Αύριο ιδρύεται επίσημα και το κόμμα Τσίπρα και οι Εταιρείες Δημοσκοπήσεων του ΣΕΔΕΑ θα μπορούν να ξεκινήσουν για να κάνουν τις πρώτες έρευνές του στις οποίες θα μετρήσουν τα δύο νέα κόμματα στην πρόθεση ψήφου. Αυτή ήταν η σωστή δέσμευση που υπήρχε και δεν κατανοώ γιατί εταιρείες βιάστηκαν να μετρήσουν τα κόμματα αυτά. Όχι τίποτε άλλο, αλλά νέα κόμματα που διαμορφώνονται δεν μετριούνται και κάθε ποσοστό που βρίσκεις είναι κάτι περισσότερο από ανασφαλές.
Είναι χρησιμότερο να συσσωρεύεις ποιοτικά χαρακτηριστικά, να παρακολουθείς την πορεία τους, παρά να τρέχεις να μετρήσεις μια πρόθεση ψήφου. Ας είμαστε ακόμα πιο σαφείς από την αρχή. Ακόμα και οι πρώτες μετρήσεις που θα γίνουν μετά από την ίδρυση του κόμματος Τσίπρα και Καρυστιανού θα αποτελούν μια πρώτη προσέγγιση. Δεν θα μπορούμε να μιλήσουμε για τις τάσεις που δημιουργούνται, πολύ περισσότερο για κάποια πιο σταθεροποιημένη εικόνα συσχετισμών. Βλέπω τάσεις σημαίνει έχω 2-3 έρευνες, βλέπω και αναλύω χρονοσειρές. Θα χρειαστούν οι μετρήσεις του Ιουλίου, ακόμα και του Σεπτεμβρίου πιθανά για να είμαστε πιο σίγουροι για την εικόνα.
Ένα παράδειγμα χωρίς απαντήσεις: Το κόμμα Καρυστιανού έδειχνε να σταθεροποιείται το τελευταίο δίμηνο σε μια δυνητική ψήφο της τάξης του 21% (πολύ και αρκετά πιθανό να ψηφιστεί) και αναδείκνυε ένα σημαντικό ιδεολογικό και πολιτικό εύρος δυνάμεων από την ακροαριστερά μέχρι και ακροδεξιά. Άραγε παρουσιάζει την ίδια εικόνα σήμερα μετά την ιδρυτική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη; Θα το δούμε, όπως θα δούμε και την επίδοσή της στην πρόθεση ψήφου. Δεν χρειάζεται να βιαστούμε γιατί πρέπει να βλέπουμε ταυτόχρονα και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα στην κοινωνία.
Έτσι για πάρα πολλούς ο γενικός αντισυστημικός, η επίκληση εξ ορισμού της ηθικής ανωτερότητας από κάποιους που έχουν καθαρά χέρια απέναντι στους άλλους που είναι το λιγότερο διεφθαρμένοι, η ηθικολογία, οι κορώνες για αποκατάσταση της Δημοκρατίας και για «χώρα που κυβερνιέται επί 200 χρόνια από ραγιάδες» είναι για πολλούς αποκρουστικά και επικίνδυνα τσιτάτα γνώριμα ακόμα και από ακραίες εκδοχές της ακροδεξιάς αλλά και ακροαριστεράς στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
Ωστόσο, πόσο είναι το τμήμα της ελληνικής κοινωνίας που πιστεύει ότι «μας πρόδωσαν κόμματα, Κράτος, Δικαιοσύνη, media;». Δεν πιστεύω ότι είναι μικρό, με συστημικά και τέως κυβερνητικά κόμματα να σιγοντάρουν ουσιαστικά αυτή την αντίληψη με όσες, μεγαλοστομίες και αφορισμούς εκτοξεύουν καθημερινά. Γι αυτό, ας περιμένουμε να δούμε τις έρευνες.
Το σίγουρο είναι ότι τυχόν ξεσπάσματα μιας κουρασμένης κοινωνίας δεν μπορούν να συγκροτήσουν κάποιο πολιτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Αυτή είναι και η πρόκληση για τον Α. Τσίπρα που φαίνεται να απευθύνεται σε ένα καθαρό κεντροαριστερό και αριστερό ακροατήριο. Διαθέτει μια δυνητική ψήφο της τάξης του 19.1% (7.7% πολύ και 11.4% αρκετά), ενώ φαίνεται να έχει δυνατότητα «εισπράξεων» από ΣΥΡΙΖΑ το 60.5% των δυνάμεών του στις Ευρωεκλογές (32.3% πολύ, 28.2% αρκετά), από ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και λίγο από ΜΕΡΑ 25, το 38.7% της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ (16.5% πολύ και 22.2%), αλλά και ΠΑΣΟΚ αφού το 5.3% των δυνάμεών του και το 19.1% δηλώνει πολύ και αρκετά πιθανό να ψηφίσει ένα κόμμα Τσίπρα.
Ο Α. Τσίπρας δεν είναι ο άφθαρτος νέος, ορμητικός Πολιτικός του 2010, προσπάθησε με το rebranding να απευθυνθεί στον χώρο του Κέντρου όπου και απέτυχε, ενώ το βιβλίο του μοιάζει να αναθέρμανε ένα 70% αντισυσπείρωσης που θυμίζει το αντισυριζα μέτωπο. Έχει βαρίδια τη διακυβέρνησή του και ιδιαίτερα το περίφημο πρώτο 6μηνο της «υπερήφανης διακυβέρνησης». Έχει σύμμαχο στην προσπάθεια την αποτυχία του ΠΑΣΟΚ να αξιοποιήσει το μακρύ διάστημα που μόνο του έβλεπε τη ΝΔ να ανεβοκατεβαίνει και τον ΣΥΡΙΖΑ να καταρρέει χωρίς να μπορεί να ξεφύγει αυξάνοντας τις δυνάμεις του και την αδυναμία να δημιουργήσει ένα αντίπαλο δέος στον Κ. Μητσοτάκη, όπως και την κατάσταση απελπισίας δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ που αναζητούν εναγωνίως σωτήρα, ζώντας σε κατάσταση αποσύνθεσης.
Σίγουρα πάντως αξιοποιώντας και τα λάθη του ΠΑΣΟΚ μπορεί να διεκδικήσει τη δεύτερη θέση και να μετατραπεί στον αντίθετο πόλο στην προοπτική του 2030. Τα δύσκολα θα ξεκινήσουν την Τρίτη το βράδυ, ξέροντας ότι έχει «ταβάνι»… Όπως θα ξεκινήσουν και όλοι να πυροβολούν – ελπίζω όχι τις δημοσκοπήσεις – αλλά αυτούς που θα τους μειώνουν τα ποσοστά ή και θα τους εξαφανίζουν.
Για να δούμε. Η εμφάνιση των δύο νέων κομμάτων δεν φαίνεται να μπορεί να ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό, αλλά να φέρουν αρκετή ανακατωσούρα στον χώρο της Αντιπολίτευσης. Έστω και έτσι όμως, θα υπάρχει ενδιαφέρον…
* Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).
