε η επίθεση σε ισλαμιστές από της ΗΠΑ στην Νιγηρία. Αυτοί είναι κάτω από την ομπρέλα της Τουρκίας και ήταν απειλή για τον έλεγχο των αποθεμάτων πετρελαίου.
Ύστερα έγινε το μεγάλο παζάρι για την σφαίρα επιρροής. Το λέω μεγάλο γιατί ήταν μάλλον η τελευταία ευκαιρία της Τουρκίας να εγκαταλείψει τα όνειρα της για Περιφερειακά παιχνίδια και ισχύς.
Όπως έγιναν τα γεγονότα σήμερα με την απόπειρα δολοφονίας του Σύριου ηγέτη, δεν γνωρίζω μπορεί να είναι και νεκρός, δείχνει ότι η Αμερική δεν θα αφήσει κανέναν να έχει δύναμη Περιφερειακά εκτός από αυτήν.
Μέχρι στιγμής τα νερά φαίνονται ήρεμα για την Τουρκία αλλά αυτό θα αλλάξει μόλις πέσει το καθεστώς του Ιράν.
Μάλλον έχει δίκιο ο κ.Μαζης που στην ουσία λέει ότι στην Αλάσκα ξαναμοίρασαν την πίτα με την Ρωσία και την Κίνα φυσικά.
Το μόνο που μένει είναι να δούμε πόσο χρόνο έχουμε εμείς σαν Ελλάδα μέχρι να κάνουμε τον δούρειο ίππο του Ισραήλ.
Τις επόμενες ημέρες θα δούμε αντιδράσεις για την Βενεζουέλα κυρίως από την Κίνα που τόσο καιρό λέει για την Ταϊβάν και το καθεστώς της μη αναγνώρισης.
Πιστεύω ότι εκεί θα καθίσουν Κίνα-Αμερικη και θα δώσει τελικά η Αμερική την Ταϊβάν.
Μέχρι τότε έχει χρόνο η Τουρκία αλλά να θυμάστε δεν τελειώνει μόνο ο χρόνος της Τουρκίας αλλά και της Ελλάδας γιατί θα ανακατευτεί και θα δώσει τουλάχιστον ζωτικό χώρο για εχθροπραξίες.
Τότε θα είμαστε οι πρώτοι για τις ορέξεις των Τούρκων εθνικιστών λόγω συνόρων και διαφόρων.
Μετά θα αρχίσουν και τα εγχώρια προβλήματα μας να βγαίνουν στην επιφάνεια.
Δηλαδή ο κοινωνικός κατακερματισμός λόγω ταξικών, πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών διαφόρων να παίρνουν διαστάσεις.
Για μένα προσωπικά θα είναι μια μεγάλη ευκαιρία η χώρα να διαλυθεί και να ξαναφτιαχτεί η πολιτική δομή της από την αρχή.
Η λεγόμενη δημιουργική καταστροφή και αυτό το θέλω επειδή αγαπάω τον τόπο μου και δεν θέλω να τον βλέπω μέσα στην σήψη.
Εύχομαι καλή χρονιά με υγεία
Γ.Φ.
