Πάλι καλά! Μια «500άρα» μας πήγε αυτός ο γύρος των πολιτικών εξελίξεων. Ο επόμενος, τον Σεπτέμβριο, που θα είμαστε πια λίγα μέτρα πριν τον εκλογικό τερματισμό θα πάει τα διπλά. Και βλέπουμε.
Αν υπάρχει ένας πολύ σοβαρός λόγος να γίνουν εκλογές μια ώρα αρχύτερα είναι για να περιοριστεί η «φυγή προς τα εμπρός». Γιατί είναι σίγουρο πως μετά τις εκλογές, όλη αυτή η κυβερνητική «γαλαντομία» θα ξεχαστεί για πολύν καιρό.
Εξάλλου, έτσι όπως το πάει το οικονομικό επιτελείο, δεν θα έχει μείνει κάτι να μοιράσει από το (δήθεν) υπερπλεόνασμα.
Για να συνεννοηθούμε πόσο λάθος κατανοούμε τα πραγματικά δεδομένα, πρέπει να προσπαθήσετε να απαντήσετε στο εξής ερώτημα: «Γιατί, αφού η Ευρώπη σας αναγνωρίζει πλεόνασμα 12 δισ., μοιράζετε τόσο λίγα; Πού πάνε τα υπόλοιπα;» Τρέχα τώρα να εξηγήσεις ότι αυτά είναι το «Πρωτογενές Ισοζύγιο Γενικής Κυβέρνησης» (πίνακας 2 της Ανακοίνωσης) και δεν είναι για να τα κάνουμε Μπί-Εμ και άλλα ωραία, όπως γινόταν κάποτε και βρεθήκαμε στην απο κάτω.
Αυτή η ωραία «κομπίνα», το χρησιμοποιώ εδώ με την καλή την έννοια, ως συνδυασμό πραγμάτων δηλαδή και όχι ως απάτη, στήθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ είχαν υπογράψει ένα σκληρότατο μνημόνιο, αφού τα έκαναν μαντάρα με τους γνωστούς στο πανελλήνιο τρόπους τους το 2015, εφευρέθηκε ο όρος «κοινωνικό μέρισμα».
Γράφει ο κ. Τσίπρας (Ιθάκη, σ. 437): «Η απόδοση κοινωνικού μερίσματος ήταν για μένα μια πράξη για την οποία ένιωθα και εξακολουθώ να νιώθω, περήφανος (...) γιατί έφερε μια ανάσα ανθρωπιάς (και το 2016) μέσα σε ένα περιβάλλον απόλυτης πίεσης και αμφιβολίας, κόντρα σε όλους και σε όλα, καταφέραμε να μοιράσουμε 617 εκατομμύρια. Και την επόμενη χρονιά το ποσό αυτό σχεδόν διπλασιάστηκε (σε 1,5 δισεκατομμύριο)».
Φαντασθείτε τι θα γράψει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όταν θα έρθει η δική του ώρα των αναμνήσεων!
Ακόμη και η Τεχνητή Δικαιοσύνη (ChatGPT) σημειώνει «Με απλά λόγια: Το νούμερο ακούγεται μεγάλο, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του είναι ήδη «δεσμευμένο». Αυτό που πραγματικά μπορεί να δοθεί ως παροχές είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι του».
Το πρόβλημα με τις προεκλογικές δαπάνες είναι ότι σωρεύουν υποχρεώσεις για το κράτος (κατά κανόνα για «καλό σκοπό»), οι οποίες, μαζί με όλες τις άλλες, εμποδίζουν την μείωση των φόρων, που θα ήταν η ορθολογική και αναπτυξιακή επιλογή.
Αν καλά διαβάζω την ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών, του οποίου προΐσταται ο πρόεδρος του Eurogroup οι παραπανίσιες «Καθαρές εθνικά χρηματοδοτούμενες πρωτογενείς δαπάνες», που επωμίζεται το κράτος με τα μέχρι σήμερα μέτρα ανέρχονται σε 2,9 δισ. συν 7,5 δισ. συν 2,4 μόνον για τα χρόνια 2025, 2026 και 2027. Σύνολο: σχεδόν 13 δισ. ευρώ.
Αλλά, στην αμέσως προηγούμενη σελίδα της σχετικής παρουσίασης, οι προσαρμοσμένες προβλέψεις που κάνει το Υπουργείο για την πορεία της οικονομίας είναι πολύ χειρότερες εκείνων που είχε κάνει όταν ζήτησε από τη Βουλή να εγκρίνει τον εκτελούμενο ήδη Προϋπολογισμό. Το άξιο προσοχής είναι ότι η εκτίμηση του τεχνοκρατικού, κατά βάση, οικονομικού επιτελείου είναι ότι στη διετία 2026-2027 η Ελλάδα δεν θα υποστεί καμία επίπτωση από την κρίση που έχει ξεσπάσει: 4,1% υπολόγιζαν πριν την κρίση, 4% υπολογίζουν τώρα. Το κρατικό ταμείο όμως θα εμφανίσει ακόμη μεγαλύτερο πρωτογενές πλεόνασμα (6,5 εκατοστιαίες μονάδες).
Πλην όμως, ο πληθωρισμός που είχε υπολογιστεί να τρέξει με 4 και κάτι τοις εκατό, τώρα εκτιμάται σε σχεδόν 6%. Προφανώς, η κυβέρνηση πιστεύει ότι οι καταναλωτές θα βρουν αρκετά χρήματα για να καλύψουν και τη ζημιά της ακρίβειας και να διατηρήσουν τα κρατικά πλεονάσματα. Η αισιοδοξία «πεθαίνει» τελευταία.
Και πάλι όμως οι ψηφοφόροι είναι καχύποπτοι και θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι η κυβέρνηση «κάπου αλλού» σπαταλά τα λεφτά του πλεονάσματος και αρνείται να κάνει όσα προτείνει η πάντα ανοιχτοχέρα αντιπολίτευση. Αυτή η αντιπολίτευση που θέλει να γίνει κυβέρνηση «με έστω και μια ψήφο μπροστά» ξεχνά ότι το κράτος πρέπει να πληρώνει τόκους 8 δισ. από αυτό το τρομερό «υπερπλεόνασμα» πρέπει επίσης να μειώνει κάπως, όπως το έχει κάνει τα τελευταία χρόνια αυτό το φοβερό δημόσιο χρέος που βρίσκεται ακόμη στα 363 δισεκατομμύρια ευρώ!
