11ος χρόνος
ημέρα 3871η
ημέρα 3871η
Κυριακή ,
7 Ιουνίου 2026
7 Ιουνίου 2026
ΑΠΟΨΗ
ΑΠΟΨΗ
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ που έδιωξε (άδικα) τον Αλέξη και η Κρήτη που δεν εξαγοράζεται
Έψαχναν, που λέτε, στον ΣΥΡΙΖΑ τους λόγους της εκλογικής τους συντριβής το 2023. Τόσους έμπειρους αναλυτές έχουν, τόσους βαθιά μελετημένους μαρξιστές, τόσα κοινωνιολογικά καταρτισμένα στελέχη, αλλά ήταν αδύνατο να ανιχνεύσουν τα αίτια της ήττας. Μέχρι που ο φίλος μου ο Κώστας ο Αρβανίτης, ίσως επειδή εκεί στις Βρυξέλλες διατηρείται πιο καθαρό το μυαλό, το βρήκε. Με τον ΟΠΕΚΕΠΕ υπήρξε αλλοίωση αποτελέσματος.
Η ανοησία του «ΟΧΙ» έκανε τα απίθανα-πιθανά
Μόνον δέκα Δήμοι στην Αττική, η Αμφίπολη και η Νέα Ζίχνη Σερρών, οι Πρέσπες, οι Οινούσες, το Νεστόριο Καστοριάς, το Αγαθονήσι Δωδεκανήσου και η Ορεστιάδα Εβρου, έδωσαν πλειοψηφία στο «ΝΑΙ». Όλοι οι νομοί της Ελλάδας πήγαν στην αγκαλιά των Τσίπρα-Καμμένου-Μιχαλολιάκου. Το χαμηλότερο ποσοστό του «ΝΑΙ» ήταν στα Χανιά, στην Κέρκυρα, στην Ικαρία και στον Ασπρόπυργο Αττικής. Η εντολή ήταν σαφής. «Να τους τρίψεις τις προτάσεις τους στα μούτρα». Ειδικά οι Κρητικοί, που είναι και στο προσκήνιο αυτές τις μέρες...
Η καταιγίδα πριν τη νηνεμία
Μόνο ένας τυφλός ή καλοβολεμένος αρνείται να δει πως οι ΗΠΑ —και μαζί τους ολόκληρος ο κόσμος— έχουν εισέλθει σε περίοδο κρίσης. Οι αυταρχικοί ηγέτες και οι αναθεωρητές τροχίζουν τα μαχαίρια για μια νέα αναδιανομή ισχύος. Οι κρυπτοφασίστες ξαναβγαίνουν από τα λαγούμια τους, πιστεύοντας πως πλησιάζει η ώρα τους —όπως και τη δεκαετία του ’30. Στο βιβλίο μου «Η επερχόμενη αταξία», εξηγώ γιατί αυτή η ταραχώδης εποχή δεν είναι παρένθεση αλλά νομοτελειακή κατάληξη. Η Δύση έχει πέσει σε πέντε παγίδες. Η παγίδα του χρέους – Δημόσιο και ιδιωτικό χρέος...
Οι μεγάλες αγάπες κρύβουν και μεγάλα μυστικά
Ότι η Μέρκελ συνεργαζόταν καλύτερα με τον Αλέξη Τσίπρα απ’ ότι με τον Αντώνη Σαμαρά, το γνωρίζουμε από εκείνες τις δύσκολες εποχές του δημοψηφίσματος. Παρά τα ηρωικά «Merkel go home» ο Αλέξης Τσίπρας ήταν ο πρωθυπουργός που έκανε όλα τα χατίρια της Άνγκελα. Υπήρξαμε τυχεροί που απέναντι στον Σόιμπλε βρέθηκε ο Βαγγέλης Βενιζέλος και όχι ο Αλέξης Τσίπρας ή ο Γιάνης Βαρουφάκης, όταν ο υπουργός της Μέρκελ μας πρότεινε την έξοδο από το ευρώ. Δεν ξέρουμε αν ο Αλέξης θα μπορούσε να αντισταθεί στην Άνγκελα.
Η Μουσική αλλάζει μαέστρο: Από τον καλλιτέχνη στον Prompt Creator
Η υπόθεση Velvet Sundown θα μείνει στην ιστορία ως η πρώτη μεγάλη καλλιτεχνική φάρσα της εποχής της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ένα συγκρότημα που δεν υπήρξε ποτέ, με 500.000 μηνιαίους ακροατές στο Spotify, με υποτιθέμενους μουσικούς και φωτογραφίες που αποδείχθηκαν ψεύτικες. Πολλοί υποψιάστηκαν την αλήθεια όταν είδαν την απίστευτη ταχύτητα με την οποία το συγκρότημα κυκλοφορούσε ολόκληρα άλμπουμ.
Αυτές οι 15 μονάδες διαφορά δεν λένε να πέσουν
Έβλεπα με τι αγωνία περίμεναν οι άσπονδοι φίλοι και εχθροί του Μητσοτάκη τις δημοσκοπήσεις που θα δημοσιοποιούνταν ενώ έτρεχε η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ. Τους προειδοποιούσα, εντελώς φιλικά, ότι αδίκως αναμένουν πτώση των ποσοστών της Νέας Δημοκρατίας. Τέτοια ζητήματα έχουν ενσωματωθεί στην πολιτική κανονικότητα και δεν προκαλούν καμιά εντύπωση. Όπως και οι υποκλοπές, αφορούν έναν περιορισμένο κύκλο ανθρώπων οι οποίοι ανησυχούν για την ποιότητα της δημοκρατίας μας.
Η πολιτική καμπύλη Τεμπών και ΟΠΕΚΕΠΕ
Άρχισε ήδη ο ΟΠΕΚΕΠΕ να γίνεται ούνα φάτσα ούνα ράτσα με τα Τέμπη. Παρέλαβαν την ολοκαίνουρια ιστορία οι πολιτικοί αναλυτές, τα πρωινάδικα των τηλεοράσεων, οι βουλευτές συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, οι εφημερίδες των αποκαλύψεων, τα social media, οι τυμβωρύχοι παρελθόντων υποθέσεων και δηλώσεων, οι αγροτοσυνδικαλιστές, οι νομικοί εμπειρογνώμονες, οι δήθεν οργισμένοι και οι τάχα εμβρόντητοι, οπότε μέσα σε μια βδομάδα κατάφεραν να το κάνουν σαν τα μούτρα τους.
Δύο μέρες πριν το φαύλο δημοψήφισμα
«Σας καλώ την Κυριακή να πείτε ξανά ένα μεγάλο και περήφανο ΟΧΙ στα τελεσίγραφα. Να γυρίσετε την πλάτη σε αυτούς που σας τρομοκρατούν καθημερινά (...) Από τούτο εδώ τον τόπο, λέει η μυθολογία, ο Δίας άρπαξε την Ευρώπη. Από τούτο εδώ τον τόπο θέλουν τώρα οι τεχνοκράτες της λιτότητας να ξαναρπάξουν την Ευρώπη. Ε λοιπόν, ΟΧΙ. Θα τους πούμε ΟΧΙ την Κυριακή». Απόσπασμα από την παθιασμένη ομιλία Αλέξη Τσίπρα στην προεκλογική συγκέντρωση του ΟΧΙ στο Σύνταγμα στις 4 Ιουλίου, ημέρα Παρασκευή του 2015.
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου
Η χώρα – λέει – συγκλονίζεται από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σάμπως και δεν το ξέραμε ότι τα μαϊμού βοσκοτόπια ταΐζουν ψήφους, κομματάρχες και ρουσφέτια. Το κράτος δεν χρηματοδοτεί την παραγωγή, αλλά την παρακμή – με έντυπα, επιδοτήσεις και drone που χαρτογραφούν τη διαφθορά από ψηλά. Αλλά το μεγαλύτερο σκάνδαλο δεν πετάει πάνω από χωράφια. Στρογγυλοκάθεται μέσα στις αίθουσες των Λυκείων. Εκεί όπου το 90% των μαθητών της Γ’ Λυκείου παίρνει 18 και 19 στο απολυτήριο και ούτε 12.000 μόρια στις πανελλαδικές.
Ένα θορυβώδες ποδήλατο και ο διάβολος στα social
Κάθε εποχή έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Ο πατέρας της συζύγου μου είχε αντικρύσει στη Ρόδο για πρώτη φορά ποδήλατο! Ένας Ιταλός στρατιώτης κατέβαινε την Ιπποτών κάνοντας εκκωφαντικό θόρυβο, καθώς τα λάστιχα χοροπηδούσαν στο κοχλάκι. Το μηχάνημα του διαβόλου, φωνάζανε έντρομοι. Τα social είναι για μας μια ακόμη μηχανή του διαβόλου. Καινούργια, θορυβώδης, πρωτόγονη. Κι όμως, εκεί παράγεται πολιτική. Κάθε καινοτομία στην εποχή της παράγει πολιτική.
Ο Ελέφαντας στο δωμάτιο: ΚΑΠ - Ένα μοντέλο προσχεδιασμένης διαφθοράς
Η συζήτηση για τη διαφθορά στην Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης μοιάζει να επικεντρώνεται πάντα στο σύμπτωμα και ποτέ στην ασθένεια. Στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Ανατολική Ευρώπη – παντού εμφανίζονται σκάνδαλα, ψευδείς δηλώσεις, πλαστογραφημένα έγγραφα, δίκτυα απάτης που απομυζούν εκατομμύρια ευρώ. Και όμως, το κοινό αφήγημα παραμένει: να βελτιώσουμε τους ελέγχους, να ενισχύσουμε τη διαφάνεια, να πιάσουμε τους απατεώνες. Σαν να φταίνε απλώς τα «κακά μήλα».
Μετρώ πόσες φορές έχει πέσει ο Κούλης
Οι εχθροί του Κούλη είναι μια ενδιαφέρουσα συνομοταξία με ακόμα πιο ενδιαφέρουσες ομοταξίες. Σκοπός τους είναι η πτώση Μητσοτάκη, την οποία βλέπουν με μια διάθεση σύγχρονων σταυροφόρων. Έτσι, εδώ και μια τετραετία, συνεχώς την προαναγγέλλουν. Έχουμε και λέμε. Την πρώτη φορά που θα έπεφτε ο Κούλης ήταν μετά τις φωτιές στην Εύβοια, το καλοκαίρι του 2021, όταν και ακούστηκε το γνωστό υβριστικό σύνθημα. Τη δεύτερη φορά μετά τις υποκλοπές που συνέπεσε και με τον «τραγικό θάνατο» της μικρής Μαρίας στον Έβρο.
«Γιατί θες να με φας;» - «Είναι πολλά τα λεφτά...»
O Κωστής Χατζηδάκης ανακοίνωσε ένα νέο πλούσιο «πακέτο» ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων για τα επόμενα χρόνια. «Είναι το μισό Ταμείο Ανάκαμψης» σημείωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, προχθές, για να δώσει το μέτρο του νέου ευρωπακτωλού. Δεν έχω αναλυτικά τα στοιχεία και δεν έχω τον χρόνο να τα αναζητήσω με επάρκεια αυτή τη στιγμή, πόσα έχουμε πάρει από την Ευρώπη. Από μνήμης τα υπολογίζω γύρω στα 250 δισ. ευρώ για την περίοδο αφότου μπήκαμε στην Ευρωζώνη δηλαδή μετά το 2000. Αυτά χωρίς τα χρήματα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, που πρέπει...
Οι επιδοτήσεις ως δηλητήριο
Οι επιδοτήσεις – αυτό το μαγικό χαρτζιλίκι των Βρυξελλών – ξεκίνησαν κάποτε ως εργαλείο στήριξης σε περιόδους κρίσης ή μετασχηματισμού. Στην ελληνική πραγματικότητα όμως, εξελίχθηκαν σε κάτι πολύ πιο δημιουργικό: σε μόνιμο μηχανισμό διαφθοράς, τεμπελιάς και παρακμής. Πρώτο θύμα; Ο μηχανισμός διανομής. Εκεί όπου αντί να κυνηγάς παραγωγή κυνηγάς... γνωριμίες. Η γραφειοκρατία δεν ελέγχει, απλώς διεκπεραιώνει, τα «παραθυράκια» μετατρέπονται σε κανονικές εισόδους και τα «ελιές χωρίς φύλλα» και «κατσίκια σε ταράτσες» γίνονται κλαδικά ανέκδοτα. Συνεταιρισμοί και κρατικές υπηρεσίες...
Εθνικοί πρωταθλητές νούμερο 2
Στα χρόνια της απόλυτης κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ δημιουργήθηκε το αφήγημα των εθνικών πρωταθλητών. Επί της ουσίας δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για να πέσουν τα κοινοτικά κονδύλια στα χέρια των μεγάλων επιχειρήσεων. Το ίδιο ακριβώς έγινε και με το Ταμείο Ανάκαμψης. Έχουμε μια επανάληψη του σεναρίου «εθνικοί πρωταθλητές». Η σκέψη ήταν σωστή. Τα κοινοτικά χρήματα δεν έπρεπε να χαθούν. Το θέμα είναι ότι οι πρωταθλητές δεν πιέστηκαν να κάνουν την καλύτερη δουλειά και επιπλέον δεν άφησαν οι δουλειές να διαχυθούν προς τα κάτω.
O μύθος του κόμματος Μασκ
Ο θόρυβος γύρω από το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός νέου πολιτικού κόμματος από τον Ίλον Μασκ είναι χαρακτηριστικός της εποχής μας. Μια εποχή όπου η είδηση δεν χρειάζεται απαραίτητα περιεχόμενο – αρκεί ένα όνομα, ένα tweet και μια γερή δόση φαντασίας. Η συζήτηση όμως για το «Κόμμα Μασκ» αποτυγχάνει να σταθεί σοβαρά στην πιο βασική πραγματικότητα: το (υποτιθέμενο) εγχείρημα αυτό είναι καταδικασμένο να αποτύχει, για λόγους θεσμικούς, πολιτικούς και – ίσως πάνω απ’ όλα – προσωπικούς.
Έχει γούστο να κάνει εκλογές ο Μητσοτάκης!
Για να ηρεμήσω τις αριστερές ψυχούλες και τις λοιπές «προοδευτικές» δυνάμεις, πρόκειται για ένα καφενειακό σενάριο. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις πώς λειτουργεί το μυαλό του ανθρώπου. Μπορεί ο Μητσοτάκης να πει πως αφού αυτός παρέλαβε ένα κράτος—πρότυπο διαφάνειας και εντιμότητας και το μετέτρεψε σε ένα διαφθορείο, τότε να αυτομαστιγωθεί ζητώντας την ψήφο των πολιτών. Μάλιστα έχει και έναν ακόμα καλό λόγο για να πάει σε εκλογές.
Ψοφοδεείς
Έτυχε να βρεθώ σε παρέα Νεοδημοκρατών βουλευτών. Θέμα συζήτησης ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Ρωτώ τον έναν. Κουνάει το κεφάλι του βαριά, σαν να του πέθανε συγγενικό πρόσωπο. «Δύσκολα, δύσκολα…» αναστενάζει. Ρωτώ τον άλλον. «Άστα, μεγάλο πρόβλημα…» μουρμουράει. Έχει κατεβάσει μαύρες πλερέζες, λες και βρίσκεται ήδη στην ουρά του ταμείου ανεργίας για να πάρει το γλίσχρο βοήθημα με το οποίο θα θρέψει τα παιδιά του. Πάω να μιλήσω στον τρίτο, αντικρίζω ένα πολιτικό ερείπιο.
Είναι η Οικονομία σύντροφοι
Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι οι επενδύσεις στην Ελλάδα κινούνται εδώ και χρόνια κάτω από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Οι επενδύσεις στην Ελλάδα σε ετήσια βάση κυμαίνονται στο 13 με 14% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ βρίσκεται στο 21%. Κάτω από εμάς στην Ευρώπη των 27 έχουμε «βάλει» Κύπρο, Πορτογαλία και Μάλτα. Είναι η οικονομία σύντροφοι. Και απ’ αυτό κινδυνεύει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Τα σκάνδαλα έχουν ακροατήριο επειδή η φτώχεια σκεπάζει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Για να ανακάμψει η οικονομία χρειάζονται επενδύσεις.
Το δικαίωμα των γονέων εναντίον της κρατικής ιδεολογίας
Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, την Παρασκευή που μας πέρασε, στην υπόθεση Mahmoud v. Taylor έρχεται να επιβεβαιώσει μια αρχή που πολλοί φαίνεται να έχουν ξεχάσει: τα παιδιά ανήκουν στις οικογένειές τους, όχι στο κράτος. Η υπόθεση ξεκίνησε όταν η σχολική περιφέρεια του Μοντγκόμερι στο Μέριλαντ επέβαλε τη διδασκαλία «LGBTQ+-θετικών» ιστοριών και βιβλίων σε παιδιά δημοτικού, χωρίς να παρέχει στους γονείς τη δυνατότητα εξαίρεσης.
Μητσοτάκης: «Αποτύχαμε»
Ο πρωθυπουργός είχε άλλες τρεις εναλλακτικές. Εναλλακτική πρώτη: να δηλώσει «αυτή είναι η Ελλάδα», όπως ο Κ. Σημίτης και να πάει παρακάτω. Εναλλακτική δεύτερη: να μην πει τίποτα, όπως ο Κώστας Καραμανλής. Να πιει το αμίλητο νερό. Εναλλακτική τρίτη: να πει ένα mea culpa, όπως ο αείμνηστος Ανδρέας και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Δεν έκανε τίποτα από αυτά, αλλά ανέλαβε τις ευθύνες του, ακόμα και αυτές που δεν του ανήκαν. Στην πολιτική αυτό συμβαίνει. Ο τελευταίος πληρώνει τις αμαρτίες και των προηγούμενων.
