Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, κατηγόρησε τους αντιπάλους της Τεχεράνης ότι επιχειρούν να προκαλέσουν «διαίρεση και κοινωνικό κατακερματισμό» στο εσωτερικό της χώρας, μετά από όσα περιέγραψε ως «στρατιωτικές ήττες» σε βάρος τους.
Σε μήνυμά του με αφορμή την επέτειο από την έναρξη λειτουργίας του πρώτου ιρανικού κοινοβουλίου και την έναρξη του τρίτου έτους της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου, ο Χαμενεΐ υποστήριξε ότι οι αντίπαλοι του Ιράν, έπειτα από «επιβεβλημένο πόλεμο, οικονομική πίεση και πολιτικο-μιντιακή πολιορκία», επιχειρούν πλέον να υπονομεύσουν τη συνοχή της χώρας.
«Το τυφλό σχέδιο του εχθρού — μετά τον επιβεβλημένο πόλεμο, την οικονομική πίεση και την πολιτική και μιντιακή πολιορκία — είναι να δημιουργήσει διαίρεση και κοινωνικό κατακερματισμό, ώστε να αντισταθμίσει τις ήττες του στο στρατιωτικό πεδίο και να γονατίσει το ιρανικό έθνος», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο Ιρανός ηγέτης κάλεσε παράλληλα όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις να προστατεύσουν την εθνική ενότητα, σημειώνοντας ότι ακόμη και «δικαιολογημένες ή αδικαιολόγητες διαφορές» δεν θα πρέπει να μετατρέπονται σε συγκρούσεις και διχασμό.
Αναφερόμενος στη «μεταπολεμική περίοδο», ο Χαμενεΐ ζήτησε από την κυβέρνηση και το κοινοβούλιο να επικεντρωθούν στην οικονομική σταθερότητα, στη μείωση του πληθωρισμού, στη διαχείριση της ρευστότητας και στην ενίσχυση της παραγωγής και της ανοικοδόμησης μετά τον «δεύτερο και τρίτο επιβεβλημένο πόλεμο».
Παράλληλα, έκανε λόγο για τη «νέα θέση» του Ιράν στην περιοχή και διεθνώς, καλώντας τους βουλευτές να ενισχύσουν την «κοινοβουλευτική διπλωματία» και να υιοθετήσουν «σαφείς και ισχυρές θέσεις» απέναντι στις «υπερβολικές απαιτήσεις αλαζονικών δυνάμεων».
Στο μήνυμά του, χαρακτήρισε το ιρανικό κοινοβούλιο «ενσάρκωση του έθνους» και υπογράμμισε την ανάγκη συντονισμού όλων των κρατικών θεσμών για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων, της διαφθοράς και της κοινωνικής πίεσης.
Ο Χαμενεΐ σημείωσε τέλος ότι η κοινωνία χρειάζεται «πραγματικά σημάδια ελπίδας, μια σταθερή πορεία και ένα σαφές όραμα για το μέλλον», προσθέτοντας ότι το κοινοβούλιο μπορεί να αποτελέσει «κινητήρια δύναμη δημιουργίας ελπίδας».
