Η ισχυρή πτώση των τιμών του χρυσού και ασημιού, εκδηλώθηκε με αφορμή τις ειδήσεις σχετικά με τον επόμενο πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed), ο οποίος είναι αντίθετος στη μείωση των επιτοκίων και στην πολιτική του φθηνού δολαρίου. Αδρανοποιώντας με αυτόν τον τρόπο το βασικό αφήγημα της έκρηξης των τιμών των πολύτιμων μετάλλων.
Μα είναι δυνατόν ο εκλεκτός του προέδρου Τραμπ για το αξίωμα του προέδρου της Fed, να μην συμμερίζεται τις βασικές οικονομικές πολιτικές που έχει θέσει ο Λευκός Οίκος; Τις πολιτικές του αδύναμου δολαρίου με σκοπό αφενός την εκτόξευση των αμερικανικών εξαγωγών και αφετέρου την αναγέννηση της αμερικανικής βιομηχανικής παραγωγής και μεταποίησης;
Ο Κέβιν Γουόρς είναι ένας σκληρός υπερασπιστής της μονεταριστικής ορθοδοξίας. Έχει θητεύσει ήδη σαν τεχνοκρατικό στέλεχος στην Fed, ενώ έχει περάσει και από σημαντικές θέσεις της Wall Street. Είναι σταθερά αντίθετος στην πολιτική της νομισματικής χαλάρωσης, στο «τύπωμα» χρήματος και θεωρεί πως όταν υπάρχει κρίση είναι δουλειά του Κογκρέσου να την λύνει, υιοθετώντας και νομοθετώντας δημοσιονομικά μέτρα. Είτε με μείωση των ομοσπονδιακών δαπανών, είτε με αύξηση των φορολογικών εσόδων. Με δυο λόγια η οικονομική του αντίληψη, κλίνει προς την μη περαιτέρω μείωση των επιτοκίων, ώστε να συγκρατηθεί ο επίμονος πληθωρισμός και να περιοριστεί η προσφορά χρήματος στο σύστημα από την πλευρά της Fed.
Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα ο Κέβιν Γουόρς, δείχνει να έχει βάλει «νερό στο κρασί» του και να αναφέρεται σε μείωση των επιτοκίων. Οι αναλυτές δίνουν δυο ερμηνείες για την εμφάνιση της αλλαγής στάσης του υποψηφίου προέδρου της Fed. H πρώτη είναι ότι οι σχετικές δηλώσεις έγιναν ώστε να προταθεί για τη συγκεκριμένη θέση, να κάνει μια πρώτη μείωση στα επιτόκια μέχρι το Q2 και μετά να επανέλθει στην «σκληρή» πολιτική του. Η δεύτερη είναι ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια δραστική μεταβολή της ίδιας της κοσμοθεωρίας του, ώστε να εξυπηρετηθεί απρόσκοπτα η πολιτική του προέδρου Τραμπ.
Όπως και να έχει, αμφότερες οι ερμηνείες επιτείνουν το κλίμα αβεβαιότητας και ανασφάλειας, αφού το τοπίο μοιάζει περισσότερο με κινούμενο άμμο παρά με καλοστρωμένο διάδρομο απογείωσης.
Προς το παρόν οι αγορές ενσωμάτωσαν στις τιμές τους την πρώτη ερμηνεία. Εστιάζοντας στην καταπολέμηση του πληθωρισμού και στη διατήρηση της ανεξαρτησίας της Fed. Κάτι που μειώνει τις προσδοκίες για μια πιο χαλαρή νομισματική πολιτική και πιθανές μειώσεις επιτοκίων, γεγονός που αποδυναμώνει τη ζήτηση για περιουσιακά στοιχεία που δεν «προσφέρουν εισόδημα», «μερίσματα», ή «τόκους» όπως είναι ο χρυσός και το ασήμι.
Έτσι το δολάριο σημείωσε άνοδο. Οπότε στην ισορροπία με τον χρυσό και το ασήμι, το ισχυρότερο δολάριο άσκησε αμέσως καθοδική πίεση προς τις τιμές των πολύτιμων μετάλλων.
Άλλωστε λίγο πολύ, όλοι ανέμεναν μια κατοχύρωση κερδών. Αυτό που ονομάζουμε «profit taking» μετά από την παραβολική εκτόξευση των τιμών του χρυσού και του ασημιού, που έμοιαζε περισσότερο με συμπεριφορά μιας ασήμαντης κερδοσκοπικής μετοχής παρά με σταθερή και υγιή ανοδική πορεία. Είναι λογικό όταν οι αξίες των περιουσιακών στοιχείων γίνονται υπερβολικές και οδηγούνται σε «υπεραγορασμένα» επίπεδα, οι επενδυτές και οι traders να εκμεταλλεύονται τις αφορμές και τις ευκαιρίες και να σπεύδουν να «κλειδώσουν» τα κέρδη τους, προκαλώντας απότομες ρευστοποιήσεις.
Και μάλιστα με δεδομένο ότι ο χρυσός και το ασήμι έχουν μαγνητίσει πέρα από τις κεντρικές τράπεζες και τους ισχυρούς θεσμικούς επενδυτές, μεγάλη μερίδα των ιδιωτών επενδυτών που «είδαν λάμψη» και μπήκαν στο παιχνίδι κυρίως με μοχλευμένα κεφάλαια, κοινώς με δανεικά μέσω «margins», η πτώση από ένα σημείο και μετά αυτοτροφοδοτήθηκε. Διότι καθώς οι τιμές άρχισαν να υποχωρούν, ενεργοποιήθηκαν οι αυτόματοι μηχανισμοί πωλήσεων λόγω των «margin calls» και των εντολών «stop loss», επιταχύνοντας με αυτόν τον τρόπο την πτωτική πορεία. Κοινώς, «έσκαγαν οι λογαριασμοί», όπως λέμε στην χρηματιστηριακή διάλεκτο.
Αυτό που εξελίχθηκε λοιπόν μπροστά στα μάτια μας δεν ήταν μια απλή διόρθωση της αγοράς. Ήταν ένα σοκ της αγοράς από τις ειδήσεις για την πιθανή μεταβολή της κυρίαρχης επιθυμίας του Λευκού Οίκου σχετικά με τη νομισματική πολιτική, που συνοδεύτηκε και από «αναγκαστικές» ρευστοποιήσεις χαρτοφυλακίων, σαν αποτέλεσμα της στρεβλής ανόδου των τιμών του χρυσού και ασημιού το τελευταίο χρονικό διάστημα.
Αλλάζει η μακροπρόθεσμη εικόνα; Οι λόγοι για τους οποίους οι τιμές του χρυσού κινούνται σε ένα έντονο ανοδικό κανάλι δεν έχουν εξαφανιστεί. Η γεωπολιτική αβεβαιότητα είναι παρούσα. Ο κίνδυνος του πληθωρισμού δεν έχει εξαλειφθεί. Οι κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν να ενισχύουν τα συναλλαγματικά τους αποθέματα με χρυσό, ρευστοποιώντας αμερικανικά δολάρια. Το ίδιο συμβαίνει και με το ασήμι. Εξακολουθεί να υπάρχει ένα μεγάλο κενό, ανάμεσα στη ζήτηση και στην προσφορά, το οποίο βαίνει αυξανόμενο μετά την απόφαση της Πεκίνου να περιορίσει τις εξαγωγές ασημιού.
Κλείνοντας, δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στην συμπεριφορά των μετοχών. Οι οποίες δεν κλονίστηκαν ιδιαίτερα από την πιθανότητα ανατροπής της πορείας προς τη μείωση των επιτοκίων, την οποία με απόλυτη σιγουριά είχαν ενσωματώσει στις τιμές του. Ωστόσο, ορισμένες μετοχές, όπως για παράδειγμα της Microsoft, της Salesforce, της ServiceNow και της SAP, υποχώρησαν αισθητά παρά τα υψηλά κέρδη τα οποία ανακοίνωσαν, λόγω των ενστάσεων για την μη κερδοφόρα συμμετοχή τους στο στοίχημα της Τεχνητής Νοημοσύνης.
