Η κλιμάκωση της πολεμικής σύρραξης στο Ιράν και η de facto παράλυση των Στενών του Ορμούζ έχουν πυροδοτήσει έναν έντονο ανταγωνισμό μεταξύ των δύο μεγαλύτερων εισαγωγέων της Ασίας, της Ινδίας και της Κίνας.
Οι δύο οικονομικοί «κολοσσοί» αναζητούν πλέον εναγωνίως εναλλακτικές πηγές ενέργειας, με το ρωσικό αργό να αναδεικνύεται στον απόλυτο «ρυθμιστή» της ενεργειακής τους ασφάλειας.
Η στενότητα στην αγορά και το ρωσικό «καταφύγιο»
Οι επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές στη Μέση Ανατολή έχουν προκαλέσει κατακόρυφη πτώση στις ροές μέσω των Στενών του Ορμούζ. Σύμφωνα με στοιχεία της Kpler, οι κινεζικές εισαγωγές από τη συγκεκριμένη οδό κατέρρευσαν στα 222.000 βαρέλια ημερησίως (bpd) τον Απρίλιο, από 4,45 εκατ. bpd προπολεμικά. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και για την Ινδία, οι προμήθειες της οποίας βυθίστηκαν στα 247.000 bpd.
Αυτή η προσφορά που «χάθηκε» οδηγεί τις δύο χώρες σε μια κατά μέτωπο σύγκρουση για τα φορτία ρωσικού πετρελαίου. Παρά τις κυρώσεις, η πρόσφατη προσωρινή εξαίρεση (waiver) από τις ΗΠΑ επέτρεψε τη συνέχιση των θαλάσσιων αγορών ρωσικού αργού, εντείνοντας τη μάχη για τις παραδόσεις Ιουνίου.
Η ευάλωτη θέση του Νέου Δελχί
Η Ινδία εμφανίζεται περισσότερο εκτεθειμένη στους κλυδωνισμούς. Τον Μάρτιο, το ρωσικό πετρέλαιο κάλυψε το 47% των συνολικών εισαγωγών της (2,14 εκατ. bpd), σχεδόν διπλασιάζοντας το μερίδιό του σε σύγκριση με τον Φεβρουάριο. Οι αναλυτές της Rystad Energy επισημαίνουν ότι τα ινδικά στρατηγικά αποθέματα επαρκούν για μόλις 30 ημέρες, την ώρα που η κυβέρνηση αρνείται να αυξήσει τις τιμές στις αντλίες, διατηρώντας τη ζήτηση σε υψηλά επίπεδα.
Το πλεονέκτημα του Πεκίνου
Αντίθετα, η Κίνα διαθέτει αποθέματα που καλύπτουν τη ζήτηση για τρεις έως τέσσερις μήνες. Ωστόσο, η ανάγκη τροφοδοσίας της γιγαντιαίας βιομηχανίας εξαγωγών και των πετροχημικών την αναγκάζει να παραμείνει επιθετική στην αγορά. Τον Απρίλιο, Ινδία και Κίνα ισοψηφούν στην απορρόφηση ρωσικού αργού, εξασφαλίζοντας από 1,6 εκατ. bpd η καθεμία.
Η γεωπολιτική σκακιέρα
Η Μόσχα, μέσω του πρεσβευτή της στην Ινδία, Denis Alipov, επιβεβαίωσε τη βούλησή της να διατηρήσει αυτό το επίπεδο συνεργασίας, χαρακτηρίζοντας τις δυτικές κυρώσεις ως «παράνομη πίεση». Παράλληλα, η Σαουδική Αραβία φαίνεται να δίνει προτεραιότητα στην Κίνα λόγω στρατηγικών επενδύσεων σε διυλιστήρια, αφήνοντας την Ινδία με λιγότερες επιλογές και μεγαλύτερη εξάρτηση από τη Ρωσία.
